
کمشنوایی همیشه به معنای نشنیدن کامل صداها نیست. گاهی با نشانههایی مانند دشواری در درک مکالمات، درخواست تکرار صحبتها یا مشکل در شنیدن صداها در محیطهای شلوغ ظاهر میشود. تغییرات هورمونی در دورههای مختلف زندگی زنان نیز ممکن است بر عملکرد سیستم شنوایی تأثیر بگذارد. در این مطلب با علائم کمشنوایی در زنان و زمان مناسب انجام شنواییسنجی آشنا میشویم.
علائم کمشنوایی در زنان چیست؟
کمشنوایی ممکن است بهتدریج ایجاد شود و فرد در مراحل اولیه متوجه تغییر قابلتوجهی در شنوایی خود نشود. در بسیاری از موارد، اطرافیان زودتر از خود فرد متوجه مشکل میشوند؛ برای مثال، ممکن است مجبور شوند صحبتهایشان را چند بار تکرار کنند یا هنگام مکالمه صدای خود را بلندتر کنند. در صورت تشخیص کمشنوایی، استفاده از سمعک، از جمله سمعک نامرئی، میتواند یکی از گزینههای کمکشنوایی متناسب با میزان و نوع کمشنوایی فرد باشد.

شناخت نشانههای اولیه میتواند به تشخیص زودهنگام کمک کند. شایعترین علائم کمشنوایی در زنان عبارتاند از:
مشکل در شنیدن و درک مکالمات روزمره
یکی از اولین نشانههای کاهش شنوایی، دشواری در تشخیص کلمات با وجود شنیدن صدای گوینده است. ممکن است فرد صدای دیگران را بشنود، اما نتواند جملهها را بهدرستی متوجه شود. این مشکل بهخصوص زمانی بیشتر دیده میشود که گوینده آرام صحبت میکند یا فاصله زیادی با شنونده دارد.
درخواست مکرر از دیگران برای تکرار صحبتها
اگر مرتب از دیگران میخواهید حرفشان را تکرار کنند یا در مکالمات بخشهایی از جملهها را از دست میدهید، ممکن است دچار کاهش شنوایی شده باشید. بعضی افراد در چنین شرایطی برای جبران مشکل، از روی موقعیت و حالت چهره دیگران حدس میزنند که چه چیزی گفته شده است.
دشواری در شنیدن مکالمات در محیطهای شلوغ
رستوران، مهمانی، محل کار و سایر محیطهای پر سر و صدا میتوانند برای افراد مبتلا به کمشنوایی چالشبرانگیز باشند. در این شرایط، تشخیص صدای فرد مورد نظر از میان صداهای پسزمینه دشوار میشود و فرد ممکن است بخش زیادی از مکالمه را متوجه نشود.
افزایش صدای تلویزیون، رادیو یا تلفن همراه
اگر اطرافیان مرتب از بلند بودن صدای تلویزیون یا تلفن همراه شکایت میکنند، اما خودتان آن را در حد معمول میدانید، بهتر است وضعیت شنوایی خود را بررسی کنید. این رفتار میتواند یکی از نشانههای کاهش تدریجی شنوایی باشد.
مشکل در شنیدن صدای افراد از پشت تلفن
مکالمه تلفنی به دلیل نبود نشانههای تصویری مانند حرکت لبها، برای افراد کمشنوا دشوارتر است. اگر هنگام صحبت با تلفن مرتب کلمات را اشتباه متوجه میشوید یا ترجیح میدهید دیگران پیام متنی بفرستند، بهتر است احتمال وجود مشکل شنوایی را در نظر بگیرید.
نشنیدن صداهای زیر و فرکانس بالا
برخی انواع کمشنوایی ابتدا بر توانایی شنیدن صداهای فرکانس بالا تأثیر میگذارند. در این شرایط، ممکن است شنیدن صدای حروفی مانند «س»، «ش» و «ف» دشوار شود یا صدای پرندگان و زنگهای ظریف محیط کمتر به گوش برسد. به همین دلیل، فرد ممکن است صدای کلی صحبت را بشنود، اما در تشخیص دقیق کلمات مشکل داشته باشد.
شنیدن صدای زنگ، سوت یا وزوز در گوش
وزوز گوش به معنای شنیدن صداهایی مانند زنگ، سوت، خشخش یا صدای ممتد در یک یا هر دو گوش، بدون وجود منبع صوتی خارجی است. وزوز گوش بهتنهایی به معنای کمشنوایی نیست، اما میتواند همراه با کاهش شنوایی دیده شود و در صورت تداوم، نیازمند بررسی تخصصی است.
احساس گرفتگی گوش یا شنیدن صداها به شکل مبهم
برخی زنان کاهش شنوایی را به شکل احساس پری گوش، کیپ شدن یا شنیدن صداها از پشت یک مانع توصیف میکنند. این حالت ممکن است به دلیل تجمع جرم گوش، اختلال عملکرد شیپور استاش یا مشکلات گوش میانی ایجاد شود. البته احساس گرفتگی گوش همیشه نشانه کمشنوایی نیست و برای تشخیص علت آن باید گوش معاینه شود.
خستگی ذهنی و کاهش تمرکز هنگام مکالمه
وقتی فرد برای فهمیدن صحبتهای دیگران مجبور است بیشتر تمرکز کند، پردازش مکالمات به تلاش ذهنی بیشتری نیاز دارد. در نتیجه، ممکن است بعد از جلسات طولانی، مهمانیها یا مکالمات روزمره احساس خستگی کند یا در دنبال کردن صحبتها تمرکز خود را از دست بدهد.
دشواری در تشخیص جهت صداها
شنوایی دو گوش به مغز کمک میکند جهت و محل تولید صدا را تشخیص دهد. در صورت کاهش شنوایی، بهخصوص زمانی که شدت آن در دو گوش یکسان نباشد، ممکن است فرد در تشخیص اینکه صدا از کدام سمت میآید دچار مشکل شود.
شنیدن صدای دیگران به شکل خفه یا دور
گاهی فرد احساس میکند دیگران با صدایی مبهم، خفه یا از فاصله دور صحبت میکنند؛ حتی زمانی که در نزدیکی او قرار دارند. این حالت میتواند با برخی انواع کمشنوایی همراه باشد و باعث شود تشخیص کلمات دشوارتر شود.
دشواری در دنبال کردن مکالمات گروهی
وقتی چند نفر همزمان صحبت میکنند یا مکالمه بهسرعت بین افراد مختلف جابهجا میشود، فرد کمشنوا ممکن است نتواند صحبتها را دنبال کند. در چنین شرایطی، احتمال دارد بخشهایی از گفتوگو را از دست بدهد یا برای فهمیدن موضوع به کمک دیگران نیاز داشته باشد.
احساس عدم تعادل یا سرگیجه
گوش داخلی علاوه بر شنوایی، در حفظ تعادل بدن نیز نقش دارد. به همین دلیل، برخی اختلالات گوش داخلی ممکن است همزمان با کاهش شنوایی باعث سرگیجه، احساس چرخش محیط یا عدم تعادل شوند. البته سرگیجه بهتنهایی نشانه کمشنوایی نیست و میتواند علتهای مختلفی داشته باشد.
کمشنوایی در زنان چه تفاوتی با مردان دارد؟

عملکرد سیستم شنوایی در زنان و مردان میتواند تحت تأثیر تفاوتهای بیولوژیکی و هورمونی قرار بگیرد. برخی مطالعات نشان دادهاند که حساسیت شنوایی در زنان پیش از یائسگی، بهطور میانگین بیشتر از مردان همسن است. یکی از عوامل احتمالی این تفاوت، تأثیر هورمونهای جنسی، بهویژه استروژن و پروژسترون، بر عملکرد مسیرهای شنوایی است. همچنین برخی پژوهشها از کاهش سریعتر حساسیت شنوایی در زنان پس از یائسگی خبر دادهاند؛ هرچند این تفاوتها به معنای مصونیت زنان جوان از کمشنوایی نیستند.
تغییرات هورمونی در طول چرخه قاعدگی نیز ممکن است بر حساسیت شنوایی تأثیر بگذارد. سطح استروژن و پروژسترون در مراحل مختلف چرخه تغییر میکند و برخی مطالعات، نوساناتی در آستانه شنوایی و عملکرد سیستم شنوایی در این دورهها گزارش کردهاند. با این حال، این تغییرات معمولاً به معنای آسیب دائمی به گوش یا ایجاد کمشنوایی نیستند و شواهد موجود برای نتیجهگیری قطعی درباره تأثیر قاعدگی بر کاهش شنوایی کافی نیست.
چه زمانی زنان باید شنواییسنجی انجام دهند؟

اگر در مکالمات روزمره مرتب از دیگران میخواهید صحبتهایشان را تکرار کنند، در محیطهای شلوغ کلمات را بهخوبی تشخیص نمیدهید یا متوجه شدهاید صدای تلویزیون را بیشتر از گذشته میکنید، بهتر است برای بررسی وضعیت شنوایی به متخصص مراجعه کنید. همچنین در صورت تجربه وزوز مداوم گوش، احساس کاهش شنوایی در یک یا هر دو گوش یا داشتن سابقه خانوادگی کمشنوایی، انجام ارزیابی شنوایی میتواند به تشخیص زودهنگام مشکل کمک کند. در صورت وجود مشکلات شنوایی، انجام ادیومتری یا نوار گوش به تشخیص نوع و میزان کاهش شنوایی کمک میکند.
نکته مهم این است که همه موارد کاهش شنوایی به یک اندازه فوریت ندارند. اگر شنوایی یک یا هر دو گوش بهطور ناگهانی و طی حداکثر ۷۲ ساعت کاهش پیدا کند، باید فوراً و ترجیحاً حداکثر طی ۲۴ ساعت توسط متخصص گوش و حلق و بینی یا اورژانس ارزیابی شوید. کاهش شنوایی ناگهانی ممکن است ناشی از آسیب گوش داخلی باشد و تأخیر در تشخیص و درمان، احتمال باقی ماندن اختلال شنوایی را افزایش دهد. بنابراین نباید برای بهتر شدن خودبهخودی وضعیت یا گرفتن نوبت معمول شنواییسنجی منتظر بمانید.



