مامانایی که دختر نوجوون دارن 🫣

سلام عزیزم من بچه ندارم ولی سعی کنید از همین سن بهش کار بدید من خواهر زاده هام دو تان یکی 11 سالشه یکی 6 سالشه اون ک کوچیک تره مدتی پیش من بود اینقدر تحت فشار گذاشتم ک کارها رو انجام بده ک نگو خونه خودم دیگه الان ماشالله وقتی میاد ببینه کاری هست نکردم انجام میده برام ولی بزرگ تره مامانش اصلا بهش کار نمیداد الان نمیتونه از پس کارهای شخصی خودش هم بربیاد اینطوره ک کتاب اشو هم جمع نمیکنه یعنی کوچیکه باید جمع کنید

بنظر من بچه از 3 سالگی باید کار کردن خونه رو یاد بگیره مخصوصا دختر باشه ...
اول باید از کارهای شخصی خودش مثل مرتب کردن کمدش میز تحریر... شستن لباس های خودش ...
شستن طرف ها جارو زدن و حتی کوچلو کوچلو یاد گرفتن غذا اصل نزارید بچه هاتون تنبل بار بیان چون در آینده نمیتونن برای رویاهاشون تلاش کنن و منتظر آماده هستن

به به

افرین...

با احترام به دوستان 🌹🌹
چرا دختر ۱۲ ساله باید کار منزل انجام بده؟
در حد سن و توانش الان فقط باید کارهای شخصی خودش و اتاقش رو انجام بده که مسئولیت پذیر بشه
کارهای منزل وظیفه بچه ها نیست،
همکاری خانواده با یکدیگر با انجام وظیفه فرق میکنه، یعنی همون اندازه باید همکاری کنه که پسراتون کمک میکنن

کار خونه وظیفه ی همه اعضای خونه هست کارای شخصی رو از سن کمتر باید بتونن انجام بدن 12 سالگی وقت یادگیری کارای بیشتر هست
پسر هم باید کار خونه بکنه ولی دختر بیشتر چون در اینده پسر میره سرکار دختر خانم خونه میشه پسر در حد اشپزی و ظرف شستن و لباس شستن بلد باشه کافیه

کی گفته دختر ۱۲ساله نباید کارخونه بکنه ؟اتفاقا از همین الان باید یاد بگیره مسئولیت پذیر باشه یاد بگیره ک همه اعضای خانواده باید باهم همکاری کنن

من یه دوست دارم الان ۲۷ سالشه اس یه بچه ۲ ساله هم داره چند ساله ازدواج کرده ولی بلد نیست غذا درست کنه یا کارای بچه خودشو بکنه
همیشه مادرش میاد براش غذا درست میکنه بیشتز کارای بچه شو هم شوهرش انجام میده خودش میگه من خونه پدر دست به سیاه سفید نزدم هرچی خواستم برام فراهم شده روزایی که مادرش نیست زنگ میزنه مادرشوهرش برای غذایی یا کاری 😑😑😑من اینجا حرصشو میخورم چون با این وجود بازم پر ادعاس همیشه از مادر شوهرشو و مادر و شوهر خودش شاکیه 🤣هرچیم راهنماییش میکنم فایده نداره

سلام به عنوان دختری ک از بچگی خودم اکثر کارای خودمو انجام دادم باید بگم ی سری چیزا باید خودجوش باشه
من خودم دوس داشتم و الان با ۲۵ سال سن کامل تحت هر شرایطی از پس خودم برمیام
بنظر من کم کم از کارای شخصیه خودش بگید انجام بده
مثلا لباس زیر و جورابشو باید خودش بشوره حتما
بقیه لباساشو شما میشورید حداقل خودش تا کنه و بزاره سرجاش
وسایل مدرسه و اتاقشو باید خودش مرتب کنه،کم کم بهش تو کار خونه مشارکت بدید ک مثلا شما دارید ظرف میشورید گردگیری ساده انجام بده
یا شما غذا درست میکنید سالادشو ایشون درست کنه
یا توی جمع کردن سفره و ظرفا کمک کنه
دستور غذا هارو براش توضیح بدید لازم نیست اشپزی کنه تو این سن،فقط یاد بگیره کافیه تا به موقعش خودش مشتاق باشه
چون داره وارد سن بلوغ میشه اگه خیلی هم بهش مسئولیت ندید تنبل بار میاد
همه اینارم یهو بهش نگید مثلا هفته ای دو سه بار تا کم کم خودش متوجه بشه
درضمن به نظر من هیچ فرقی بین دختر و پسر نیست،فرزند پسر هم باید همه کارای خونه رو یاد بگیره،شاید یروزی خواست مهاجرت کنه باید بتونه از پس خودش بر بیاد

دخترا رو از هرررر نظر مستقل بار بیارید خوبه.
باسواد باسواد باسواد باشه
بلد باشه خیاطی کنه اشپزی کنه کد بانویی کنه
همزمان بتونه یه شرکت رو مدیریت کنه
بتونه سر پروژه ساختمان سازی بره
عمل جراحی کنه
مغازه و فروشگاه کار کنه
خلاصه دست و پا چلفته نباشه. یه جایی گیر کرد نشینه گریه کنه

زنانگی کنه دلبری کنه
ولی در کنار همه شون قدر خودشو بدونه
خودشو با ۱۰۰۰ تا مرد عوض و مقایسه نکنه
نه برای شوهر و ....
برای خودش




من دست پدر مادرمو میبوسم

بنظرمن ب خودت بستگی داره ک بخایی ب دخترت ۱۰سالگی وظیفه بدی یا ۲۰سالگی
فعلا درحد کارای شخصی خودش
و اینکه گاهی بهتون کمک بده خوووبه
شما ولی میتونید همه چیزو براش توضیح بدین ذهنی آگاه بشه
اگ خودش علاقه داره بحثش فرق میکنه

آموزش تبدیل یه زن به یک سوپرانسان

دوست عزیز تا حدودی با حرف هاتون موافقم تا حدودی هم نه
من و خواهرم کلا تا قبل از ازدواج دست به سیاه و سفید نمیزدیم. همه کار بلد بودیم ولی انجام نمی‌دادیم. البته خواهرم آشپزی بلد نبود ولی من بلد بودم ولی تا قبل از ازدواج یک لیوان هم نشستیم مامانم و مامان بزرگم (مامان بابام) میگفتن دختر خونه ملکه خونه س وقتی رفتی خونه شوهر به اندازه خودت کار میکنی
ولی وقتی ازدواج کردیم همه انگشت به دهن موندن از خونه داری و آشپزی و هرچیزی فکر کنی
نمیخوام از خودمون تعریف کنم ولی واقعا دست‌پخت من و خواهرم تو کل فامیل تک

دانشگاه دولتی درس خوندیم، به اندازه خودمون هنر داریم. هر دو شاغل هستیم (البته من فعلا به خاطر دخترم که کوچیکه کار نمیکنم)، همه کارهامون رو هم‌خودمون انجام میدیم حتی بعضی از کارهای همسرمون مثل خرید خونه و اینچیزا هم خودمون انجام میدیم

نگفتم سوپر انسان
گفتم مستقل باشه نه اینکه تو همشون فول و تمام عیار باشه
ولی مشکلی براش پیش اومد نشینه منتظر یه مرد باشه
حداقل خودش بتونه یه فکر ی برا خودش بکنه

به نظرم ربطی به کار کردن یا نکردن نداره
دختردایی خودم تمام کارهای خونه مادرش رو میکرد الان ازدواج کرده همه ش‌میگه خستم هرکاری میگی انجام بده میگه‌حوصله ندارم
به نظرم دختر باید همه کاری بلد باشه ولی من یکی معتقدم تو خونه پدر کار نکنه همونطور که‌مادربزرگم‌میگفت وقتی ازدواج کنه یا کلا مستقل بشه انقدر وقت واس کار کردن داره که خسته بشه

من تا وقتی خونه پدرم بودم فقط خوش گذروندم، تفریح کردم.
کلاس های هنری و آموزشی رفتم.
موسیقی، زبان، آرایشگری، قنادی، آشپزی، سفالگری، ویترای‌ و ...
ولی مسئولیتم‌توی خونه پدر در حد شستن جوراب و لباس زیر بود، همیشه مرتب بودم یعنی اتاقم رو نمیذاشتم بهم‌ بریزه هرچیزی رو بعد استفاده سرجاش میزاشتم ولی یادم نمیاد کار خونه انجام داده باشم
تفریحی کار هم میکردم از تایپ و مقاله نویسی بگیر تا فروش غذای خانگی و مغازه لوازم هنری😁

اینا رو گفتم که بگم مستقل بودن و اینچیزا ربطی به کار خونه نداره به تربیت خانواده و جنم و همت خود انسان بستگی داره.
کار و مسئولیت خونه هم به نظرم به شرایط هر خانواده برمیگرده نمیشه یک نسخه واس همه نوشت
یک خانواده هر کسی به اندازه خودش مسئولیتی توی خونه داره یکی هم تنهایی مسئولیت ها رو به دوش میکشه. یک خانواده مردها کمک میکنن یک خانواده مرد هیچ‌کاری‌نمیکنه

وای چقدر حرف زدم😁
ببخشید 🙏
حرف آخر هم بگم و تمام🤭
به نظرم همونطور که نگین جان گفتن پیش برید

سلام من یه ۱۸ ساله و یه ۱۴ ساله دارم و اصلا توقع کمک ازشون ندارم مگه اینکه خودشون انجام بدن چون شوهرم به شدت مخالف کار کردن و میگه اینا فعلا باید درس بخونن و به موقع خودش میرن تو خونه خودشون کار میکنن در حد یه سفره جمع کردن و اون بزرگه در حد شستن ظرف

چه کاری میره خونه خودش یاد میگیره بچه تا بچه است باید بچگی کنه این قدر وقت برا کار کردن دارن هیچوقت حس بچگی رو از بچه ها نگیرین بچه ها تا ازدواج نکنن هنوز بچه ان بهشون پر و بال بدین تا از زندگی لذت ببرن همین که اتاق خودشون مرتب کنن کافیه نزاریم طوری بشه که وقتی بزرگ شدن حسرت این بخورن چرا بچگی نکردن من به شخصه اصلا از دخترام کار نمیکشم چون اینا مهمون یه روز و دو روز خونه ان و نباید باهاشون بد رفتار بشه حالا کارم یاد گرفتن میخواد چی بشه وقتی رفتن سر خونه و زندگی خودشون یاد میگیرن دیگه چه کاریه تحت فشار و استرس بزاریم

😐😐بچه ۶ ساله رو تحت فشار گذاشتین کار کنه ؟
اونم بچه خودتون نه ، بچه خواهرتون ؟
به نظر من کار درستی نکردین
و اینکه وظیفه شما نیست بچه یکی دیگه رو تربیت کنید

به‌نظر من همکاری بچه‌ها، مخصوصاً نوجوان‌ها، توی کار خونه فقط کمک به پدر و مادر نیست؛ در واقع یه جور تمرین برای زندگی آینده‌شونه.
نوجوانی که از همون سن یاد می‌گیره اتاقش رو مرتب کنه، ظرف بشوره، غذا درست کردن رو یاد بگیره، خرید و کارهای خونه رو انجام بده، در آینده آدم مستقل‌تر، مسئولیت‌پذیرتر و توانمندتری میشه. وقتی ازدواج کنه هم کارهای خونه رو وظیفه‌ی همسرش نمی‌دونه و بهتر می‌تونه توی زندگی مشترک مشارکت کنه.
از طرفی این کار باعث میشه بچه‌ها بفهمن خونه خودشون هم هست و مسئولیتش فقط روی دوش مادر نیست. حتی اعتمادبه‌نفسشون هم بیشتر میشه؛ چون می‌بینن از پس کارهای واقعی زندگی برمیان.
به نظرم بهتره از بچگی بهشون «کمک کردن» یاد ندیم، بلکه بگیم «این خونه مال همه‌مونه و همه توی نگهداریش سهم داریم.» این نگاه، بعدها توی شخصیت و زندگی مشترکشون خیلی اثر میذاره.

اینی ک شما میگی دیگه بچه نیست. رسما دارین خدمتکار تربیت میکنید
اینکه بچه بتونه تو هر سنی که هست کارهای شخصی اش رو انجام بده یه چیه
اینکه ازش بخواهیم کارهای مازاد بر اون رو که مناسب سنش نیست یا هست انجام بده یه چیز دیگه

دختر عموم مهندس و شاغله ، خیلی امروزی و روشنفکره اما به پسرش که امسال ۱۹ ساله شده همه ‌کاری یاد داده و ازش میخواست خونه در حد توانش کار کنه ، میگفت نمیخوام پسرم به خاطر ناتوانی محتاج یه زن باشه حالا مادر یا همسر. دوم اینکه فردا بره دانشگاه بتونه از پس کارهای شخصی و یه لقمه غذا بربیاد ، هی نره بیرون غذا بخوره یا توی خوابگاه یه آشغال درست کنه و مجبور بشه بخوره

مسئولیت‌پذیری: یاد می‌گیرن کارهای زندگی منتظر انجام شدن توسط دیگران نمی‌مونن.
استقلال: مهارت‌هایی پیدا می‌کنن که بعدها برای زندگی مستقل واقعاً به دردشون می‌خوره.
اعتمادبه‌نفس: وقتی کاری رو خودشون انجام میدن، حس «من از پسش برمیام» در اون‌ها تقویت میشه.
نظم و مدیریت زمان: یاد می‌گیرن بین درس، تفریح، استراحت و مسئولیت‌هاشون تعادل ایجاد کنن.
همکاری و کار تیمی: متوجه میشن زندگی خانوادگی با مشارکت همه بهتر پیش میره.
قدردانی از زحمت والدین: وقتی خودشون بخشی از کارهای خانه رو انجام بدن، زحمت‌هایی که معمولاً دیده نمیشه رو بهتر درک می‌کنن.
آمادگی برای زندگی مشترک: پسر و دختر هر دو یاد می‌گیرن کار خانه وظیفه ذاتی یک جنس نیست و در آینده باید در زندگی مشترک شریک باشند.
حل مسئله: کارهای ساده خانه به مرور مهارت تصمیم‌گیری و پیدا کردن راه‌حل رو تقویت می‌کنه.
احساس تعلق: وقتی در نگهداری خانه نقش دارن، بیشتر احساس می‌کنن عضوی مؤثر از خانواده هستن.
کاهش وابستگی: نوجوانی که همه کارهاش توسط مادر انجام میشه، ممکنه در بزرگسالی برای ساده‌ترین امور زندگی هم وابسته بمونه.
آمادگی برای آینده: آشپزی، نظافت، خرید، مراقبت از وسایل و مدیریت امور خانه، بخشی از مهارت‌های واقعی زندگی هستن؛ چیزهایی که صرفاً با درس خوندن یاد گرفته نمیشن.
و شاید مهم‌تر از همه اینه که نوجوان امروز، بزرگسال فرداست. اگر از الان یاد بگیره فقط مصرف‌کننده‌ی زحمت دیگران نباشه و سهم خودش رو در زندگی بپذیره، احتمالاً در آینده هم در محیط کار، روابط اجتماعی و زندگی مشترک آدم مشارکت‌پذیرتر و مسئول‌تری خواهد بود.

اینو توی یه مقاله خوندم و کپی کردم که هیچوقت یادم نره بچه خوبی آماده زندگی کنم 👆👆

سلام من دخترم ،وسایل اسباب بازیش رو جمع میکنه،اتاقش رو مرتب میکنه،لباساش رو تا می‌کنه ،به شدت تشویقش کردم بعد این کارا...
الان خودش خودجوش این چند کار رو انجام میده و من همیشه بهش میگم خدا منو خیلی دوست داشته تو رو به من داده....اونم به شدت ذوق می‌کنه 😍
به نظرم زور نباید باشه،خودش باید انجام بده و تشویق بشه...
از نظر من همینکه داداشش رو یکم سرگرم کنه که من به کارام برسم برا من بسه🫠

ببخشید نظرتون محترمه ولی اون بچه پس کی باید بچگی کنه؟

تو سن۲۰سالگی ازدواج کردم قبلشم آشپزی بلد نبودم
ولی یاد گرفتم و انجام میدم
سن 3سالگی ب بعد تایم بچگی بچه هست
مگ آدم بچه میاره ک نیروکمکیش بشه؟
ب عنوان کسی ک تو دوره نوجوانی مامانم هیچ کاری ازم نمی‌خواست صحبت میکنم
ولی خودم عاشق خونه داری بودم هرجا مامانم کار میکرد میرفتم کنارش
الآنم تو این پنج سال خونه داری یکبار هم نیاز ب کسی پیدا نکردم برای کمک کردن
بچه ها رو ب دنیا میاریم ک بچگی کنن نوجوانی کنن جوانی کنن
نه اینکه زور و اجبار کنیمشون ک بدو کمک کن
نهایت کمک کردن از نظر من جمع کردن اسباب بازی ها و اتاقشونه
بقیه اش وظیفه بچه نیست

الان روانشناسا هم میگن. بچه ها باید 4 تا کارو انجام بدن پخت غذا ظرف شستن جارو کشیدن و شستن سرویس بهداشتی این کارا باعث میشه بچه اکتیو بشه میگن میرین دنبال بچه مدرسه کیفو وسایل بچه رو نگیرین بزارین خودش بیاره به نظر منم درست بچه های دوره ما کم توقع بودن الانیا خیلی پر توقع شدن چون هر چی خواستن اماده بوده براشون من خودم از 11 سالگی کارای خونه و اشپزی مادرم بهم داد خواهرای دیگه هم همینطور الان خواهر 14 سالم همه کارای یه خونه رو به تنهایی میتونه انجام بده.

البته نمیگم دیگه خیلی تو فشار بزاریم بچه رو ولی این نباشه که غذا میخوره نکنه همون بشقابشو برداره یه دختر خاله دارم تک فرزند انقدر مادرش کاراشو کرده وقتی تنهاست نمیکنه یه لقمه نون برداره بخوره میمونه تا مامانش بیاد الان 13 سالشه

از نظر من اکتیو بودن فقط کارخونه نیست
اکتیو بودن یعنی ی زبان جدید باد بگیره
ی هنر جدید یاد بگیره
ی جایگاه اجتماعی جدید پیدا کنه
جوری باشه ک بتونه گلیم خودشو از اجتماع بکشه بیرون
با کارخونه کسی به جایی نمی‌رسه ❤️

دقیقا ، بیشتر از همه بچه اذیت میشه ، از ناتوانیش از وابسته بودن ، از گرسنگی و موندن کارهاش

دقیقا با نظرتون موافقم
منم هشت ساله که ازدواج کردم تا سن 18 سالگی تنها کاری که میکردم درس خوندن بود و کارهای شخصی که مربوط به خودم بود. گاهی هم به خواست خودم به مامانم کمک میکردم اما هیچ وقت کسی مجبورم نکرد که بیا فلان کار رو بکن وظیفته
الان که هشت ساله متاهلم کوچک ترین کمکی از کسی نخواستم همه کاری هم تا الان تو خونه خودم انجام دادم. از مهمونی های جمعیتی گرفته تا رب پختن و...... با اینکه هیچ کدوم رو تو خونه بابام انجام نداده بودم

درسته عزیزم ، اما یه آدم پکیجی از مهارتهاست ، درسته زبان و هنر و ورزش مهمه به همون اندازه مسئولیت پذیرب هم مهمه ، روی همه جنبه های انسانی باید کار بشه.
هر چیزی به جا و اندازه خود باید یاد گرفته بشه.
من حتی کارهای مردونه هم یاد میگیرم ، لاستیکم پنچر بشه منتظر یه مرد نمونم ، بخوام یه پیچ ببندم التماس کسی نکنم ، اینا تواناییه ، مهارته .
توی مدرسه ، دانشگاه ، خوابگاه ، محیط کار و... همه این چیزا به کارشون میاد

درست ولی دو طرف ترازو به نظرم باید همسان باشه یه طرف سنگین یه طرف سبک فایده نداره والا بهترین دکترا هم تو روستا بزرگ شدن و تو کارای خونه و بیرون به پدر مادراشون کمک میکردن

دقیقا هرچیزی جا و اندازه خودش
موافقم

صددرصد حرفتون درسته
من شخصیتم جوریه ک کسی چیزی و زور کنه صدسال انجام نمی‌دم
ولی اگر خودم بخوام ب راحتی یاد میگیرم
ب نظرم مسئولیت پذیری و توی اجتماع آدم خیلی یاد میگیره
من چندسال کار میکردم بااینکه تجربه نداشتم ولی چون ذوقشو داشتم صد خودم و میزاشتم گ بهترین خودم و ارائه بدم و مسئولیت خوب و بد کارمو میپسندیدم