اومایی های عزیز میایم ی لحظه کارتون دارم

من ک فکر نمیکنم حمله کنه اصلا

نمی‌دونم الان میگن مرکز تهران صدا انفجار اومد خیلی ترسیدم

بنظرم پنجاه پنجاه

سلام عزیزم بعیده از خبرها بوی توافق میاد

من هر چی اخبار اونور میبینم فعلا چیزی گفته نشده .خدا بزرگه الان تنها کاری که از ما برمیاد توکل

اگرم جنگ بشه جنگ زرگریه بنظر اینجور میاد

حتی پروازها هم لغو نشدن

🥹

نمی‌دونم از ترامپ همه چی برمیاد

توکل بر خدا

الان تنها کاری که از مون برمیاد اینه که تمرکز مون روی کارای دیگه بذاریم با بچه ات وقت بگذرون سعی کن براش یه بازی جدید طراحی کنی تمرکز رو از این موضوع بردار

یعنی برا ترسوندن همدیگه؟

من چون دحترم مدرسه می‌ره نگران اون هستم بیشتر

هر اتفاقی بیوفته از کنترل ما خارجه میفهمم همین ترسناکه

عزیزم فردا بزار نره

🔴 * چگونه با اضطرابِ "شاید جنگ" زندگی کنیم؟*
این روزها، نفس‌های جمعی ما از دودِ ابهام سنگین شده. شنیدن خبرهای نگران‌کننده، دیدن آماده‌باش‌ها و پررنگ شدن احتمال درگیری، حتی اگر هرگز جنگ آغاز نشود، خود یک "تروما و استرس جمعی" واقعی است. این اضطراب معلق، مانند ابری تیره، می‌تواند بر سلامت روان، تصمیمات و کیفیت زندگی ما سایه بیندازد.

📌پس بیایید نه از روی ترس، بلکه از روی آگاهی و مراقبت، به این وضعیت نگاه کنیم. این مطلب برای مدیریت این روزهای سخت است.

1️⃣ *ذهن خود را مدیریت کنیم*
🔹 "اگر" را محدود کنید:
ذهن ما در شرایط ابهام، مدام در حال ساخت سناریوهای فاجعه‌بار است. هر بار که شروع به فکر کردن به "اگر جنگ شد، پس آن وقت..." کردید، به خودتان بگویید: "من فقط با واقعیت‌های حال حاضر روبرو می‌شوم، نه با ترس‌های آینده."
🔹 اخبار را در دوز مشخص مصرف کنید:
🔸 تعیین وقت: روزی یک یا دو بار، و فقط از یک یا دو منبع معتبر، اخبار را پیگیری کنید.
🔸 قطع ارتباط قبل از خواب: حداقل یک ساعت قبل از خواب، در معرض هیچ خبری قرار نگیرید.
🔹 بر روی "حال" تمرکز کنید: اضطراب، ما را از زمان حال می‌دزدد. فعالیت‌هایی که شما را به اکنون متصل می‌کند، انجام دهید:
🔸 توجه به نفس‌کشیدن (تنفس عمیق شکمی)
🔸 تمرکز بر حواس پنجگانه (مثلاً توجه به طعم چای، موسیقی، بافت پارچه)
🔸 انجام کارهای روزمره با تمرکز کامل (مانند آشپزی، مرتب کردن خانه)

2️⃣ *زندگی روزمره را پایدار نگه داریم*
🔹 روال عادی، سپر روانی شماست:
تا حد امکان برنامه‌های عادی زندگی خود را حفظ کنید. ساعت خواب و بیداری، وعده‌های غذایی، ورزش و ارتباط با دوستان. این روال‌ها به مغز شما پیام می‌دهند که "امنیت" برقرار است.
🔹 تصمیمات بزرگ زندگی را به تعویق بیندازید:
در این شرایط پرتنش، توانایی تحلیل ما کاهش می‌یابد. اگر امکان دارد، تصمیمات مالی بزرگ، تغییر شغل یا مهاجرت را به زمانی موکول کنید که آرامش نسبی بازگشته است.
🔹 مراقب سرمایه اجتماعی باشید:
در این فضا، شکاف‌ها و تنش‌ها می‌توانند به روابط ما نفوذ کنند. سعی کنیم:
🔸 بحث‌های داغ سیاسی را که به جراحت عاطفی می‌انجامد، محدود کنیم.
🔸 ارتباط با فامیل،دوستان، محله و شبکه حمایتی اطراف خود را تقویت کنیم.

3️⃣ *اقدامات عملی برای احساس کنترل*
احساس درماندگی، اضطراب را تشدید می‌کند. اقدامات کوچک عملی، این احساس را کاهش می‌دهند.
🔹آمادگی غیرهراسی:
آمادگی، نه به معنای وحشت‌خرید و ذخیره افراطی، بلکه به معنای برنامه‌ای معقول است. مانند:
🔸 چک و به‌روز کردن جعبه کمک‌های اولیه و کوله زندگی.
🔸 داشتن مقداری آب و غذای پایدار (مثل کنسرو) برای چند روز.
🔸 یادداشت شماره‌های ضروری خانواده در یک جا.
🔸 هدف این اقدامات، کاهش اضطراب ناشی از حس بی‌پناهی است.
🔹حمایت از یکدیگر:
از حال نزدیکان، به ویژه سالمندان و کسانی که تنها زندگی می‌کنند، بپرسید. یک تماس ساده می‌تواند اضطراب هر دو طرف را کم کند.
🔹 تعریف "ماموریت شخصی":
از خود بپرسید: "در این شرایط، من می‌خواهم چگونه انسانی باشم؟" آیا می‌خواهم فردی باشد که امید می‌دهد؟ که منطقی می‌ماند؟ که به دیگران کمک می‌کند؟ این نگرش، شما را از حالت "قربانی منفعل" خارج می‌کند.

4️⃣ *چه زمانی و چگونه کمک حرفه‌ای بگیریم؟*
اگر علائم زیر به صورت مداوم زندگی روزمره شما را مختل کرده است، با یک روانشناس یا مشاور تماس بگیرید:
🔹 حملات پانیک (ترس شدید همراه با تپش قلب و تنگی نفس)
🔹 کابوس‌های مکرر
🔹 ناتوانی کامل در تمرکز یا انجام کارها
🔹 احساس بی‌حسی یا انزوا شدید
🔹افکار خودآزاری یا آسیب به دیگران

📌 *پایان سخن:*
ابهام، سخت‌تر از خود واقعه است. اما تاریخ به ما نشان داده که جوامع انسانی، در سخت‌ترین شرایط نیز توانسته‌اند با حفظ خونسردی، تاب‌آوری و ارتباط انسانی، از بحران‌ها عبور کنند.
مراقبت از روان در این روزها، یک اقدام شجاعانه و ضروری است. نه تنها برای خودمان، که برای آرامش جمعی.
با هم و برای هم، از این گذرگاه سخت عبور می‌کنیم.

#بازتوانی_‌روانی
🆔 @tdmmo_ir

وای خدا خبری هست واقعا؟

شوهر منم گفت نفرس .ولی میفرستم

شما کجایین؟

من خودم به این نتیجه رسیدم اخبار یه جنگ روانی هست یه خبر رو هم تیتیر سوالی نشر میدن هم با تیتر مثبت هم تیتر منفی

آره بخدا دیوونه شدیم با اخبار ..من رفتم اینستا رو حذف کردم هی میگن بچه ها نفرستید من بیشتر نگران میشم

کاش بشه بی خیال اخبار بشیم

میخواستم خونه تکونی کنم از فکر بکشم بیرون خودمو ولی بازم نتونستم ولش کردم خونه تکونی رو

دقیقا ، آخه بچه بچه ها این طوری بدتر اضطراب می گیرند. همه اش میگن برای ناب آوری این شرایط روتین رو حفظ کنید

من دارم خونه تکونی میکنم
واقعا فکرم باز شد

آره منم یکم شروع کردم بعد نصفه نیمه موند امروز گفتم به بخوابم برسم آنقدر کلافه بودم این مدت مواد غذاییم داشت خراب می‌شد

بخوابم : به یخچالم

نه،خیالتون راحت،توافق کردن باهم

یه سوال منظورت از فردا یعنی اینده یا واقعا همین فردا خودمون

چرا هنوز شب نشده نا امید هستین استرس دارین عزیزم الان قبل جنگ شما استرس دارین ایا جنگ نمیشه ایا جنگ بشه به استرس ما نگاه میکنه بزارین خدایی نکرده جنگ بشه بعد استرس داشته باش ناراحت باش درکت میکنم گاهی دست خود ادم نیست ولی نگاه کن اومدو جنگ نشد و همه چیز تموم شد به خیالت راحت شدی به محض این که به ارامش برسی کم کم بیماری ها شروع میشه میری دکتر میگی من چرا اینطور شدم میگه از استرس از اعصاب

اروم باش خودتو مشغول کن به کاری کمتر اخبارو دنبال کن ما باید اروم باشیم تا بچه ها اروم باشن ما باید سالم باشیم تا بچه هارو جمع جور کنیم زود خودتونو نبازین چون بقیه از یاد میگیرن پس الگوی خوبی برای بچه ها و بقیه باشیم