Ooma
پرسش (1405/04/21):

شما بودین میرفتین سرکار یا نه؟

بچه ها من تهران که بودیم شاغل بودم. میانگین ماهی ۶۰, ۷۰ تومن درآمدم بود. اونموقع همسرم دانشجوی تخصص بود و ماهانه زیر ۲۰ تومن داشت.
الان که درسش تموم شده، برگشتیم شهرستان، مطب زده. و برا من دیگه موقعیت کاری با درآمد بالا مهیا نیست. یعنی اینجا برم سرکار فوقش ماهی سی تومن درمیاد برام. همسرم میگه نمیخاد بری، ورزش کن ساز برن و وقتتو صرف خودت کن. از طرفی یکسالی که برگشتیم و من سرکار نبودم، خیلی حوصلم سر میرفت. انگار نمیتونم خونه بشینم. از طرفیم همسرم میگه این همه خسته بشی برا سی تومن، نمی ارزه. دو دل شدم. الان نمیدونم چیکار کنم. شماها بودید میرفتید سرکار؟ بچه نداریم.

بله میرفتم اون حسی که استقلال مالی به آدم میده هیچی نمی‌ده درکنارش باشگاهم برو به خودتم برس یاهرچی که دوسداری
اگه کسی مراقب بچه هام بود منم میرفتم
سلام.منم شاغل بودم ، تازه حقوقم 25 بود. الانم بخوام برم نهایتا بشه 30.

من نظر خودمو میگم، به نظر من همه چیز که بحث پول نیست.
اون حس حضور در اجتماع،حس اینکه تو زندگی فقط مصرف کننده نیستی برای من خیلی با ارزش تره
الان من تو فکر اینم که مرخصی زایمانم تموم بشه و بتونم حتی اگر سرکار قبلیم برنگردم یه کار نیمه وقت پیدا کنم برای اینکه یه زمانی رو در روز بتونم خودمو از مسائل مربوط به خونه و خونه داری جدا کنم.
باشگاه و کلاس و ورزش و خرید.... حس خوبی دارن، ولی همشون حس مصرف کننده بودن دارن، حس پرورش و مفید بودن ندارن ( این نظر منه البته)
شما هم میتونید یه چند ماه استراحت کنید و بعد شروع کنید.
با این شرایط که تو شهرستان مثل تهران ترافیک نیست که بمونید توی ترافیک، تایم کاریتون که تموم شد راحت میرید باشگاه و برمیگردید خونه.

اینجا از سرکار بخوای بری باشگاه خودش یکی دو ساعت طول میکشه 😪 لعنتی تهران شده عین گاراژ ماشین،هرجا میخوای بری دو سه ساعت تو ترافیکی
کنارش میشه باشگاه و اینا هم رفت. چون کاری که مدنظرمه، تا ساعت دو. یعنی عصر و شب کامل آزادم.
منم دقیقاً بخاطر همین حس ها. و اینکه خیلی فعال بودم، شاغل بودم، درس میخوندم. الان نمیتونم صرفاً خانوم خونه دار باشم. انگار خودم نیستم اصلا.
تهران ساعت کاریم تا ۵ بود. اینجا تا دو تمومه. و اینکه یکساله استراحتم. خسته شدم، دلم میخاد برگردم به همون دختر فعالی که بودم.
قطعا برو سرکار
من پرستار بودم حقوق آنچنانی نداشتم ولی چن. ساله بابت بچه خون نشینم
خیلی بده خیلی
ب مرز جنون میرسم گاهی
منم آزمایشگاهی ام. 🌺 درک میکنم تازه من بچه هم نداشتم ولی خونه نشین شده بودم عذاب آور بود..
فکر میکردم من دارم سخت میگیرم و ممکنه شماها بیاین بگین کار نکن و درگیر خودت باش. ولی دیدم همه میگن برو سرکار.
صد در صد میرفتم
سرکار رفتن فقط به صرف پول نیست به نظرم
منم همین نظرو دارم. جدای از استقلال مالی، حس اکتیو بودنه برام مهم بود.
دقیقا همینطوره
خیلی ممنونم بچه ها❤️
خداییش من لنگ پولم، واقعا حقوق برام لازمه.ولی بیشتر از پول احساساتی که گفتم برام مهمه.

فعلا نمیتونم برم سرکار
ولی میگم این همممه وقت گذاشتم درس خوندم، سابقه کاری جمع کردم، چهار تا چیز یاد گرفتم، با کلی آدم موفق آشنا شدم و.... حیفه اینا رو ول کنم
خانم های عزیز برای شرکت در پرسش و پاسخ باید از طریق اپلیکیشن اوما اقدام نمایید.

سوالات مشابه