Ooma
کاربر گرامی خوش آمدید.  ورود|عضویت

پسوریازیس یک بیماری شایع پوستی است که چرخه زندگی سلول های پوست را تسریع می کند. این بیماری باعث می شود که سلول ها به سرعت در سطح پوست تولید شوند. سلول های پوستی اضافی، باعث پوسته شدن و تشکیل ورم های قرمز می شود که باعث خارش و درد می شود.

پسوریازیس بیماری مزمنی است که اغلب می آید و می رود. هدف اصلی درمان این است که از رشد سریع سلول های پوست جلوگیری کند. هیچ درمانی برای پسوریازیس وجود ندارد، اما می توانید علائم را مدیریت کنید. سنجش شیوه زندگی، مانند استفاده از مرطوب کننده، ترک سیگار و مدیریت استرس، ممکن است کمک کند. در این مقاله اطلاعات کامل درباره این بیماری بدست می آورید:

علائم و نشانه های پسوریازیس

انواع مختلف پسوریازیس چیست؟

چه زمانی برای پسوریازیس باید به پزشک مراجعه کرد؟

تشخیص پسوریازیس چگونه است؟

درمان پسوریازیس چگونه است؟


علائم و نشانه های پسوریازیس:

علائم و نشانه های پسوریازیس برای هر کسی متفاوت است. علائم و نشانه های مشترک عبارتند از:

  •  تکه های قرمز پوست پوشیده شده با پوسته های ضخیم و خشن
  • نقاط پوسته پوسته شده کوچک (معمولا در کودکان دیده می شود)
  •   پوست خشک و ترک خورده که ممکن است خونریزی کند
  •  خارش، سوزش یا درد
  •  ناخن های ضخیم یا ترک خورده
  •  مفاصل متورم و سفت

تکه های پسوریازیس می توانند از چند نقطه پوسته پوسته کوچک شوره مانند تا تکه های بزرگ که مناطق وسیعی را در بر می گیرند باشند.

انواع مختلف پسوریازیس چیست؟

انواع مختلفی از پسوریازیس وجود دارد. این انواع عبارتند از:

انواع پسوریازیس

1-  پسوریازیس پلاک:

شایع ترین شکل، پسوریازیس پلاک باعث ایجاد ضایعات پوستی خشک، قرمزی (پلاک) با پوسته های نقره ای می شود. پلاک ممکن است خارش ایجاد کند یا دردناک باشد. آنها می توانند در هر جایی از بدن شما، از جمله اندام تناسلی شما و بافت نرم داخل دهان رخ دهند.

2-  پسوریازیس ناخن:

پسوریازیس می تواند ناخن های دست و پا را تحت تاثیر قرار می دهد و سبب ایجاد آسیب، رشد ناخن های غیر طبیعی و تغییر رنگ می شود. ناخن های پسوریازیس ممکن است از بستر ناخن (Onycholysis) جدا شوند. موارد شدید ممکن است موجب فرو رفتن ناخن شود.

3-  پسوریازیس گوتتا:

این نوع در درجه اول بر جوانان و کودکان تاثیر می گذارد. این مشکل معمولا توسط یک عفونت باکتریایی مانند گلودرد استرپتوکوک ایجاد می شود. این مشکل با ضایعات کوچک، قطره ای شکل و بر روی تنه، دست ها، پاها و پوست سر شما مشخص می شود. ضایعات با پوسته نازک پوشانده شده و به اندازه پلاک های معمولی ضخیم نیستند. 

4-  پسوریازیس معکوس:

این مشکل عمدتا پوست زیر بغل، کشاله ران، زیر سینه ها و اطراف ناحیه تناسلی را تحت تاثیر قرار می دهد. پسوریازیس معکوس باعث ایجاد لکه های صاف پوست قرمز و ملایم می شود که اصطکاک و عرق را بدتر می کند. عفونت های قارچی ممکن است باعث ایجاد این نوع پسوریازیس شود.

5-  پسوریازیس پوسچر:

این نوع غیر معمول پسوریازیس می تواند در تکه های گسترده (پسوریازیس پوزیشن ژنرالیزه) یا در ناحیه های کوچکتر روی دستها، پاها یا نوک انگشتان شما رخ دهد. ممکن است تورم ها به طور مرتب ظاهر شوند. پسوریازیس پوسچر متعارف همچنین می تواند باعث تب، لرز، خارش شدید و اسهال شود.

6-  پسوریازیس اریترومتری:

شیوع این نوع پسوریازیس حداقل است و اریترومتری می تواند تمام بدن شما را با قرمزی، جوش های پوسته شده که می تواند باعث ایجاد خارش یا سوزش شود پوشش دهد.

7-  آرتریت پسوریازیس:

علاوه بر پوست ملتهب، پوسته، آرتریت پسوریازیس موجب تورم و درد مفاصلی می شود که نمونه ای از آرتریت هستند. گاهی علائم مفصلی اولین یا تنها علائم پسوریازیس هستند. گاهی اوقات نیز تغییرات ناخن دیده می شود. علائم از خفیف تا شدید می باشد و آرتریت پسوریازیس می تواند بر هر گونه مفصلی تاثیر بگذارد. اگر چه این نوع بیماری مانند دیگر انواع آرتریت فلج کننده نیست، اما می تواند باعث سفتی و آسیب های مفصلی پیشرونده شود که در موارد جدی تر ممکن است منجر به تغییر شکل دائمی شود.

چه زمانی برای پسوریازیس باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر فکر می کنید ممکن است پسوریازیس داشته باشید، به پزشک خود مراجعه کنید. همچنین اگر پسوریازیس شما به شکل زیر است با پزشک خود صحبت کنید:

  •  باعث ناراحتی و درد می شود
  • انجام وظایف معمول را دشوار می کند
  •  سبب نگرانی شما در مورد ظاهر پوست شما می شود
  •  منجر به مشکلاتی مانند درد، تورم یا عدم توانایی انجام وظایف روزانه شود

در صورتی که علائم و نشانه های شما بدتر شد یا درمان باعث بهبود نشد، به پزشک مراجعه کنید. ممکن است به داروهای مختلف یا ترکیبی از درمانهای لازم برای مدیریت پسوریازیس نیاز داشته باشید.

تشخیص پسوریازیس چگونه است؟

در بیشتر موارد، تشخیص پسوریازیس نسبتا ساده است.

1-  معاینات فیزیکی و سابقه پزشکی:

پزشک شما معمولا با در نظر گرفتن سابقه پزشکی و بررسی پوست، ناخن و پوست سر می تواند پسوریازیس را تشخیص دهد.

2-  بیوپسی پوست:

به ندرت، ممکن است پزشک شما یک نمونه کوچک از پوست (بیوپسی) بردارد. او در ابتدا بی حسی موضعی اعمال می کند. نمونه تحت یک میکروسکوپ مورد بررسی قرار می گیرد تا نوع دقیق پسوریازیس را تعیین کند و سایر اختلالات را رد کند.

درمان پسوریازیس چگونه است؟

درمان پسوریازیس التهاب را کاهش می دهد و پوست را پاک می کند. درمان ها را می توان به سه نوع اصلی تقسیم کرد: درمان موضعی، نور درمانی و داروهای سیستمیک.

درمان پسوریازیس

1- درمان موضعی

کرم ها و پماد هایی که به پوست شما اعمال می شود، به طور موثر پسوریازیس خفیف تا متوسط را درمان می کنند. هنگامی که بیماری شدیدتر باشد، کرمها احتمالا با داروهای خوراکی یا نور درمانی ترکیب می شوند. درمان های پسوریازیس موضعی عبارتند از:

 کورتیکواستروئیدهای موضعی

این داروها داروهایی هستند که اغلب تجویز می شوند و برای درمان پسوریازیس خفیف تا متوسط استفاده می شود. آنها التهاب را کاهش می دهند و خارش را کاهش می دهند و ممکن است با سایر روش های درمانی نیز مورد استفاده قرار گیرند. پماد کورتیکواستروئید خفیف معمولا برای مناطق حساس مانند چهره یا چروک پوست شما و برای درمان تکه های گسترده پوست آسیب دیده توصیه می شود.

پزشکتان ممکن است پماد قویتری از کورتیکواستروئید را برای مناطق کوچکتر و با حساسیت کمتر تجویز کنند. مصرف طولانی مدت و بیش از حد کورتیکواستروئیدهای قوی می تواند موجب نازک شدن پوست شود. تاثیر کورتیکواستروئیدهای موضعی ممکن است در طول زمان متوقف شود. معمولا بهتر است از کورتیکواستروئیدهای موضعی به عنوان درمان کوتاه مدت در طول عود استفاده شود.

 آنالوگهای ویتامین D

این فرم های مصنوعی ویتامین D باعث کاهش رشد سلول های پوست می شود. Calcipotriene (Dovonex) یک کرم یا محلول حاوی یک آنتی بادی ویتامین D است که پسوریازیس خفیف تا متوسط همراه با سایر درمان ها را درمان می کند. Calcipotriene ممکن است پوست شما را تحریک کند. Calcitriol (Vectical) گران است اما ممکن است به همان اندازه مؤثر و احتمالا مضرتر از کالسیپتریین باشد.

 آنترالین

این دارو باعث آرام شدن رشد سلول های پوستی می شود. Anthralin (Dritho-Scalp) همچنین می تواند پوسته ها را حذف و پوست را نرم تر کند. اما آنترالین می تواند پوست را تحریک کند. این مسئله معمولا برای یک زمان کوتاه است و پس از آن برطرف می شود.

 رتینوئیدهای موضعی

اینها مشتقات ویتامین A هستند که ممکن است التهاب را کاهش دهند. شایعترین عارضه جانبی این است که باعث تحریک پوست می شود. این داروها همچنین ممکن است حساسیت به نور خورشید را افزایش دهند، بنابراین هنگام استفاده از دارو، قبل از رفتن به خارج از منزل، کرم ضد آفتاب استفاده کنید. ریسک نقص های زایمان برای رتینوئیدهای موضعی بسیار پایین تر از رتینوئید خوراکی است. اما هنگام بارداری یا شیردهی یا اگر قصد بارداری دارید تزاروتن توصیه نمی شود.

 مهار کننده های کلسینیرین

مهار کننده های کلسینیرین - تاکرولیموس (پروگرفت) و پیمکورولیموس (ایدل) – باعث کاهش التهاب و ایجاد پلاک می شوند. مهار کننده های کلسینیرین برای استفاده طولانی مدت یا مداوم به دلیل افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست و لنفوم توصیه نمی شود. آنها ممکن است به خصوص در مناطقی از پوست نازک مانند اطراف چشم مفید باشند، زیرا کرم استروئید یا رتینوئید بسیار مضر هستند و ممکن است اثرات مضر داشته باشند.

 اسید سالیسیلیک

اسید سالیسیلیک بدون نسخه و با تجویز پزشک در دسترس می باشد و موجب ریزش سلول های مرده پوست می شود و پوسته را کاهش می دهد. گاهی اوقات این دارو با داروهای دیگر مانند کورتیکواستروئیدهای موضعی یا قیر زغال سنگ ترکیب می شود تا اثربخشی آن افزایش یابد. اسید سالیسیلیک در محلول های شامپو و محلول پوستی برای درمان پسوریازیس پوستی موجود است.

قطران زغال سنگ

ذغال سنگ، پوسته، خارش و التهاب را کاهش می دهد. قیر زغال سنگ می تواند پوست را تحریک کند. این ماده باعث کثیف شدن لباس و ملافه می شود و دارای بوی قوی است. قطران زغال سنگ در شامپو، کرم و روغن در دسترس است. همچنین در غلظت های بالاتر با نسخه تجویز می شود. این درمان برای زنان باردار یا شیرده توصیه نمی شود.

 مرطوب کننده ها

کرم مرطوب کننده به تنهایی پسوریازیس را درمان نخواهد کرد، اما می تواند خارش، پوسته پوسته شدن و خشکی را کاهش دهد. مرطوب کننده ها در پایه پماد معمولا موثر تر از کرم ها و لوسیون های سبک هستند. بلافاصله پس از حمام یا دوش استفاده کنید تا در رطوبت باقی بماند.

2- نور درمانی (فتوتراپی)

این درمان از نور ماوراء بنفش طبیعی یا مصنوعی استفاده می کند. ساده ترین فرم فتوتراپی شامل قرار گرفتن پوست در مقابل نور خورشید است. سایر روشهای نوردرمانی عبارتند از استفاده از نور ماوراء بنفش A (UVA) مصنوعی یا نور ماوراء بنفش B (UVB)، به تنهایی یا در ترکیب با داروها.

 نور خورشید

قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش (UV) نور خورشید یا نور مصنوعی، گردش خون سلولی را کاهش می دهد و پوسته و التهاب را کاهش می دهد. قرار گرفتن در معرض مقدار کمی نور خورشید ممکن است پسوریازیس را بهبود بخشد اما در معرض آفتاب شدید ممکن است نشانه ها را بدتر کند و موجب آسیب پوست شود. قبل از شروع یک رژیم خورشیدی، از دکتر خود در مورد امن ترین راه برای استفاده از نور خورشید طبیعی برای درمان پسوریازیس بپرسید.

 فتوتراپی

UVB دوز کنترل شده از نور UVB از منبع نور مصنوعی ممکن است علائم خفیف تا متوسط پسوریازیس را بهبود بخشد. فتوتراپی UVB که UVB باند پهن نیز نامیده می شود، می تواند برای درمان تکه های  پسوریازیس تک و گسترده مورد استفاده قرار گیرد. عوارض جانبی کوتاه مدت ممکن است شامل قرمزی، خارش و خشکی پوست باشد. استفاده از مرطوب کننده ممکن است به کاهش این عوارض جانبی کمک کند.

فتوتراپی UVB گروه باریک

نوع جدیدتر درمان پسوریازیس، فتوتراپی UVB با باند باریک ممکن است موثرتر از درمان با UVB پهنای باند باشد. این درمان معمولا دو تا سه بار در هفته تجویز می شود تا پوست بهبود یابد و پس از آن مراقبت شامل جلسات هفتگی می باشد. فتوتراپی UVB ممکن است باعث سوختگی بیشتر و شدیدتر و طولانی تر شود.

 درمان Goeckerman بعضی از پزشکان درمان UVB و درمان قطران ذغال سنگ را ترکیب می کنند که به درمان Goeckerman معروف است. این دو درمان با هم مؤثرتر از هر کدام تنها هستند. به همین دلیل است که زغال سنگ باعث می شود پوست بیشتر به نور UVB پذیرا شود.

 پسورالن به همراه ماوراء بنفش (PUVA)

این فرم از فتوتراپی شامل مصرف داروهای حساس به نور (پسورالن) قبل از قرار گرفتن در معرض نور UVA است. نور UVA به پوست عمیق تر از پوست نور UVB نفوذ می کند و پسورالن باعث می شود که پوست به UVA واکنش نشان دهد.

این درمان تهاجمی به طور مداوم پوست را بهبود می بخشد و اغلب برای موارد شدید پسوریازیس مورد استفاده قرار می گیرد. عوارض جانبی کوتاه مدت عبارتند از تهوع، سردرد، سوزش و خارش. عوارض جانبی درازمدت شامل خشکی پوست و چروک، لکه شدن صورت، حساسیت به خورشید و افزایش خطر ابتلا به سرطان پوست، از جمله ملانوم است.

 لیزر اکسیمر

 این نوع نور درمانی که برای پسوریازیس خفیف تا متوسط استفاده می شود تنها پوستی که درگیر آن است را بدون آسیب رساندن به پوست سالم درمان می کند. یک پرتو کنترل شده از نور UVB به پلاک پسوریازیس هدایت می شود تا پوسته و التهاب را کنترل کند. لیزر حرارتی اکسیمر نیاز به جلسات کمتری نسبت به فتوتراپی سنتی دارد زیرا نور UVB قوی تر استفاده می شود. عوارض جانبی می تواند شامل قرمزی و ضعف باشد.

3- داروهای خوراکی یا تزریقی

اگر پسوریازیس شدید دارید یا به سایر انواع درمان مقاوم هستید، پزشک ممکن است داروهای خوراکی یا تزریقی توصیه کند. این درمان به عنوان درمان سیستمیک شناخته می شود. به علت عوارض جانبی شدید، بعضی از این داروها برای مدت کوتاهی مورد استفاده قرار می گیرند و ممکن است با سایر روش های دیگر جایگزین شوند.

 رتینوئیدها

در رابطه با ویتامین A، این گروه از داروها ممکن است به شما کمک کند پسوریازیس شدید که به درمان های دیگر پاسخ نمی دهد را درمان کنید. عوارض جانبی ممکن است شامل التهاب لب و ریزش مو باشد. و از آنجا که رتینوئیدها مانند آیتورتین (Soriatane) می توانند نقایص جدی زایمان را ایجاد کنند، زنان باید حداقل سه سال پس از مصرف دارو از بارداری اجتناب کنند.

 متوتروکسات

این دارو به صورت خوراکی مصرف می شود. متوترکسات (Rheumatrex) به کاهش پسوریازیس با تولید سلول های پوستی و سرکوب التهاب کمک می کند. این دارو ممکن است پیشرفت آرتریت پسوریازیک را در برخی افراد کند کند. متوترکسات به طور کلی در دوزهای کم تحمل پذیر است، اما ممکن است موجب ناراحتی معده، از دست دادن اشتها و خستگی شود. هنگامی که برای دوره های طولانی استفاده شود، می تواند منجر به تعدادی عوارض جانبی جدی مانند آسیب شدید کبد و کاهش تولید گلبول های قرمز و سفید و پلاکت ها شود.

سیکلوسپورین

سیکلوسپورین سیستم ایمنی را سرکوب می کند و در متابولیسم متوترکسات مشابه است، اما می تواند تنها در کوتاه مدت مصرف شود. سیکلوسپورین مانند سایر داروهای ايمونوسپرسيون، خطر ابتلا به عفونت و سایر مشکلات سلامت، از جمله سرطان را افزایش می دهد. سیکلوسپورین همچنین باعث می شود شما بیشتر به مشکلات کلیوی و فشار خون بالا حساس باشید - این خطر با دوزهای بالاتر و درمان طولانی مدت افزایش می یابد.

داروهایی که سیستم ایمنی را تغییر می دهند (بیولوژیک)

تعدادی از این داروها برای درمان پسوریازیس متوسط تا شدید تایید شده است. آنها شامل اتانرپت (Enbrel)، Infliximab (Remicade)، آدالیمیباب (Humira)، Ustekinumab (Stelara)، Golimumab (Simponi)، Apremilast (Otezla)، Secukinumab (Cosentyx) و Ixekizumab (Taltz) هستند. اکثر این داروها با تزریق apremilast (خوراکی) استفاده می شوند و معمولا برای افرادی که به درمان سنتی پاسخ نداده اند و یا مبتلا به آرتریت پسوریازیس شده اند، استفاده می شود. این روش باید با احتیاط مورد استفاده قرار گیرد زیرا اثرات قوی بر سیستم ایمنی بدن دارد و ممکن است عفونت های خطرناک را به خطر بیندازد. به طور خاص، افرادی که از این درمان ها استفاده می کنند باید برای بیماری سل بررسی شوند.

ملاحظات درمان

گرچه پزشکان بر اساس نوع و شدت پسوریازیس و منطقه تحت تاثیر پوست درمان را انتخاب می کنند، رویکرد سنتی ابتدا با خفیف تر شدن درمان - کرم های موضعی و نور درمانی با ماوراء بنفش (فتوتراپی) - در بیماران مبتلا به ضایعات پوستی معمولی (پلاک) و سپس در صورت لزوم پیشرفت به افراد قوی تر شروع می شوند. بیماران مبتلا به پسوریازیس پوسچر یا اریتروسترم یا همراه با آرتریت معمولا از آغاز درمان به سیستمیک درمان نیاز دارند. هدف این است که موثرترین راه برای کاهش سرعت گردش سلول ها با کمترین عوارض جانبی ممکن پیدا کنید.

درمان های بالقوه در آینده 

داروهای جدیدی برای بهبود درمان پسوریازیس وجود دارد. این درمان ها پروتئین های مختلفی را هدف می گیرند که با سیستم ایمنی بدن کار می کنند.

4- داروی جایگزین

تعدادی از درمان های جایگزین علائم پسوریازیس را کاهش می دهند، از جمله رژیم های خاص، کرم ها، مکمل های غذایی و گیاهان. هیچ کدام به طور قطعی ثابت نشده اند. اما بعضی از درمان های جایگزین به طور کلی در نظر گرفته می شوند و ممکن است برای کاهش برخی علائم و نشانه ها مانند خارش و پوسته پوسته شدن مفید باشند. این درمان ها برای بیماری پلاک خفیف مناسب تر است و برای افرادی که دچار پوسچول، اریتودرما یا آرتریت می شوند مناسب نیست.

آلوئه ورا

این کرم عصاره آلوئه را از برگ گیاه آلوئه ورا می گیرد. عصاره آلوئه قرمزی، پوسته پوسته شدن، خارش و التهاب را کاهش می دهد. ممکن است نیاز باشد این کرم را چندین بار در روز برای یک ماه یا بیشتر استفاده کنید تا علائم شما بهبود یابد.

روغن ماهی

اسیدهای چرب امگا 3 موجود در مکمل های روغن ماهی ممکن است التهاب همراه با پسوریازیس را کاهش دهند. مصرف 3 گرم یا کمتر روغن ماهی به صورت روزانه ایمن است و ممکن است مفید باشد.

انگور اورگان

همچنین به عنوان Barberry شناخته شده است، استفاده موضعی انگور اورگان ممکن است باعث کاهش التهاب و علائم پسوریازیس شود. اگر مکمل های غذایی یا سایر داروهای جایگزین برای کاهش علائم پسوریازیس استفاده می شود، از پزشک خود مشورت بگیرید. او می تواند به شما کمک کند که جوانب مثبت و منفی درمان های جایگزین خاصی را بدست آورید.

تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما

منبع: www.mayoclinic.org

امتیاز مطلب: 100%
100


  • profileناناز نازدار1397/10/30

    سلام برا پسوریازیس ناخن در بارداری چکار باید کرد؟ چهار ناخن من درگیره