افسردگی بعد از زایمان

سلام عزیزم من هم دقیقا اینطوری بودم ولی میگذره .. الان میگم ای کاش سخت نگرفته بودم و بیشتر ازش لذت میبردم . خیلیییییی زود ماشالله بزرگ میشن ... من راستش از چهارماهگیش خیلیییی راحت تر بودم

قدم کوچولوت مبارک باشه عزیزم
کاملا درکت میکنم ، حق داری بعد از بارداری ، زایمان و چالشهای روزهای اول خسته و افسرده باشی.
اما بذار این مژده رو بهت بدم که روزهای سخت گذشته ، از این به بعد روز به روز شرایط بهتر میشه.
کم کم با روتین زندگی و حضور بچه کنار میای و عادت میکنی ، یه جورایی قلق زندگی دستت میاد.
کوچولوت هم به محیط بیرون از رحم و روتین روزانه عادت میکنه.
سعی کن از الان ساعت خواب و بیداری رو بهش یاد بدی که خوابش تنظیم بشه.
اگر میتونی از کسی کمک بگیر مخصوصا همسرت ، اگر نه کمکی بگیر حداقل در هفته یکی بیاد یه دست به خونه بکشه.
خیلی خودت رو خسته نکن ، درحدی که غذا داشته باشید و یه مقدار بهداشت خونه رعایت بشه کار کن.

درمورد افسردگی لازمه خواب کافی ، خوراک سالم و گذروندن یه تایمی در روز برای خودت داشته باشی .
اینا با وجود بچه سخته ، من مجبور شدم دو ماه دارو مصرف کنم و کم کم قطع کردم ، خیلی خوشحالم این کار رو کردم وگرنه هم خودم هم دخترم آسیب میدیدیم و از مادری لذت نمیبردم .
مکمل و دارو بخور بدنت تقویت بشه. یکی از دلایل افسردگی همین ضعف بدنه که توی روح و روان آدم تاثیر میذاره

اما بدون خیلی مامانها دست تنها و با چالش های خاص خودشون از پس مادری براومدن، شما هم میتونی.
مهم اینه یه مامان کافی باشی و شاد . هیچ مامانی نمیتونه کامل و درجه یک باشه پس سخت نگیر.

با تک تک سلولهام حالت رو درک میکنم ، اینکه فکر کنی از پس بچه برنمیای طبیعیه.
من میشستم کنارش و اشک میریختم که من اینو چجوری بزرگ کنم ؟!
اما تونستم هرچند کم و کاستی هم بوده ، اشتباه هم داشتم .
از الان از همسرت بخواه مسئولیت پذیر باشه ، هرچند کوچیک توی بچه داری ازش کمک بخواه ، بذار بفهمه بچه جفتتونه و تا همیشه اونم باید همراهی کنه