خانما شما بچه هاتونو پیش کسی میزارین

من تا امروز ۱۰ دقیقه هم پیش کسی نذاشتم
کلافه میشم خسته میشم دیونه میشم ولی پیش کسی نمیزارم بچه دو تربیته میشه

منم به همین دوتربیته شدنشم فک میکنم

میگم ۱۰۰۰ روز اول زندگی بچه ها اینده شون رو میسازه
۳ سال تحمل کن عیب نداره سخته خیلی هم سخته ولی یع عمر لذتش رو ببر
از الان جلو تلویزیون مغز بچه خاموش میشه
مدل اتیسم میشن ولی اتیسم نیست ذهن خاموش شده
و حتی غذای زیاد دادن و غذای اشتباه دادن باعث تشدید رفلاکسش میشه و به مری اسیب شدید میزنه
پس پیش خودت نگه دار و طبق اصول خودت پیش برو 2سال دیگه سختیش تمومه و لذتش میمونه

من یه روزایی از شدت خستگی گریه میکنم
گوشیم رو اشتباهی تو یخچال میزارم
قابلمه ای توش غذا هست رو تو کابینت میزارم ازشدت خستگی
ولی اصلا بچه ام رو دست کسی نمیدم
هرجا بریم با هم میریم

منم تا الان پیش هیچ کس نذاشتم.همیشه خودم پیششم. من چون احساس میکنم هیچ کس نمیتونه اونجوری که خودم میخوام مواظبش باشن نذاشتم و هیچ وقتم نمی‌ذارم حتی مامانم.

ای خدا عزیزم اسم پسر منم یوناعه😍😍😍😍😍😍

یک سال و 20 روزشه😍😍😍

عزیزمممم خدا حفظش کنه
پسر من یک سال و سه ماهشه
بهش میگم اسمت چیه میگه نونا

عزیزممممم گوگولی. خدا حفظش کنه😍😘

من کلا ی شهر دور از خانواده ها زندگی میکنم
پسرم الان ۳ سال و نیمشه
از وقتی دنیا اومده جز وقتی ک میریم شهرستان پیش خانواده ها کاری بیرون داشته باشم ک نخوام ببرمش میزارمش پیش مامانم وگرنه اصلا جایی نذاشتم و نمیزارمش

شماهم باید عادتش بدین از الان چون فردا دلش نمیخواد تو خونه بمونه و تنها بازی کردن و اینا اذبتش میکنه

من چون مطمعن بودم مامانم نمیزاره تلویزیون ببینه یا غذاشو کامل میده میزاشتم
اینم بگم ب لطف مامانم غذاخور شد چون فقط شیر میخورد و مامانم خیلی کمکم کرد تو این راه

مرسی عزیزممممم,❤️🥰❤️🥰

شماهم میتونین باهم کارای خونه رو انجام بدین
بزارش تو کالسکه مثلا میخوای اشپزی کنی یا کاری ی سیب ی هویج یا چیزی بده دستش یا قاشق و قابلمه سرگرمش کن

من تا دوسالگی پسرم کل کابینت میریخت بیرون و با قابلمه ها بازی میکرد

ماشاءالله به شما. ما ها که سرکار میریم محبوریم بذاریم یه تایمی رو.

واسه رفع خستگیم و استراحت کردن که نه پیش کسی نمیزارم اگه مجبور بشم فقط به مامانم میگم بیاد پیشش بمونه خونه خودمون با اسباب بازیهاش سرگرمش میکنه یا میبره پارک من میرم کارمو انجام میدم سریع برمیگردم البته خیلی کم پیش میاد.
کارهامو معمولا میزارم تایمی که خوابه همسرم هست یا دخترم، میرم و برمیگردم.
تو سن دختر شما که اصلا نمیزاشتم شیر میخورد وابسته بود گناه داشت الان یکمی مستقلتر شده نسبت به قبل

فقط یکبار که بدجور مریض بودم
نیاز داشتم بخوابم چندساعت گذاشتم پیش مامان ۵ ساعت استراحت کردم.

شما داستانت خیلی فرق داره،مجبورید و کاریش نمیشه کرد
ولی کسی که خونه هست به نظر من خودش باید نگهداره

بله همینطوره
مرسی عزیزم

به نظر منم درستش همینه

صد در صد همینطوره هیچکس مثل خود مامان نمیتونه حواسش به بچه‌ باشه

شماها شیر خشک میدین؟

منم وقتی میزارم پیش کسی همش فکرم میمونه پیشش
سعی میکنم دیگه نزارم

ی وقتا آدم مجبوره بزاره ی دکتری کار اداریی چیزی داره نمیشه بچه رو برد اون یکی دو ساعت اشکالی نداره اما واقعا واسه خستگی و اینا نه
من هشت روز که زایمان کردم و دخترم بیمارستان بود پسرم توخونه خودم با مامانم نبود یعنی ی جوری رفتاراش عوض شد کل تربیت من به فنا رفت
خودش غذاشو میخورد اومدم دیدم قاشق دس گرفتن یادش رفتع
عصبی شده بود چون خیلی پسر شلوغیه و مامانم هی تذکر میداده بهش
صبونه نمیخورد غذاشو درست و حسابی نمیخورد چون مامانم خیلی هله هوله بهش داده بود عادت کرده بود در صورتی من در روز یکبار بیشتر خوراکی نمیدادم بقیه غذا و میوه

دقیقا پسر منم بعد زایمان یه بچه ی دیگه شد

خلاصه بچه رو وقتی پیش کسی بزاری حالا فرقی نداره مادر باشه یا هرکی به مدل خودشون با بچه رفتار میکنن و بچه دو تربیته میشه من حتی اعتراض کردم مامانم گفت انگار من بلد نیستم بچه بزرگ کنم😂💔

من تا همین الان بخدا که تونستم نصف رفتارای اون هشت روز و از سرش در بیارم هنوزم مثل قبلش نشده

من یه ثانیه هم پسرم از من جدا نمیشه فقط با من اتاق عمل نرفته

دکتر برم میره دندونپزشکی برم میره خرید آرایشگاه و.... همه جا با منه
کوچیکه رو میذارم خونه مامانم به جز مامانم به کسی اعتماد نمیکنم

من بچم دقیق ساعت ده شب باید برق خاموش میخوابید صبم تا ۹صبونه ناهار شام
خوراکی خودم میخریدم فقد ی وقتا ب عنوان جایزه خودش میبردم انتخاب میکرد اومدم دیدم هرروز لپ لپ میخاد و خودش باید برع مغازع🥴

منم میبرم همه جا ولی واقعا اون هشت روز نمیشد

پسر من خیلی غصه خورد که اینطوری شد وگرنه حرف هیچکسو گوش نمیکنه که حرف حرف خودشه
این داره مارو تربیت میکنه

😍😂

بله درسته بچه دو تربیته میشه اینجوری

الان من بچه اول تا ۲ سال نزاشتم تی وی ببینه البته ار یکسالکی کم کم دید ولی وقتی بچه دوم میاد نمیتونه اینو روش پیاده کنی چون بجه اول میبینه اینم ناخودآگاه میبینه

عزیزم من ن بجه اول ن بچه دوم پیش هیچ کس نزاشتم پس ما ک دوتا داربم چی بگیم اگه واقعا جایی میخای بری بزار ولی همینطوری ک بخای تنها باشی زیاد درست نیست مخصوصا ک میگید مادرتون هم بهش چیزایی میده ک برای رفلاکسش مناسب نیست

سخت نگرید اینقدر
اکثر روانشناس ها و تراپیست ها تاکید میکنن کمکی داشتن نشونه ی بی توجهی و بی مسئولیتی مادر نیست قرار نیست شما مادر کامل باشید شما اول از همه باید خودت آرامش روحی و روانی داشته باشی این طبیعیه که مادر خسته بشه وقتی دائما تمام تایم شبانه روزش درگیر اینه که بچه رو چجوری آروم کنه چجوری سرگرمش کنه چجوری تغذیه درست واسش آماده کنه و هزار و یک مسئولیت دیگه بچه داری ناخواسته مادر رو خسته و پژمرده میکنه کمکی داشتن در روند بچه داری اصلا بد نیست بغیر از این مسائل معمولا بچه ها هرچی بزرگتر میشن خودشون مشتاق این میشن با محیط هایی بجز محیط خونه و با افرادی بجز والدینشون ارتباط داشته باشن تا حدود 18 ماهگی دخترم هیچوقت بچمو به مادرم هم ندادم نگه داره الان دخترم دو سالشه عاشق اینه خونه مادر بزرگ هاش بره با بچه های کوچیک بازی کنه اما خب باید به مادر بزرگ ها گوش زد کرد که هرغدایی به بچه ندن و حواسشون باشه خداروشکر مادربزرگ های این دوره زمونه همه باسوادن و خودشون میدونن چه کارهایی درسته و چه کارهایی غلط با یک تذکر ساده سریعا متوجه میشن باید اون کارو تکرار نکنن ولی اینکه صرفا بخواین بچه رو پیش خودتون نگه دارید اشتباه محض هست و در آینده بچه برای کوچکترین مسائلش وابستگی افراطی به مادر داره و نمیتونه اجتماعی باشه این اختلالات بعد ها تو مهدکودک و مدرسه نمایان میشن

من بچه رفلاکسیو‌ نمیزارم پیش کسی حتی مامانم مگر اینکه قشنگ بدونه باید چیکار کنه،از رفلاکس سر دربیاره

ولی یکی باشه بلد باشه میزارم😁😁

من توواین چندماه دو بار گذاشتم در حد دوساعت کلا.ساعت خوابش ک فقط برم دکتر و برگردم همین وگرنه جایی نمیزارم مادر شوهزم خیلییی اصرار داره بزارم ولی من قبول نمیکنم

من جایی برم نتونم بچه ها ببرم میزارم پیش مامانم.
می‌مونن پیشش خوش هم میگذره بهشون
ولی پسرم کوچکتر بود نمیذاشتم زیاد هرجا بودم با خودم می‌بردم بیقراری میکرد
الان بازی میکنه

والا نیازه یکی کمک کنه خیلی سخته بخدا

بله درسته گاها اشکال نداره ولی به طور مرتب خیلی اشکال داره،بچه میتونه با. فتن به خانه بازی کلاس مهارت کلاس مادر و کودک به محیط غیر از خونه عادت کنه ،به محیط هایی که توش همسن های خودش هستن،مربی اموزش دیده هست،بازی های مختصص سن و هوش بچه هست،خونه پدر بزرگ و مادر بزرگ صرفا برای گاهی خوبه

مگ چجوریه بچه ی رفلاکسی .
تغذیشم فرق میکنه؟

بله‌ مرسی عزیزم

مرسی عزیزم

مرسی عزیزم

برا شما که دوتاس خیلی سخت تره

ارههه،هم شیر خوردنش هم کمکی

لذت خونه ی بابابزرگ و مادربزرگ رو از بچه هاتون دریغ نکنید

عزیزم
بعضی نظرات جوریه که بخوای بهش عمل کنی بار روانی سنگینی رو روی دوشت قراره بذاره
۱۰۰۰ روز اول زندگی یه بچه از زمانی که نطفه شکل میگیره تا دو سالگیش مهم هست اما تضمین آینده ش به هیچ وجه نیست‌
علی الخصوص چسبیدن ۲۴ ساعته شما بهش!
شما داری یه موضوع تربیتی رو به شکل افراطی بهش نگاه میکنی
بله تلویزیون دیدن زمان داره
بچه ی ریفلاکسی حجم و نوع غذاش مهمه اما مادربزرگ میتونه امن ترین فرد بعد از مادر و پدر برای کوچولوت باشه و شما میتونی با آگاهی دادن به مادرت این حضورشو از خودت و کوچولوت دریغ نکنی
کوچولوی شما برای رشد سالم احتیاج به یه شبکه از روابط امن داره
نه فقط یه مادر که خسته س ولی تمام مسئولیتارو یه تنه میخواد به دوش بکشه.
اینارو به عنوان کسی میگم که خونوادم نبودن و نتونستم ازشون کمک بگیرم‌.

آره خیلی

منم موافقم
دخترم هفته ای یه شب میزارم خونه مادرم بره بمونه
فرداش میرم میارمش خونه
خیلی براش لذت بخشه

اینم هستش

ما خودمون خاطرات اون دوره یادمونه از بس شیرین بودش

مرسی عزیزم
گفته ی شما هم کاملا درسته

من که می‌ذارم
از همون نوزادی گذاشتم تاالان که ماشاالله یکیشون پنج ساله اس و یکی سه سالشه

واقعا گاهی آدم حس میکنه داره دیوونه میشه
یا حداقل من این حس رو دارم

خونه ی مادرمم می‌دونم اینقد خوب و امن هست که برای بچه ام هیچ اتفاقی نمیفته و چه بسا از خودم بهتر مراقب بچمه

گاهی پیش میاد از دست دوتا بچه ی فوق العاده شیطون
می‌شینم ساعت ها گریه میکنم

اینم می‌دونم بچه اینجور مادری نمیخاد که ناراحت و عصبیه

چند ساعت که پیش مادرم باشه می‌دونم چیزی نمیشه و منم یه حموم میرم یه کم به خودم و زندگیم میرسم
یک ساعتی تنهایی میرم کافه ای جایی
حالم خوب میشه