تجربه بعد از زایمان

من بشدت پشیمونم از لحظات قبل سزارینم فیلم میگرفتم از سرم تو دستم تا تیک تاک ساعت و گوشی میدادم به پرستار فیلم اولین باری ک میگیره کنار سورتت رو بگیره و اینکه اصلا بعد سزارین سرمو تکون نمیدادم ک بی حسی انقد تعصیر بزاره بعد زایمان شونه هام گردنم سرم ازیتم نکنه

سلام عزیزم
بیشترین چیزی ک منو اذیت کرد و یادآوریش هم باز برام دردآوره ، کمبود خواب شدید بعد زایمان بود 😖
تقریبا دست تنها بودم ، کمبود خواب و بیدارشدن های وقت و بی وقت بچه نصف شب منو عملا دیوونه کرده بود

زخم شدن سینه هم بود
قشنگ ۱۰ روز گرفتارش بودم
خیلی درد وحشتناکی داشت

افسردگی بعد زایمانمم خیلی بد بود

وای این ترک خوردن سینه واقعا خیلی بد بود

سینه نگرفتن دخترم تا دوهفته خیلی خیلی اذیتم کرد اما تلاش کردم و آخر تونست بخوره.
خستگی و ضعف بعد از زایمان عجیب و غریب بود ، تا دو هفته هیچ جوره سرحال نشدم .دست تنها بودم و اذیت شدم.
افسردگی بعد از زایمان تا دوماه که با کمک دارو کنترل شد.
و کولیک ، کلی راه امتحان کردم تا بفهمم با چی آروم میشه

زود به دنیا اومدن پسرم با وزن 1800 و چک شدن هر هفته اش بابت مغز و گوش و چشم و قلب و... که در آخر عصب هاش کامل نشد و باعث کم شنوایی خفیف شد که مجبورم هر هفته ببرمش کلاس های گفتار و شنوایی.
چون نارس بود همش خواب بود و مجبور بودم هر یک ساعت و نیم بیدارش کنم و پونزده سی سی بهش شیر بدم که اونم دوساعت طول میکشید .

چهار ماهه بود که فهمیدم یک ماهه باردار هستم و استرس های بعدش که دچار زایمان زود رس نشم و دخترمم نکنه گوش هاش مشکل داشته باشه.

کولیک دخترم که باعث شد دوماه تمام فقط یک ساعت بخوابم .
چون پسرم هفت صبح بیدار می‌شد و دخترم تازه پنج و شش صبح می‌خوابید.

ده روزگی دخترم شیر پرید گلوش و خفه شد که بردیمش بیمارستان و گفتند ممکنه خفه نشده باشه و تشنج کرده باشه تا جواب نوار مغز بیاد من مردم و زنده شدم که در آخر هیچی نبود.

استخوان هام تو این دوسال پودر شد .

زایمان کلا سخته .. دست تنها که دیگه هیچی واقعا سخته..بدن ضعیف شده و از موجود کوچولو ناتوان هم تازه باید مراقبت کنی..کمک نباشه واقعا ظلمه😢

🥺🥺الهی...چقدر سخت...😔

واقعا تجربه های تلخی از زایمان خانما همیشه هست....کاش اینقدر سخت نبود😭

استرس بچه دار شدن و زایمان و... به کنار من همش استرس اینم دارم یه چیزی اونجا لازم بشه و من از قبل فکرشو نکرده باشم مشکلی پیش بیاد..مثلا برای بچه چیزی نبرده باشم.یا برای خودم ...و...‌کلا همه چیز زایمان و بچه برام مثل تاریکی میمونه..انگار وارد یه جای تاریک میشی که اصلا نمیشناسی کجاست و قرار با چی روبه رو بشی...

من که فکر میکردم اسمون اومده زمین من زیرش دارم خفه میشم
و بچم بستری شد دیگه بدتر میترسیدم و میگفتم دور از جونش از دست میره

و تا مدت ها بعد اون حس و افکار و دردای زایمان یادم میومد گریه م میگرفت

۱۴ روز اول شاید ۵ ساعت خوابیده باشم
چرت میزدم
سر ۱۴ همین روز جیغ میکشیدم میزدم تو سر و صورت خودم از خستگی و اذیت شدن

سینه نمیگرفت شیشه نمیگرفت
۲۱روز شب روز تلاش کردم تا سینه گرفت


به نظرم کمکی داشته باشی تغدیه بشی و بخوابی عالی میشه

اون که زیاد مهم نیست اصلا
نبرده هم باشی داروخانه بیمارستان ها همه چی دارن
سریع میگیری

هرچی وسخت بگیری سخت میگذره از من میشنوی زیاد حساس نباش توبیمارستان هرچی نبرده باشی پدر بچه بدو بدو میر تهیه میکنه تحویل پرستار میده😉بعدم اگه دیدی بچه زیاد گریه میکنه کولیک یا رفلاکس داره ببر اطفال بهت میگه چیکارکنی که شبا راحت تر بخوابه ازمن میشنوی بابت هیچی استرس نگیر بچه بزرگ میشه ماها فقط استرس الکی میگیریم

راست میگه بخدا
همه این روزا میگذره
فقط خودمون مامانا الکی استرس وارد میکنیم ب خودمون

من الآن سر این دومی بخدا ک خیلی تجربه کسب کردم ، میخوام دیگه اشتباهاتی ک موقع سدنا داشتم تکرار نکنم

باید سعی کنیم به خودمونم اهمیت بدیم،چون مادر میشیم دلیل نمیشه خودمونو به طور کامل فدای بچه کنیم و انتظار داشته باشیم همه کارا رو تنها انجام بدیم..باید در بعضی مواقع کمک بخوایم ...زن اگه روحیه داشته باشه و سرحال باشه میتونه مادر و همسر بهتری باشه...

متاسفانه مادر شدن هم از اون دسته اتفاقاس که تا خودت تجربه نکنی نمیتونی به طور کامل درک کنی ،جوری نیست که کتاب بخونی کلاس بری و... باید فقط تجربه کنی!!!

من ۹ ماه استراحت مطلق مطلق بودم.بت
بارداری خيلی خيلی سختی داشتم.یجوری بود که هرلحظه فکر میکردم ممکنه زایمان کنم.بگذریم که چقدر امپول زدم و قرص خوردم تا تونستم بچمو نگه دارم.
۳۶ هفته که شدم ساعت ۵ صبح بیدار شدک دیدم تمام لباسام خیسه.کیسه آبم پاره شده بود.تا رسیدم بیمارستان تمام آب کیسه تخلیه شده بود.
وقتی زایمان کردم بچم نمیتونست درست نفس بکشه و بردنش nicu
یک هفته بستری بود.من با بخیه های زایمان مجبور بودم توی بیمارستان بمونم چون باید شیر میدادم.همش ضعف داشتم.انکار پاهام جون نداشت.به زور ابمیوه وبیسکوییت سرپا بودم
هیچ کمکی نداشتم. هیچ کس...
راستش گاهی وقتا خانومای فامیل ک میبینم زایمان کردم و همه دارن بهشون میرسن یاد خودم میفتم و بهشون حسودیم میشه...
وفتی هم ک پسرم مرخص شد تا ۴ ماه کولیک خيلی شدید داشت که هیچ دارو و روشی آرومش نمی‌کرد.دیگه از بی خوابی و بد خوابی هم که نگم برات!
خلاصه برات بگم که مادری امتحان صبره
واقعا باید صبور باشی.من خودم حس میکنم بعد مادر شدنم یه آدم دیگه شدم.
خدا کمکمون کنه بتونیم این فرشته‌ هارو به یکجایی برسونیم

تنهایی خیلی سخته..اخه چطور میشه کسی کمک زن زایمان کرده نباشه..واقعا ظلمه🥺😢

یعنی شما خواهری مادری خاله ای مادر شوهری چیزی نداشتین پیشتون باشه کمک کنه بهتون یا لاقل تنها نباشید؟🥹

حتما‌ نداشته .
من دقیقا همین شرایط رو داشتم ، حتی روز زایمانم تنها بودم ، بعد از زایمانم زنداداشم رسید

🥹🥹🥹