جای من بودید چکار میکردید

شوهرم اخلاقای خیلی بیخودی داره و ی آدم گربه کور نمک نشناس و ...
فقط بخاطر بچم تو این زندگی هستم وگرنه دیگه دوسش ندارم چون خیلی اذیتم کرده دلمو سوزونده حتی تو خوشی ها هم تیکه بهم انداخته
خانوادشون از نظر همه چیز از ما پایین تر بودن و ما درواقع لقمه بزرگتر از دهن بودیم ک حالا داریم جواب محبتا و لطفای اضافه خودم و پدرمادرمو با توهین و طعنه و سرزنش های به ناحق میشنوم
ی آدم پررو طلبکار و متوقع و حسود ک فقط خودش و خانوادا اش دست بگیر از همه دارن و همیشه طلبکارن از دیگران و محبت های پدرمادر من همه شده وظیفه
توقع داره وقتی میاد خونه همه چیزش سرجاش باشه بهترین غذا رو بخوره و ... اما هیج کمکی هم نمکنه کلا
بچه منم خیلی وابسته اس اصلا نمیزاره غذا بزارم همش گریه میکنه بخاطر همین امروز رفتم غدامو خونه مادرم درست کردم برگشتنه بچم گریه کرد مادرم مجبور شد تا خونه ما باهامون اومد
حدود ساعت ۹ چون میدونستم اگر شوهرم بیاد طعنه میزنه ک مادرت تاالان خونه ما چکار میکرده (حالیش نیس ک بچه گریه میکنه و کلا نفهمه و عوضی) به مادرم گفتم مامان بیا برو خونتون تا دیر نشده من استرس میگیرم شب شده تنهایی (روم نمیشد بگم برو شوهرم میاد زر زر میکنه) انقدر گفتم نرفت تا مجبور شدم حرف دلمو بهش زدم گفتم فلانی میاد میگه مادرت تاالان خونه ما چکار میکرده فک میکنه ما میشینیم پشت سر اون و خانوادش حرف میزنیم یا مادرم پرم میکنه یا کلا فکرای بیخود دیگه (چون ذاتش و ذهنش خرابه)
مادرم ناراحت شد رفت 😔😔😭
خیلی دلم به حال خودم سوخت چه گیری کردم بین ی بچه وابسته بهانه گیر و ی شوهر زبون نفهم ذات خراب کثافت و ی مادری ک درکم نکرد فک کرد من نمیخوام بمونه خونم😭😭😭😭