Ooma
کاربر گرامی خوش آمدید.  ورود|عضویت
سندرم پيش از قاعدگي ( PMS) چيست؟

تعریف سندرم پیش از قاعدگی ( pms) و حقایق پشت آن

  • PMS به معنای سندرم پیش از قاعدگی است.
  • سندرم پیش از قاعدگی مجموعه ای از ویژگی های فیزیکی و روانی خاص است.
  • علائم جسمی PMS شامل حساسیت سینه و نفخ است.
  • علائم روانی و تغییرات خلقی در PMS رایج است و ممکن است شامل خشم و افسردگی باشد.
  • PMS در نیمه آخر یک چرخه قاعدگی زن اتفاق می افتد.
  • علت دقیق PMS ناشناخته است، اما احتمالا به خاطر رابطه بین هورمونهای جنسی و مواد شیمیایی مغز (انتقال دهنده های عصبی) می باشد.
  • PMS باید از اختلالات دیگری که نشانه های مشابهی دارند، متمایز باشد. علائم PMS نیز در بعضی موارد از علائم اولیه بارداری متمایز است.
  • تنها راه تشخیص علائم PMS از موارد بارداری اولیه در غیاب دوره قاعدگی، یک آزمایش حاملگی است.
  • یک ابزار تشخیص مفید برای PMS دفترچه یادداشت قاعدگی است.
  • گزینه های درمان طبیعی و درمان های خانگی برای PMS عبارتند از ورزش، سبک زندگی سالم، و حمایت احساسی از خانواده و دوستان.
  • درمان های احتمالی برای درمان گرفتگی و سایر علائم PMS شامل داروهایی نظیر دیورتیک ها، مسکن ها، ضد بارداری های خوراکی، داروهایی که عملکرد تخمدان را سرکوب می کنند و داروهای ضد افسردگی.
  • تغییرات خلقی در خصوص این بیماری در زمان یونانیان باستان توصیف شده است. با این حال، تا سال 1931، این اختلال به طور رسمی توسط جامعه پزشکی به رسمیت شناخته نشد. اصطلاح "سندرم پیش از قاعدگی" در سال 1953 تعیین شد.

PMS  (سندرم پیش از قاعدگی) چیست؟

سندرم پیش از قاعدگی (PMS) ترکیبی از اختلالات عاطفی، جسمی، روحی و روانی است که پس از دوران تخمک گذاری زن رخ می دهد، که معمولا با شروع جریان قاعدگی او پایان می یابد. شایع ترین نشانه های مربوط به خلق و خو عبارتند از تحریک پذیری، افسردگی، گریه، حساسیت بیش از حد و نوسانات خلقی. شایع ترین نشانه های فیزیکی عبارتند از خستگی، التهاب، حساسیت به پستان (ماستالژی)، آکنه و تغییرات اشتها با میل به غذا.
فرم شدیدتری از PMS، که به عنوان اختلال افسردگی قبل از قاعدگی (PMDD) شناخته می شود در تعداد کمی از زنان رخ می دهد و به علت علائم غیرمعمول شدید باعث از دست رفتن عملکرد قابل توجهی می شود. انجمن روانپزشکی آمریکا PMDD را به عنوان شکل شدید PMS مشخص می کند که خشم، تحریک پذیری و اضطراب یا تنش در آن برجسته است.

سندرم پیش از قاعدگی چقدر شایع است؟

حدود 90٪ زنان علائم قبل از قاعدگی را در طول عمر خود تجربه می کنند. PMS اغلب با علائم جسمی یا عاطفی پیش از قاعدگی دیده می شود. برآورد شده است که PMS قابل توجه بالینی (که از شدت متوسط تا شدید است و بر عملکرد یک زن تاثیر می گذارد) در 20 تا 30 درصد زنان رخ می دهد. این مسئله در دهه چهارم عمر زنان عموما دیده می شود. اعتقاد بر این است که حدود 3 تا 8 درصد زنان مبتلا به این بیماری می شوند.

علائم PMS در مقابل علائم حاملگی

برای برخی از زنان، علائم PMS ممکن است شبیه به موارد اولیه بارداری باشد، اگر چه این بسیار فردی است. بسیاری از زنان علائمی در اوایل بارداری تجربه نمی کنند، در حالی که دیگران ممکن است احساس حساسیت پستان، نفخ، خستگی و نوسانات خلقی را گزارش کنند. این علائم می تواند برای برخی از زنان مشابه علائم PMS یا مشابه تغییرات در بدن آنها باشد که قبل از دوره قاعدگی تجربه می کنند. زنان همیشه می خواهند بدانند علائم مربوط به  PMS است یا بارداری زودرس؛ تنها پاسخ قطعی همراه با ورود به دوره قاعدگی یا انجام آزمایش حاملگی به دست می آید .

علت PMS (سندرم پیش از قاعدگی) چیست؟

چندین نظریه برای توضیح علت PMS پیشنهاد شده است. هیچ کدام از این نظریه ها ثابت نشده است و همچنان علمی برای درمان  PMS وجود ندارد. اکثر شواهد نشان می دهد که PMS ناشی از تغییرات و یا تعاملات بین سطوح هورمون های جنسی و مواد شیمیایی مغز (انتقال دهنده های عصبی) است.
 PMS به طور خاص با هیچ یک از عوامل شخصیتی و یا خلق و خو ارتباط ندارد. به همین ترتیب، تعدادی از مطالعات نشان داده اند که استرس روانی با شدت PMS ارتباط ندارد.

سندرم پیش از قاعدگی

نشانه ها و علائم سندرم پیش از قاعدگی (PMS) چیست؟

انواع مختلفی از علائم به PMS مربوط است. زنان می توانند PMS با طول و شدت مختلف تجربه کنند. شایع ترین نشانه های مرتبط با PMS عبارتند از:

شایع ترین نشانه های فیزیکی و نشانه های PMS عبارتند از:

  • خستگی،
  • نفخ (به علت احتباس مایع)
  • افزایش وزن،
  • حساسیت پستان
  • آکنه،
  • اختلالات خواب با خواب بیش از حد یا خیلی کم (بی خوابی)، و
  • تغییر اشتها با پرخوری یا میل به غذا.

PMS (سندرم پیش از قاعدگی) چقدر طول میکشد؟

طول دوره PMS در زنان مختلف متفاوت است. اکثر زنان علائمی را برای چند روز در هفته قبل از شروع دوره قاعدگی تجربه می کنند. بعضی از زنان ممکن است علائمی مدت کوتاه یا طولانی داشته باشند اما علائم PMS معمولا بعد از تخمک گذاری (اواسط نقطه چرخه ماهانه) شروع می شوند.

PMS  (سندرم پیش از قاعدگی) چگونه تشخیص داده می شود؟

ابزار مفید تشخیصی، دفترچه یادداشت قاعدگی است که در طول ماهها نشانه های فیزیکی و عاطفی را نشان می دهد. اگر تغییرات به طور مداوم در اطراف تخمک گذاری (چرخه اواسط قاعدگی) رخ دهد و تا زمانی که جریان قاعدگی شروع می شود، احتمالا تشخیص دقیق PMS است. یادداشت قاعدگی نه تنها به متخصص مراقبت های بهداشتی کمک می کند تا تشخیص دهد، بلکه باعث درک بهتر بیمار از بدن و روحیه او می شود. هنگامی که تشخیص PMS انجام می شود، بیمار بهتر می تواند را از بین ببرد.
تشخیص PMS ممکن است دشوار باشد، زیرا بسیاری از شرایط پزشکی و روانی می توانند علائم PMS را تقلید یا بدتر کنند. هیچ آزمایش خون یا آزمایشگاهی برای تعیین اینکه آیا یک زن دارای PMS است وجود ندارد. هنگامی که آزمایشات انجام می شود، آزمایشگاه به حذف سایر بیماری های مشابه PMS می پردازد.

چه بیماری هایی مشابه PMS  (سندرم پیش از قاعدگی) می باشند؟

برخی از بیماری هایی که می توانند PMS را تقلید کنند عبارتند از:

مشخصه تشخیص PMS این است که علائم آن در فاصله زمانی پس از جریان قاعدگی و قبل از تخمک گذاری بعدی دیده می شود. اگر چنین فاصله ای وجود نداشته باشد و علائم در طول دوره وجود داشته باشد، PMS ممکن است تشخیص درست نباشد PMS .هنوز هم می تواند وجود داشته باشد و علائم مربوط به شرایط دیگر را تشدید می کند، اما نمی تواند دلیل اصلی علایم ثابت یا غیر سیکلی باشد. ممکن است آزمایش خون یا سایر آزمایش ها برای جلوگیری از علل احتمالی دیگر علایم دستور داده شود.
راه دیگر برای تشخیص PMS تجویز داروهایی است که عملکرد تخمدانها را متوقف می کنند. اگر این داروها باعث کاهش علائم شوند، PMS تشخیص داده می شود.

چه درمان هایی برای PMS در دسترس است (سندرم پیش از قاعدگی)؟

درمان PMS گاهی اوقات می تواند به سختی تشخیص PMS باشد. روشهای مختلف درمان برای درمان این بیماری استفاده شده است. بعضی از اقدامات از نظر علمی پایدار نیستند اما به نظر می رسد برای برخی از زنان مناسب بوده است. درمان های علمی دیگر ممکن است به همه بیماران کمک نکنند.
مدیریت عمومی شامل یک شیوه زندگی سالم از جمله:

  • ورزش؛
  • پشتیبانی عاطفی در دوران قبل از قاعدگی؛
  • محدود کردن نمک قبل از دوره قاعدگی؛
  • کاهش مصرف کافئین قبل از قاعدگی
  • ترک سیگار؛
  • محدودیت مصرف الکل؛ و
  • کاهش مصرف شکر تصفیه شده.

همه موارد توصیه شده ممکن است در بعضی از زنان باعث بهبود علام شود. علاوه بر این، برخی مطالعات نشان می دهد که مکمل های کلسیم و منیزیم ممکن است مفید باشند.

چه داروهای طبیعی یا گیاهی به علائم PMS (سندرم پیش از قاعدگی) کمک می کند؟

در مطالعات میوه درخت (Chasteberry (Vitex agnus castus به منظور کاهش برخی از علائم PMS استفاده شده است. با این حال، مطالعات بیشتری برای روشن شدن این ارتباط و تعیین ارزش میوه Chasteberry به عنوان یک درمان بالقوه برای PMS مورد نیاز است. از آنجایی که استفاده دارویی گیاهان توسط FDA ایالات متحده تایید نمی شود، هنگام مصرف احتیاط لازم است. در حالی که روغن گلبرگ شب یلدا و گینگو بیلوبا عصاره گیاهی است که برخی از آنها به عنوان درمان برای PMS توصیه شده است، هیچ شواهدی از مناسب بودن و موثر بودن آن ها وجود ندارد.
در برخی از آزمایشات نشان داده شده است مکمل ویتامین با کلسیم و منیزیم به کاهش علائم PMS کمک می کند و ممکن است مزایای آن را به همراه داشته باشد. مصرف مکمل های کلسیم و منیزیم ممکن است به برخی از زنان کمک کند. در هنگام مصرف مکمل های ویتامین همیشه توصیه می شود دستورالعمل ها را رعایت کنید، زیرا مصرف بیش از حد مکمل ها ممکن است مضر باشد.

درمان گیاهی PMS

چه داروهایی برای درمان PMS (سندرم پیش از قاعدگی) استفاده می شود؟

داروهای مختلفی برای درمان نشانه های مختلف PMS استفاده می شود. داروها عبارتند از: دیورتیک ها، مسکن ها، ضد بارداری های خوراکی، داروهای ضد افسردگی و داروهایی که باعث تخریب عملکرد تخمدان می شوند.

  • دیورتیک: دیورتیک داروهایی هستند که میزان تولید ادرار را افزایش می دهند و بنابراین مایع اضافی را از بافت بدن دفع می کنند. چندین دارو غیر قاعدگی (از جمله Diurex PMS، Lurline PMS، Midol PMS، Mulzymptom Pamprin و  (Premsyn PMS حاوی دیورتیک و یا کافئین هستند. Spironolactone (Aldactone) دیورتیک تجویزی است که به طور گسترده ای برای درمان ورم قبل از قاعدگی دست ها، پاها و صورت استفاده شده است. متأسفانه، در همه بیماران آن موثر نبوده است.
  • داروهای ضد درد (مسکن): این موارد معمولا برای گرفتگی عضلات قاعدگی، سردرد و ناراحتی های لگنی استفاده می شود. مؤثر ترین گروه ضد درد، به نظر می رسد داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی(NSAIDs)  است. نمونه هایی از آن عبارتند از ایبوپروفن (Advil، Motrin)، ناپروکسن (Aleve، Anaprox)، اسید دافنامیک (Ponstel).
  • بنزودیازپین ها: بنزودیازپین آلپرازولام در برخی مطالعات نشان داده شده است عوارض افسردگی PMS یا PMDD را کاهش می دهد. با این حال، این دارو به دلیل پتانسیل اعتیادآور آن، درمان خط اول برای این بیماری نیست.
  • قرصهای ضد بارداری خوراکی (OCPs): گاهی اوقات OCP برای نوسانات هورمون تخمدان تجویز می شود. در حالی که مطالعات قدیمی تر نشان ندادند که قرص های ضد بارداری خوراکی می تواند به طور مداوم علائم PMS را تسکین دهد، قرص های ضد بارداری جدیدتر، با بهبود ترکیبات هورمونی آنها، برای بسیاری از زنان مفید است. قرصهای ضد بارداری خوراکی حاوی پروستاتین drospirenone توسط FDA برای درمان PMS و اختلال افسردگی قبل از قاعدگی  (PMDD) تایید شده است.
  • سرکوب کننده های تخمدان: داروهایی مانند دانازول (دونوکریین) برای سرکوب تولید هورمون تخمدان تجویز شده اند. متاسفانه، با توجه به عوارض جانبی، نمی تواین این دارو را به صورت طولانی مدت استفاده کرد.
  • هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH): سرکوب کامل عملکرد تخمدان به وسیله یک گروه از داروهایی که به معنی آنالوگ های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین(GnRH)  است، برای کمک به برخی از زنان مبتلا به PMS است. این آنالوگهای GnRH در طولانی مدت (بیش از شش ماه) به علت پتانسیل اثرات نامطلوب بر تراکم استخوان، باعث افزایش خطر نازک شدن استخوان (پوکی استخوان) می شوند. در برخی موارد این داروها ممکن است همراه با مکمل های هورمون تجویز شوند.
  • داروهای ضد افسردگی: این داروها به طور گسترده در درمان اختلالات خلقی مرتبط با PMS استفاده می شود. داروهای ضد افسردگی با افزایش مواد شیمیایی مغزی (اپیویید، سروتونین و دیگران) که توسط هورمون های تخمدان تحت تاثیر قرار می گیرند کار می کنند. این انتقال دهنده های عصبی در کنترل خلق و خو و احساسات مهم هستند. به نظر می رسد گروه مهارکننده بازدارنده سروتونین از داروهای ضد افسردگی برای نشانگان PMS موثر است. Fluoxetine (Prozac) و Paroxetine (Paxil) نمونه هایی از داروهای ضد افسردگی از این گروه هستند که در درمان تغییرات خلقی مرتبط با PMS موثر هستند.

مهم است بدانیم که این داروها، گرچه در درمان اختلالات خلقی در برخی از زنان مفید هستند، در درمان علائم فیزیکی مؤثر نیستند. اغلب این ترکیبی از رژیم غذایی، داروها و ورزش است که برای به حداکثر رساندن عوارض بسیاری از علائم PMS ضروری است.

آیا ورزش می تواند به کاهش برخی از علائم PMS  (سندرم پیش از قاعدگی) کمک کند؟

شواهد نشان می دهد ورزش می تواند به کاهش برخی از علائم PMS در زنان کمک کند. فعالیت فیزیکی سلامت عمومی را بهبود می بخشد و به کاهش تنش و اضطراب عصبی کمک می کند. اعتقاد بر این است که ورزش، آندورفین را آزاد میکند. اندورفین ها پیام های شیمیایی برای اعصاب (انتقال دهنده های عصبی) می فرستند که بر خلق و خو، درک درد، حافظه و یادگیری تاثیر می گذارد.
ورزش هوازی، قلب را تقویت می کند و با افزایش توانایی بدن، استفاده از اکسیژن بدن را بهبود می بخشد. شنا، قدم زدن و رقصیدن فعالیت های هوازی "کم اثر" است. آنها به عضله و پیوند مفصلی مانند سایر ورزش ها مثل طناب زدن ضربه وارد نمی کنند. مزایا شامل آمادگی قلبی عروقی، قوی شدن عضلات، کاهش وزن یا کنترل، کاهش احتباس مایع و افزایش اعتماد به نفس است.

ورزش و درمان سندرم پیش از قاعدگی

آیا "درمانی" برای PMS  (سندرم پیش از قاعدگی) وجود دارد؟

شناخت گسترده از PMS طیف وسیعی از علاقه های تحقیقاتی در درمان و مدیریت علائم PMS را به خود جلب کرده است. اگر چه "درمانی" برای PMS وجود ندارد، گزینه های زیادی برای مدیریت علائم و نشانه های آن وجود دارد. اولویت اول تشخیص دقیق است. سایر بیماری ها باید شناسایی و درمان شوند. تغییرات رژیم غذایی، ورزش و تغییر سبک زندگی می تواند سلامت کلی را بهبود بخشد و در نتیجه باعث کاهش علائم شود. اگر این اقدامات موثر نباشند، داروهای بدون نسخه یا تجویزی ممکن است موثر باشند. اکثر زنان می توانند علائم PMS خود را با موفقیت کنترل کنند و همچنان به زندگی سالم و مولد خود ادامه دهند.

تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما

منبع: www.medicinenet.com

امتیاز مطلب: 100%
100