دختر ۱ سال و نیمه پرخاشگر

رفتار خودت چطوره؟با بقیه دخترت؟

چون دختر من دقیقا از خودم کپی میگیره ازت پرسیدم تقریبا با کوچولوی شما همسنن

من تو ۷۰ درصد مواقع خوبم باهاش
فقط گاهی وقتا به سیم اخر میزنم که واقعا هم دست خودم نیس

من تو ۷۰ درصد مواقع خوبم باهاش
فقط گاهی وقتا به سیم اخر میزنم که واقعا هم دست خودم نیس

خب باید خودتو خیلی کنترول کنی خیلیم سخته قشنگ درکت میکنم ولی سعیتو‌بکن اون بچه الان فقط از تو‌سرمشق میگیره و همونو تحویلت میده.بعدم چون میفهمه و‌زبون نداره نمیتونه منظورشو برسونه لجباز شده به حرف بیوفته خوب میشه

ممنون از راهنماییت عزیزم
خیلی دارم سعیمو میکنم ولی واقعا کم میارم
مشکلات زیادی تو زندگیم هست که نمیتونم نسبت بهشون بی تفاوت باشم و این خیلی روم اثر میذاره ..
کم ظرفیت شدم متاسفانه
خدا کمکمون کنه فقط
چون اصلا دلم نمیخواد اینطوری بار بیاد
با خانواده همسرمم یه جا زندگی میکنیم و اکثرا پیش اوناست و متاسفانه بشددددددت بد دهن و بیشعور و پرخاشگر هستن
همسرمم که شوته شوته و از دست کارا و رفتاراش به ستوه اومدم دیگه
هوووف
نمیدونم دیگه باید چی بگم

تو خونه ای ک دعوا زیاد باشه
بچه پرخاشگر میشه

خب همون 30 درصد کار دستت میده
چون نحوه برخورد تو عصبانیت و تو هیجان رو دقیقا تو همون 30 درصد یاد میگیره

stk: |~|2|~|rounddash_8_col

خدا مرگم بده کاش که راحت شه این بچه از دستم ..

خدا نکنه امن ترین آدم تو زندگی اون بچه شمایید بجای اینکه خودتون رو سرزنش کنید (چون هر بار که سرزنش می کنین یه خشم پنهان درونتون شکل می گیره و دوباره باعث می شه دفعه بعد عصبی بشید) پذیرش داشته باشید پذیرش احساس خودتون به خودتون حق بدید که مثل هر انسانی حق عصبانیت دارید و میتونید عصبی بشید ولی در کنارش بگید که میدونم داد زدم و اشتباه کردم که داد زدم قبول دارم اشتباهه وای منم آدمم حق عصبانیت دارم و حالا بعدش دنبال جبران و راه حل باشید
مثلا برای جبران کارم فردا یه ساعت کامل با بچه ام بازی می کنم
و راه حل اینکه هر بار عصبی بشم تا 10 بشمرم و سکوت کنم یا بدو ام برم دستشویی خودمو از محیط یه لحظه دور کنم

عزیزم شما بنظر کاملا ناراحت و عصبی هستین رفتار بچه بازتاب رفتار پدر و مادر و محیط خونه هست اول خودتون و خونه رو آروم و امن نگه دارین اگر درست نشد بعد برای بچتون از مشاور کمک بگیرین . اول برای خودتون از مشاور کمک بگیرین لطفا

اصلا نفرست بره پیش خونواده شوهرت ، تویه ساختمون زندگی میکنید؟

عزیزم به این فکر کنین که اگه خدای ناکرده شما نباشین، کی مثل شما میتونه از بچتون نگه داری کنه؟ هیچکس

ایشون درست میگن رفتار های بچه ها بازتاب رفتار های خود والدین هستش
به نظرم برای خودت از یه دکتر خوب کمک بگیر.
امیدوارم به زودی حال شما و دخترتون خوب بشه

مشکلاتتون هر چی که هست یا حل کنین یا رها کنین

سلام عزیزم من چون دقیقا این روزا گذروندم پیام دادم چون دخترم یک تا دو سال خیلی اذیتم کرد دیگه طوری شده بود از دستش فراری بودم کم آورده بودم میخواستم بزارمش مهد ولی همینکه دو سالش شد خیلی خیلی فرق کرد اصلا انگار یه بچه دیگه شد منکه به این نتیجه رسیدم یک تا دو سالگی بحران سنی بچه هست که باید بگذره تا بفهمی بچه وقدر تغییر میکنه میدونم برات خیلی سخته ولی تحمل کن میگذره

نباید خودتو سرزنش کنی به هر حال ما انسانیم مواقعی کم میاریم ولی اینو بدون اون بچه هم دست خودش نیست

سلام عزیزم
اول اینکه خودت باید آروم باشی و آرامشت رو حفظ کنی اما دخترت می‌دونی کی این کار رو می‌کنه سعی کن تو اون موقعیت قرار نگیره و سعی کن وقتی می‌دونی برای جلب توجه هست خیلی بهش توجه نکنی چند بار اول خیلی گریه می‌کنه سعی کن آروم باشی و حتی حرف نزن فقط خواست بغلش کن
و اینکه وقتی مادر استرس میگیره بچه بد تر میشه
سعی کن کمتر پیش خانواده خمسرت بفرستی یا خودت هم همراهش باش چون بچه دو تربیته میشه شما بهش تذکر ساده هم بدی ناراحت میشه چون معمولا پدربزرگ مادربزرگ ها خیلی ناز میکشن
و توی خونه باهاش بازی کن و باهات بهش خوش بگذره و کمتر جذب دیگران بشه
و بچه کوچیک تقصیر نداره نمیدونه چی درسته چی غلط یه دفتر سفیده که ما بهش میگیم چجوری رفتار کنه

ممنون از شما و تمام کسایی که وقت گذاشتید و توضیح دادید
دقیقا همینطوره، خیلی باید کار کنم رو این مورد
از طرفی دلم براش خیلی میسوزه نمیخوام اینطوری بشه از طرفی شرایط بهم فشار میاره
الهی خدا کمک کنه بتونم از پسش بر بیام

از همتون ممنونم دوستان ک خواهرانه تو تاپیکم شرکت کردید و انقدر نظرات قشنگ دادید
ببخشید که نمیتونم تک تک جواب بدم
الهی هر چی خیره به زندگیتون سرازیر بشه