Ooma
کاربر گرامی خوش آمدید.  ورود|عضویت
علت دیسک کمر+ علائم و درمان آن

بیماری دیسک کمر چیست؟

کمردرد یک مشکل رایج در پیری است. خوشبختانه اکثر کمر دردها تا 6 هفته بدون درمان برطرف می شوند. بیماری دیسک کمر به مجموعه ای از اختلالات دژنراتیو اشاره دارد که می تواند منجر به کمر درد شود. همچنین به عنوان اسپوندیلوز کمری شناخته شده است. سه پروسه اصلی وجود دارد که بیماری دیسک کمری را تشکیل می دهند:

  • اختلال دیسک داخلی
  • بیماری دیسک دژنراتیو
  • بی ثباتی سگمنتال

علائم دیسک کمر چیست؟

علائم دیسک کمر

در اغلب موارد برای کمردرد، نیازی به تصویربرداری یا درمان خاصی نیست. علائم دیسک کمر عبارتند از:

  • سن کمتر از 20 سال یا بالاتر از 50 سال
  • زخم اساسی
  • سابقه سرطان (بخوانید: تشخیص سریع سرطان با این روش) یا عفونت 
  • درد در شب بدتر است
  • تغییر در کنترل روده یا مثانه
  • استفاده از داروهای وریدی
  • کمبود یا ضعف عصبی پیشرونده

بیماران مبتلا به دیسک کمری معمولا بین 20 تا 50 سالگی از کمر درد مزمن شکایت می کنند. 

  • درد اغلب با نشستن یا خم شدن به جلو بدتر می شود. حساسیت موضعی در پشت کمر وجود دارد. درد پایدار است و بیش از شش هفته طول می کشد.
  • مردان و زنان به یک اندازه تحت تاثیر قرار می گیرند.
  • علائم بیماری دیسک کمر با تغییرات دژنراتیو در روند اختلال دیسک داخلی تا بیماری دیسک دژنراتیو به بی ثباتی سگمنت، بدتر می شود.
  • با اختلال دیسک داخلی، درد کمر و پشت در طول چند ماه افزایش می یابند. درد با حرکت بدتر می شود.
  • هنگامی که این بیماری پیشرفت می کند، بیماری دیسک دژنراتیو در کمر و پشت باسن و ران وجود دارد.
  • افراد مبتلا به بی ثباتی سگمنت درد شدید اندام تحتانی را تجربه می کنند. این درد با حرکت و پیاده روی افزایش می یابد.

علت بیماری دیسک کمر چیست؟

علت بیماری دیسک کمر

- بیماری دیسک کمری ناشی از تغییرات طبیعی دژنراتیو است که باعث سالخوردگی مرد می شود. ستون فقرات متشکل از بخش های حرکتی است. هر بخش حرکتی شامل دو قسمت مهره، دیسک بین مهره ای و دو مفصل است. دیسک بین مهره ای به عنوان بالشتک یا "کمک فنر" ستون فقرات عمل می کند.

- دیسک بین مهره ای عمدتا از آب تشکیل شده است. این آب بین مهره ای برای حفظ خواص مانند کوسن عمل می کند. با افزایش سن، دیسک بین لگنی برخی از محتوای آب خود را از دست می دهد. پس از این اتفاق، لایه های بیرونی دیسک بیشتر ترک می خورند. این منبع قابل توجهی از کمر درد می باشد. این شروع اختلال دیسک داخلی است.

- هنگامی که لایه بیرونی دیسک ترک می خورد، دیسک محتوای آب خود را از دست می دهد. این مسئله باعث کاهش توانایی آن به عنوان یک بالشتک برای بارهای اعمال شده بر ستون فقرات می شود. در نهایت، این اتفاق منجر به از هم پاشیدن دیسک و تغییرات دژنراتیو در مهره و مفاصل ستون فقرات می شود. هنگامی که این اتفاق می افتد، این بیماری به عنوان بیماری دیسک دژنراتیو شناخته می شود.

- روند نهایی بیماری دیسک کمری زمانی اتفاق می افتد که تغییرات دژنراتیو منجر به تخریب ضایعات رباط و سایر بافت های نرم بافتی ستون فقرات شود. این به عنوان بی ثباتی سگمنت شناخته می شود که زمانی رخ می دهد که از دست دادن ثبات ساختاری طبیعی بخش نخاعی اتفاق بیفتد.

دیسک کمر

مراقبت های پزشکی برای دیسک کمر 

اکثر بزرگسالان کمردرد را در طول زندگی خود تجربه می کنند. برای اکثر این دردها نیازی به مراجعه به پزشک نیست. اکثریت کمردرد بدون درمان یا بدون دارو و یک دوره کوتاه مدت استراحت حل می شود. با این حال، هر فردی با علائم هشدار دهنده باید توسط پزشک ارزیابی شود.

سوالاتی که در خصوص دیسک کمر باید از پزشک بپرسید

  • آیا برنامه های فیزیوتراپی یا تمریناتی وجود دارد که ممکن است به علائم من کمک کند؟
  • آیا جراحی مناسب است؟ اگر درد با درمان بهبود نیابد استفاده از جراحی توصیه می شود. گزینه های جراحی عبارتند از فشردن کمری، همجوشی کمری و جایگزینی دیسک کمری. اگر جراحی را انتخاب می کنید، در مورد خطرات و مزایای هر یک از این اقدامات جراحی با جراح صحبت کنید.

تشخیص بیماری دیسک کمر چگونه است؟

  1. پزشک تاریخچه کامل پزشکی را برای تشخیص علائم و انتخاب نوع درمان می پرسد.
  2. یک معاینه کامل فیزیکی با یک معاینه متمرکز از قسمت پشتی انجام می شود. این معاینه شامل ارزیابی قدرت در عضلات پشت و پای راست و همچنین تست رفلکس و احساس در پاها می باشد.
  3. از آنجایی که اکثر موارد کمردرد بدون تشخیص خاصی خود به خودی حل می شود، پزشک ممکن است تست های دیگر را توصیه نکند.
  4. مطالعات تصویربرداری ممکن است شامل فیلم های پرتو ایکس، سی تی اسکن یا MRI ستون فقرات کمری باشد. این مطالعات تصویربرداری باید به دقت تفسیر شود، زیرا بسیاری از افراد بدون تغییر علائم فیزیکی تغییرات طبیعی در این مطالعات را دیده اند. هر تشخیص باید براساس یافته های خاصی از تاریخ و معاینه فیزیکی که توسط مطالعات تصویربرداری پشتیبانی می شود، باشد.
  5. اگر احتمال عفونت، تومور یا اختلال التهابی وجود داشته باشد، ممکن است آزمایش خون برای ارزیابی بیشتر انجام شود.

یک پزشک همچنین می تواند آزمایش هایی برای تعیین اینکه آیا اعصاب پشت در حال فشرده شدن هستند یا نه توصیه کند. این آزمایش ها شامل  EMG (الکترومیوگرام، آزمونی که فعالیت ماهیچه ها را ثبت می کند) یا مطالعات هدایت عصبی می باشد.

درمان بیماری دیسک کمر چگونه است؟

درمان دیسک کمر

مراقبت از خود در منزل

اغلب موارد کمردرد می تواند به طور مؤثر توسط فرد در خانه مدیریت شود. مدت کوتاهی از استراحت و داروهای بدون نسخه می تواند به کاهش درد کمک کند.
اگر نشانه ها حل نشد، فرد باید برای ارزیابی بیشتر به دنبال مراقبت های پزشکی باشد.

درمان پزشکی 

درمان پزشکی بیماری دیسک کمری معمولا به ارائه یک برنامه ساختار یافته ای از درمان فیزیکی و داروها می پردازد.

داروها 

- درمان اولیه بیماری دیسک کمری شامل داروهای ضد التهابی شامل ایبوپروفن (Motrin، (Advil یا ناپروکسن(Aleve)  می باشد. این داروها می توانند به کاهش درد و التهاب همراه با بیماری دیسک کمری کمک کنند.

- یک دوره کوتاه کورتیکواستروئید خوراکی مانند پردنیزون می تواند سودمند باشد، اما مصرف طولانی مدت کورتیکواستروئیدها توصیه نمی شود. استفاده طولانی مدت با عوارض جانبی جدی مانند بیماری زخم معده، تورم و احتباس مایعات، اختلالات خواب، سردرگمی یا تغییرات خلقی و افزایش خطر پوکی استخوان همراه است. برای بیماری دیسک کمری که موجب شدت درد شدید عصب در پا (سیاتیک) می شود، تزریق اپیدورال کورتیکواستروئیدها ممکن است به عنوان یک اثر ضد التهابی سریع تر در نظر گرفته شود.

- آرامبخشهای عضلانی، مانند سیکلوبنزاپرین (Flexeril)، می توانند برای بسیاری از افراد امداد رسانی کوتاه مدت را فراهم کنند. این داروها می توانند باعث خواب آلودگی شوند و نباید پیش از رانندگی، کار مصرف شود. عوارض اضافی آرامبخشهای عضلانی شامل خشکی دهان، تاری دید، احتباس ادرار و یبوست می باشد.

- داروهایی که حاوی داروهای ضد درد هستند مانند کدئین، مورفین یا اکسید کودون همچنین می توانند باعث کاهش درد شوند. اگر می توانید از داروهای جایگزین استفاده کنید، بهتر است از این داروها به طور مزمن استفاده نکنید.

- عوارض جانبی رایج شامل خواب آلودگی، یبوست یا کابوس است. توصیه می شود برای جلوگیری از سمیت مواد مخدر و یا داروهای دیگر، مانند استامینوفن (Tylenol)، که حاوی مواد مخدر هستند، در مصرف دارو احتیاط کنید. 

عمل جراحی

- جراحی گزینه ای برای درمان بیماری دیسک کمر در افرادی است که به گزینه های درمان دیگر پاسخ نمی دهد. گزینه های جراحی عبارتند از فشردن کمری، همجوشی کمری و جایگزینی دیسک کمری.

- رفع فشار کمری شامل حذف بخش استخوانی از پشت ستون فقرات می باشد تا فضای موجود برای اعصاب خروج از نخاع افزایش یابد. این کار می تواند فشار بر اعصاب و درد را کاهش دهد. این گزینه فقط در صورتی باید استفاده شود که در ناحیه ستون فقرات بی ثباتی حرکتی بیش از حد وجود داشته باشد. مطالعات تصویربرداری را می توان توسط یک جراح جهت ارزیابی علائم بی ثباتی انجام داد.

- انواع مختلفی از همجوشی کمری وجود دارد. می توان از طریق شکم، از طریق پشت و یا هر دو به ستون فقرات دسترسی داشت. این تصمیم توسط جراح بر اساس یافته های تحلیل پیش از عمل گرفته می شود. در بسیاری از موارد، جراح اکثر دیسک های بین مهره ای را برمی دارد و آن را با استخوان یا مواد دیگر جایگزین می کند. در بسیاری از موارد بیماری دیسک کمری، دیسک منبع اصلی درد است. پس از برداشت، درد به طور قابل توجهی کاهش می یابد. پس از برداشتن دیسک، بخش حرکتی ناپایدار می شود و حرکت زیادی در دسترس است. همجوشی برای کمک به دو مهره برای رشد در کنار یکدیگر مناسب است و هر حرکتی بین آنها را حذف می کند. استفاده از ابزار یا پیچ های فلزی و میله ها برای ایجاد استحکام در ستون فقرات، توسط جراح بررسی می شود.

- یک گزینه جدید برای درمان بیماری دیسک کمری، جایگزینی دیسک کمری است. این تکنیک شامل حذف همه دیسک بین مهره ای به عنوان یک همجوشی ستون فقرات است، اما به جای تعویض دیسک با استخوان، دیسک مصنوعی وارد می شود. مزیت این تکنیک این است که فرد بتواند در سطح جراحی نزدیک حرکت طبیعی را حفظ کند. تصور می شود که این امر احتمال تغییرات دژنراتیو در سطوح همسایه در ستون فقرات را در طول زمان کاهش می دهد. این تکنیک تنها در موارد بیماری دیسک جدا شده مورد استفاده قرار می گیرد. اگر افراد مبتلا به آرتروز باشند، جایگزینی دیسک مشخص نیست.

سایر درمان

  • بسیاری از افراد مبتلا به بیماری دیسک کمری می توانند از یک برنامه ساختاری فیزیوتراپی بهره مند شوند. این می تواند به تقویت عضلات شکمی و کمر و همچنین تهویه کلی بدن کمک کند.
  • افراد می توانند تحت تمرینات خاصی آموزش ببینند و درمان را در خانه ادامه دهند.
  • تراپیست های فیزیکی برای درمان بیماری دیسک کمر از روشهای مختلفی استفاده می کنند. این روش های شامل گرما، ماساژ، تحریک الکتریکی عضلات، درمان با سونوگرافی و درمان آبی است.

مراحل بعدی در بیماری دیسک کمر

پیگیری دیسک کمر

اغلب موارد کمردرد در طی چند هفته به طور خودبه خودی برطرف می شوند. افرادی که بهبودی نداشته باشند باید با پزشک به پیگیری ادامه دهند تا ببینند آیا تصویربرداری یا مطالعات آزمایشگاهی ضروری است یا خیر.

جلوگیری از دیسک کمر

- بهترین روش برای جلوگیری از بیماری دیسک کمری، حفظ آمادگی کافی و قدرت عضلانی است. از مکانیسم مناسب بلند کردن استفاده کنید و اجسام سنگین را با استفاده از عضلات پشتی بلند نکنید زیرا این کار باعث ایجاد تنش غیر ضروری در پشت می شود.

- بسیاری از بیماری های دیسک کمری را نمی توان پیشگیری کرد، زیرا این بیماری از ترکیب تغییرات طبیعی دژنراتیو و پیری و سکته های ژنتیکی رخ می دهد.

امیدواری برای دیسک کمر

چشم انداز بیماران مبتلا به بیماری دیسک کمری بسیار مثبت است. پیشرفت های جدید در درمان های جراحی، از جمله جایگزینی دیسک کمری، یک ابزار جدید برای جراحان برای درمان این اختلال با کمترین خطر تغییر محیط مکانیکی نرمال ستون فقرات است.

تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما

منبع: www.emedicinehealth.com

امتیاز مطلب: 78%
78


  • profileaida oj1397/05/21

    بچه ها دکتر فلاح خیلی خوبه کارش حرف نداره

    • profileهوروش کاظمی1397/05/21

      بابابزرگ من برای دیسکش پیش دکتر فلاح رفته خداروشکر خیلی بهتره خدا خیرشون بده این پزشکارو

      • profileمامان ارشیا1397/05/21

        من کمر درد شدید داشتم بهم ارتوپد معرفی کردن خیلی اذیت شدم اما خدا روشکر خیلی الان حالم خوبه