متاسفانه هیچ راهی نداره
منم دخترم یکسال و چهارماهشه بعضی وقتا انقدر میچسبه بهم نمیزاره کاری کنم که نا خوداگاه سرش داد میزنم که ولم کن بسه بروبازی کن کلا همینن
همدردیم خواهر 🥲🥲هیچ راهی نیست متاسفانه
من کلی سعی میکنم پسرم سرگرم بشه ولی نمیشه باز سر دو دقیقه میاد بغلم
با یک دست پسرمو بغل میکنم با یک دست غذا میزارم ظرف میشورم جارو میکنم حتی تو حمومم بغل منه 😂😭اصلا وضعی است افتضاح
دستشویی هم که که میرم اصلا واویلا ، جنگجهانی میشه جوووووری گریه میکنه هر کی نبینه و ندونه فکر میکنه مثلا دارم شکنجه میدمش🤕🤕
بقیه هم میگن هیییییی بغلییییی شده
گفتمممممم هااااااا بغلیییییی شدهههههه
انگار بچه های اونا تنهایی میرفتن سر جوب اب میاوردن😂
حدس میزنم مسعولیت بچه هات کامل باهاته و جایی نمیذاریشون
منم اینجوریم
بخاطر اینم هس علاوه بحث اضطراب جدایی
وااای میبینی
حالا هی بگو بابا این اضطراب جدایی اصلا بحثش جداست میگن نه الا و بلا ما درست میگیم 😐
اره همینطوره واقعا حس میکنم از توانم خارج تحمل این شرایط
سلام به روی قشنگتون مامان جان
جانم درک میکنم بسیار سخت هست اما باید صبوری کنید تا این دوران طی گردد، اسباب بازی های متناسب سن دلبندتان دارید؟ چه مکملهایی خودتان میخورید ؟
آره منم پوزخند میزنم یا میگم آره والا😁
یه روز یکی اومد خونمون دید دخترم شبطونی میکنه گفت عه بچه تو چرا گهواره نداره بچه بابد تو گهواره ش باشه
تو دلم گفتم لامصب بچه دست میگیره مبل بلند میشه تو میگی گهواره😦
بله همه مدل اسباب بازی هست خواهرش باهاش بازی میکنه
خودم امگا۳ میخورم و لاکتاول
سرترالین هم بابت افسردگی پس از زایمان استفاده میکنم به دستور پزشک
جانم خودتان چکاپ بعد زایمان دادید؟ جانم سعی کنید تدریجی فاصله را زیاد کنید کنار هم بنشینید بازی کنید بعد کم کم دورت بنشینید بارهای اول فقط 5 دقیقه بعد کم کم افزایش دهید،، تا وقتی راه بیفتد باید صبوری کرد
266
3 روز قبل
