Ooma
پرسش (1404/12/04):

کاربر Neda kmp میشه لطفا بیای تایپیک🙏

عزیزم ، تو تایپیک ها اشاره شده بود که شما روانشناس کودک و نوجوان هستید
دررابطه با تربیت فرزند ، چگونگی برخورد با رفتاراش ، مسائل جنسیش و هرچیزی که به دونستن دررابطه با تربیتی‌ش هست ، چه کتابی ، پی دی افی معرفی میکنی؟؟؟ بخونم

مثلا موقع سرویس رفتن خودم
کنجکاوه و براش سوال که من ، چیکارمیکنم
خب من نمیدونم چطور رفتار آموزشی داشته باشم
سلام عزیزم برای کودک ۳ ساله بهتره کتاب‌هایی انتخاب کنی که هم تربیت رفتاری (لجبازی، نظم، حرف گوش دادن) و هم تربیت جنسی (شناخت بدن و حریم خصوصی) رو یاد بدن.
این کتاب توضیح میده کودک از چه سنی چه سوال‌هایی می‌پرسه یاد میده چطور درباره بدن و حریم خصوصی حرف بزنی مرحله‌به‌مرحله رشد جنسی کودک رو توضیح میده
این کتاب توضیح میده کودک از چه سنی چه سوال‌هایی می‌پرسه یاد میده چطور درباره بدن و حریم خصوصی حرف بزنی مرحله‌به‌مرحله رشد جنسی کودک رو توضیح میده
این کتاب هم آموزش (نه گفتن )به کودک
شناخت حریم بدن
مناسب سنین پایین 
برای محافظت از کودک خیلی مفیده.
این کتاب هم آموزش (نه گفتن )به کودک شناخت حریم بدن مناسب سنین پایین برای محافظت از کودک خیلی مفیده.
اینم از معروف‌ترین کتاب‌های تربیت کودک توی دنیا هست درباره رفتار کودک و تربیت کلی توضیح میده 
برای فهم رفتار طبیعی کودک عالیه.
اینم از معروف‌ترین کتاب‌های تربیت کودک توی دنیا هست درباره رفتار کودک و تربیت کلی توضیح میده برای فهم رفتار طبیعی کودک عالیه.
اگر بخوام فقط 3تا پیشنهاد طلایی بدم:
تربیت جنسی کودکان (فاران حسامی) → پایه و ضروری
تربیت جنسی کودک و نوجوانان (حسین شاره) → کاربردی
راهنمای تربیت کودک (دکتر اسپاک) → تربیت رفتاری
کنجکاوی کودک موقع دستشویی رفتن یا نگاه کردن به بدن مامان کاملاً طبیعیه و جزئی از رشد شناختی و جنسی سالم محسوب میشه
آرام و طبیعی برخورد کن مثلاً بگو:
«الان مامان دستشوییه، بعداً حرف می‌زنیم.»
«بدن هر کسی خصوصیه.»
اگر عصبی بشی یا دعوا کنی، کودک فکر می‌کنه بدنش یا سوال‌هاش «بد» هستن
حریم خصوصی را آموزش بده کم‌کم باید یاد بگیره
دستشویی رفتن خصوصی است
بدن هرکس مال خودش است
جمله‌های ساده که میتونی بگی👇🏻
وقتی مامان دستشویی میره درو می‌بنده چون این کار خصوصیه.
«بدن مامان خصوصیه، بدن تو هم خصوصیه.»
❌ رفتارهای اشتباه
این کارها رونکن:
❌ دعوا کردن
❌ گفتن «زشته» یا «نگاه نکن»
❌ ترساندن
❌ زدن دست کودک
❌ گفتن «بچه بدی هستی»
اینها باعث اضطراب جنسی یا پنهان‌کاری میشه
سلام عزیزم خوبی میگم من پسرم چند وقته حرف های بد میزنه مثل کون و اینا چجوری از دهنش بندازم اصلا نمیدونم از کجا یاد گرفته منو باباش که خیلی جلوش حواسمون هست چجوری از دهنش بندازم دعواش کردم جایزه گفتم میدم نمیدونم فرشته ها ناراحت میشند دهنت بو بد میگیره و...همه رو امتحان کردم فایده نداره چی کار کنم واقعا خجالت میکشم جای برم از دستش
مرسی عزیزم
بابت راهنمایی کتابا

خدا نی نی‌تو واست حفظ کنه♥️🤲
بهش میگم اینارو
منتها با خنده رد میکنه بهم
و دوباره ، کار خودشو میکنه
من دخترم میگ پدر سوخته البته ی بزرگتر بقول خودش، یادش داده
من هر بار ک بگ میگفتم ن پاهاش سوخته
بیا نگاش کنیم...دست ب شعله زده سوخته
بارهای بعدی دیگ میگف پاهاش سوخته
یا ی بار گفت مرض
بهش گفتم کی مریض شده؟ مریض سرفه میکنه یا عطسه داره؟
از سرش افتاد فعلا

بنظر من اینکه واکنش منفی ندی
بهش بگو مثلا منظورت کوله پشتی بوده؟ کوله پشتی کجاست! حواسشو پرت کن اصن نگو ک...ن کلمه بدیه چون اصلا متوجه مفهوم نمیشه
سلام عزیزم طبیعیه نگران بشی، ولی بدون خیلی از بچه‌های ۴–۶ ساله یه دوره‌ای کلمه‌های بد یاد می‌گیرن. معمولاً از مهد، کوچه، تلویزیون یا بچه‌های دیگه یاد می‌گیرن و لزوماً تقصیر خانواده نیست. مهم‌تر از یاد گرفتن، واکنش ماست.
کارهایی که بهتره انجام بدی:
دعوا و حساسیت زیاد نتیجه برعکس میده وقتی دعواش می‌کنیم یا واکنش شدید نشان می‌دهیم، کودک بیشتر تکرار می‌کند چون توجه می‌گیره.
بهتره خیلی خونسرد بگی:
«این کلمه مودبانه نیست، ما استفاده نمی‌کنیم.»
بعد بحث را عوض کن.
توضیح کوتاه بده، نه طولانی بگو:
«بعضی کلمه‌ها مخصوص حرف زدن مودبانه نیستند، ما به جاش اینجوری حرف می‌زنیم.»
بیشتر توضیح نده.
نه تهدید، نه جایزه گفتن:
«فرشته‌ها ناراحت میشن»
«دهنت بو می‌گیره»
«جایزه میدم نگی»
معمولاً اثر موقتی داره و حتی کنجکاوی رو بیشتر می‌کنه.
کلمه جایگزین یاد بده مثلاً اگر عصبانی شد بگو:
«بگو ناراحتم»
«بگو عصبانی شدم»
بچه‌ها گاهی چون راه دیگه‌ای برای بیان احساس ندارن از این کلمه‌ها استفاده می‌کنن.
مهم‌ترین نکته معمولاً وقتی هیچ واکنش خاصی نگیرن، کم‌کم از دهنشون میفته.
خیلی از بچه‌ها فقط یه دوره کوتاه دارن.
در کل نگران نباش، این مرحله برای خیلی از بچه‌ها پیش میاد. بهترین کار اینه آرام تذکر بدی و حساسیت زیاد نشون ندی. معمولاً بعد یه مدت خودش کم میشه.🌱
با تکرار و مرور زمان درست میشه اوج کنجکاوی و لجبازی هست و مربوط به سنشه
خواهش میکنم عزیزم🌱
باشه عزیزم خیلی ممنونم 🌹
پسر من که خیلی لجبازی میکنه.همه کاراش شده لجبازی
سلام خوبین؟اگه میشه در مورد مشکل دختر منم یه کمکی بکنین
دخترم دوسالو نیمه هست کوچولو بود خیلی خنده رو بود‌ولی الان نمیدونم اقتضای سنشه یا چی پرخاشگر شده مثلا یکی میخواد چیزی تعارف کنه بگه بیا بوس بده بیا بغلم و...جیغ میزنه گریه میکنه میریم خونه مادرشوهرم صداش میکنن نگا میکنه میخنده تا میخوان برن بغلش کنن گریه میکنه فرار میکنه یکاری میکنه که بده خودش میفهمه تا میام تذکر بدم میاد بادستش جلو دهنمومیگیره یکی دوماهی هم هست تا چیزی باب میلش نباشه میزنه تو خونه باز بهتره ولی تا میرم مهمونی وعروسی تو جمعی هر چیز کوچکی و بهونه میکنه گریه میکنه با بچه ها بازی میکنن میخندن مثلا پاش جایی گیر کنه بیوفته مگه دیگه آروم میشه
میخواستم بدونم این رفتارا بخاطر سنشه یا نیازه مشاوره بگیرم
شرمنده اگه جمله بندیم مشکل داره پسرم گریه میکنه تمرکز ندارم
سلام عزیزم
نگران نباش، رفتار دخترت در ۲٫۵ سالگی کاملاً طبیعیه. این سن، سن «نه گفتن» و کشف استقلال» بچه‌هاست. بچه‌ها دوست دارن خودشون تصمیم بگیرن، وقتی چیزی دوست ندارن، جیغ می‌زنن، گریه می‌کنن یا دست جلو دهان می‌گیرن.
چرا تو مهمونی و جمع بدتر میشه؟ چون صدا، بچه‌ها، بزرگترها و فشار جمع زیادش می‌کنه و حس می‌کنه کنترلش از دست رفته.
کارهایی که کمک می‌کنه:
آرام و خونسرد باشین: دعوا یا جیغ زدن شما فقط بدترش می‌کنه
حد و مرز کوتاه و ساده: مثلا «دست نزنی، مامان ناراحت می‌شه»
بهش حق انتخاب بده: بگو «اگر دوست نداری بغلت کنیم، اشکال نداره، بعداً شاید بخوای»
جایگزین مثبت برای آرام شدن: بازی، نفس عمیق، کتاب یا نوازش کوتاه
قبل از جمع بهش بگو: «میریم خونه دوست‌ها، ممکنه بخوان بغلت کنن، اگر دوست نداری بگی نه»
نکته خیلی مهم: اکثر بچه‌ها خودشون با همین روش‌ها کم کم یاد می‌گیرن، این مرحله طبیعی و گذراست. و مهمتر هیچ وقت بچه رو اجبار به دادن بوس یا بغل نکنید حتی نزدیکترین افراد زندگیتون چون بچه حریم خصوصی رو یاد نمیگیره به همه هم بگو بغل دوست نداره بوس دوست نداره اذیت میشه تکرار کن تا همه بفهمن
اینکه با یه زمین خوردن کوچیک خیلی گریه می‌کنه تو این سن کاملاً طبیعیه. بچه‌های ۲–۳ ساله هنوز تحملشون کمه، حتی اگر دردش هم زیاد نباشه حسش براشون بزرگه. خیلی وقت‌ها هم بیشتر از ترس افتادن گریه می‌کنن نه از درد واقعی.
یه چیز دیگه هم مهمه، واکنش ما خیلی تأثیر داره. اگر سریع بگیم «وای چی شد؟ آخ درد گرفت؟» بچه فکر می‌کنه اتفاق بزرگی افتاده و بیشتر گریه می‌کنه. بهتره معمولی برخورد کنیم، مثلاً بگیم: «چیزی نشد، پاشو دوباره بازی کن.»
بعضی بچه‌ها هم ذاتاً حساس‌ترن و زودتر گریه می‌کنن، این نشونه مشکل نیست و معمولاً بزرگ‌تر که میشن بهتر میشه.
از توضیحی که دادی بیشتر به نظر میاد اقتضای سنشه و طبیعی باشه، فقط سعی کن زیاد بزرگش نکنی و آروم برخورد کنی، معمولاً کم‌کم خودش بهتر میشه 🌱

سوالات مشابه