سلام عزیزم
اول اینکه خدا قوت
پسر بچه ها کلا خیلی شیطونن من درکت میکنم.
اون لحظه ای که میخواد بزنه یا چیزی پرتاب کنه دستشو بگیر محکم بهش بگو نه
ما نمیزنیم ما چنگ نمیندازیم
یا اگر میخوای چیزی پرتاب کنی میتونی توپ پرتاب کنی.
بعضی اوقات که تو اینجور شرایط خودم خیلی عصبی میشم و بدنم آماده ی فریاد زدنه میرم تو اتاق تا چند دقیقه کنارش نباشم
اینم امتحان کن.
درود عزیزم...فقط تجربه امو میگم...منم پارسال همینقدر عصبی بودم...اخو رفتم مشاور...گفت سعی نکن دیگه دعواش نکنی یا برخورد نکنی...فقط کم کم برو جلو...یعنی دوتا کار بکن اولیش زمانهای کوتاه بساز دومیش خودتو تنبیه کن...توضیحش این بود که اگخ بگی دیگه نمیزنم یا دعوا نمیکنم وقتی یه بار انجام بدی ذهنت شکست رو تجربه میکنه پس میگه من نمیتونم دست خودم نیست،به جاش برای خودت زمانهای کوتاه بزار،وقتی داره کاری میکنه میدونی قراره عصبی شی به خودت بگو،فقط همین یه بار هر کاری کنه با پرت کردن هواسش یا ترک کردن اون لحظه،برو دستشویی،یه اب بخور..بگو همین یه بار دعوا نمیکنم،وقتی بتونی اینکارو کنی ذهن میبینه پیروز شدی پس میدونه تو میتونی...همینجوری فقط یه بار یه بار برو جلو که اگه یهو لز دستت در رفت ذهنت ببینه مثلا ۱۰بار موفق شدی ۱بار شکست خوردی...
بعد برای زمان شکستت تنبیه بزار،مثلا سریال خاصی میبینی،یا غذای مورد علاقتو پختی،یا قراره بری جایی که دوست داری ...اینجور چیزا،هر وقت تنبیه کردی بچه ارو خودت هم باید تنبیه شی...پس اون کار مورد علاقتو نباید انجام بدی...
رو من این روش کاملا جواب داد...تقریبا ۷ماه طول کشید ولی الان بچه ها دیدن من محل نمیدم کمتر اذیتم میکنن منم خیلی صبرم رفته بالا...
امیدوارم کمک کرده باشم
کنار اینا من خودم برای خودم جایزه هم گرفته بودم...هر وقت دعوا نمیکردم به خودم جایزه میدادم😂
میدونی اون لحظه هیچی یادم نمیمونه بعدش یادم میاد
ممنون عزیزم از راهنماییت و اینکه زحمت کشیدی و این همه تایپ کردی امتحان می کنم حتما
کنترل واکنش آنی خیلی سخته منم تجربهش کردم ، اگر میتونی اون لحظه فقط یه نگاه به صورتش بندازی خیلی سریع آروم میشی، خیلی وقتها این برام جواب بود ولی خب یه وقتایی غیر ارادی و به حالت واکنش آنی از کوره در میرفتم . مثل وقتی که چیزی سمتت میاد غیر ارادی دستت رو میگیری جلو صورتت یا حس گرمای زیاد دستت رو میکشی عقب ، واقعا کنترل این واکنش سخته اما سعی کن بتونی و همیشه آمادگی هر اتفاقی از طرف کوچولوت داشته باشی ، اینجوری کمتر غافلگیر میشی
دیدن صورت معصوم و ترسیدهشدن یهو آروممون میکنه ، پس سریع به صورتش نگاه کن
حالا من مشکلم اینم لحن حرف زدنم خوب نیست کلا انگار دعوا دارم الان دخترمم مثل من شده😭😭😭😭😭😭😭
وای منم الان زدمش خیلی بدم زدم.شوهرمم بود با من دعوا کرد رفتن بیرون دوتایی🤦♀️🤦♀️
واقعا در لحظه کنترل کردن سخته یعنی انگار همه چی یادت میره و وقتی اتفاق میفته یادت میاد کار درست چیه
من تو تایم های دیگه خوبم و اوکی ام فقط ا.ن لحظه ای که بدنم حالت تدافعی میگیره فاجعه است برام
سلام عزیزم
ببین تو حالت هایی که آرومی خودت یه کاری کن بیاد گازت بگیره یا بزنتت
یکم سیستم اعصاب بدنت تحمل دردشو ببره بالا
ولی واقعا یکی مداد بکنه تو گردن آدم ناخودآگاه آدم ری اکشن نشون میده
تلاش برای بقات خیلی قویه😃
یه کار دیگه ام اینه که دستتو با یه چیزی ببندی یه مدت با یه باند کشی مثلا ببند
هی کار انجام میدی بازش کن دوباره ببندش
روزه گرفتن هم خیلی کمک میکنه برای پیدا کردن صبر
به طرز عجیبی جواب میده روزه
نه من کلا لحنم انگار پدر کشتگی دارم لحن مهربونی ندارم
یه علامت با خودکار بزن روی دستت یا یه کش ببند به مچ دستت هر آن خواستی عصبی بشی چشمت به علامت بیوفته یا کشو بکشی مثل آلارم میمونه که به خودت بیای
لحن رو نمیشه یهو عوض کرد اما میتونی کم کم تغییرش بدی هر دفعه روی یه تیکه از لحنت دقت کن و تغییر بده تمرین کن فقط همون یه تیکه رو عوض کنی نه همشو وقتی عادت کردی عادت بعدی رو تغییر بده شما هم میتونی یه علامت روی قسمتی از دستت که جلو چشمت هست بزنی یا کش پول توی دستت کن جلو چشمت باشه روی آینه اتاقت یا دستشویی یه یادداشت بزار که انروز لحنتو کنترل کن بیدار میشی بهت یادآوری بشه روی در یخچال هم بزن
ممنون از راهنماییت
البته اینم بگم من فقط با بچم لحن عصبی ندارما با همه😭😭😭😭
منم همیطورم🥲🥲
بعضی وقتا ک میزنه ب سرم ی دادایی میزنم ک بچم خودش بیشتر گریه میکنه او لحظه دوسدارم بمیرم ولی الان جدیدا دیگ بیخیال شدم
خب چه بهتر کلا تمرکزت بزار روی یک لحن و دونه دونه ترک کن و قطعا یکی از نزدیکانت احتمالا این لحن رو داره رفت و آمدتو کمتر کن مثلا من خیلی آرومم آبجیم عصبی خیلی هم بهم نزدیکیم سعی میکنم کمتر ببینمش یا وقتی عصبی مبشه فاصله بگیرم خودمو مشغول کنم توی اون فضا نباشم شماهم ببین کی لحنش شبیه شماس تنها راهش کنترل رفت و امد هست
متاسفانه منم همیشه عصبی ام و لحن مهربونی ندا م اصلا
یادداشت گذاشتن رو امتحان کردم ولی با اینکه جاهای پر دید میزارم باژ می بینی به چشمم نمیاد اون روز اصلا نگاش نمی کنم
شما مثل زن داداشمی حالا نمیدونم برای شما به شدت ایشون هست یا نه ولی زنداداشم علاوه بر تن صدای بلند عادت به حرکت های دست هم داره بلا استثنا هر روز یک یا دو دعوا با یکی داره چون همه خیال میکنن داره باهاشون دعوا می کنه
کش پول ببند به دستت هر زمان عصبی شدی میبینی و کشو بکش دردش حس کنی باعث میشه خودتو کنترل کنی
خب من یه درد که پسرم بهم القا می کنه یه درد هم خودم بیچاره بدنم😁 ولی امتحان می کنم
راهها رو همه رو امتحان می کنم دعا کنین جواب بده روم
خب دیگه بجای اینکه بچه اتو تنبیه کنی عذاب وجدان بگیری یه درد کوچولو به خودت میاردت
البته یه چیزی عزیزم سعی کن وسایل خطرناک کنار بچه ات نزاری بچه دوساله خیلی کوچیکه دور از جون اگر مداد بزنه به چشم یا جایی از خودش یا دور از جون بزنه تو چشم شما خیلی خطرناکه وسایل خطرناک رو جمع کن جلو دستش
سلام به روی ماهتون عزیزم
جان دلم اول اینکه همیشه از خودتان سوال کنید دلبندتان پناهی جز شما دارد؟ عوامل زمینه ساز را کم کنید، منصوره جانم نهایت جنگ چیست؟ مرگ، اگر قرار است مرگ به سراغ ما بیاید که ممکن است هر لحظه بیدلیل به سراغمان بیاید، بهتر نیست از لحظاتی که داریم نهایت استفاده را ببریم؟ بهتر نیست با خانواده و بچهها قشنگ ترین خاطرات را خلق کنیم؟ اخبار را تا جایی که میتوانید نه دنبال کنید نه پیگیری، محیط خانه را آرام کنید که خودتان هم آرام بمانید، نکاتی که دوستان گفتند حتما رعایت کنید در کنار آن وقتی دلبندتان تهاجمی عمل میکند قاطعانه دستش را بگیرید و آموزش دهید بدون داد که نه دست برای زدن نیست نه مامان رو نباید بزنی نباید گار بگیری و بعد سریع حواس را پرت کنید، وقتی شما متقابلا دعوا میکنید بدتر لج کرده و تکرار میکند همیشه شمارش هم انجام دهید یعنی درچنین شرایطی اول تا ده بشمرید و نفس بکشید
داشتیم نقاشی می کشیدیم هنوز جمع نکرده بودم
ممنون خانوم دکتر اخبار زیاد پیگیری نمی کنم تک و توک که به گوشم میخوره منتها اون چیزی که همش داره ذهنمو تو این جنگ میخوره اینه که چرا بچه دار شدم و ای کاش با خودخواهیم بچه آوردم که همش جنگ ببینه و کلا همش استرس آراد رو دارم همین نشخوار فکری هی وضعیت روحیم رو بدتر می کنه و آخرش بخود ارادم واکنش تند نشون میدم
عزیزم بنظر شما زمان مطلوب واقعا وجود دارد؟ نه ندارد، یک روز کرونا یک روز جنگ یک روز ممکن است خودمان بیمار شویم و الی آخر، هرگز روزی که همه چیز عالی باشد نمیرسد مگر میدانستید جنگ میشود؟ رها کنید زندگی را جدی نگیرید ، این روزها هم میگذرد آنچه در ذهن کوچولوی شما میماند جنگ نیست رفتار شما هست
ممنون خانم دکتر از راهنمایی تون😍😍
نه همه بیشتر نزدیکای خودم
خب بخاطر اینکه مطمئنی باهات برخورد بدی نخواهند داشت
942
1405/01/02
