مشاور کودک و فرزند پروری

برا سنشونه نیاز به مشاوره نیس باید فقط تحمل کنی

سلام گلم این تقریبا مشکل همه مادراست
نباید اعتنایی بهش کنی هر چی بیشتر به گریه هاش توجه کنی شدت گریه ها بیشتر و بالاتر میشه فقط بی اعتنایی
اگه تحمل دیدن گریه هاشو نداری
باید کلا حواسشو پرت کنی و اسباب بازی بیاری و طوری با اسباب بازی بازی کنی که نظرشو جلب کنی بیاد سمتت

فک کنم واسه این سن طبیعی باشه
پسر منم مدام سروکارش با کابینت و قابلمه و ظرفای منه
خیلی خیییییلی کم سراغ اسباب بازی های خودش میره
آب بازی هم خیییلی دوس داره
مدامم باید ببرمش تو کوچه و حیاط
اگرم برخلاف میلش کاری کنم شروع میکنه گریه و داد و بیداد

دختر من همسن پسر شماست تقریبا یک ماه قبل این حالتاش شدت گرفت و یک ماه خیلی خیلی لجبازی میکرد و حتی غذا هم همش میگفت نمی‌خوام نمیخورم سعی کردم آروم باشم
حتی وروجک یه چیزی رو میگفتم نه می‌رفت پیش باباش ازش میخواست که به همسرم با ایما اشاره فهموندم که من گفتم نه و اونم همراهیم میکرد گریه میکرد حتی گاهی گاز می‌گرفت ولی قانون ثابت بود اگه چیزی نه بود تا آخر نه میموند
گاهی ما خودمون یه قانون رو می‌زارم گاهی. بیخیالش میشیم یا تا گریه می‌کنه میگیم باشه بیا بگیر این بچه رو بد عادت می‌کنه و یادمیگیره که با گریه و داد می‌تونه بگیره هرچی میخواد رو
باید قانون ثابت باشه و همه همراهی کنن و حواسش رو پرت کنید با چیز دیگه ای
گاهی هم فقط توجه و بغل میخوان بعدش آروم میشن

عادیه بزرگتر شن از سرشون میفته
من ک ب بچم اجازه میدادم بازی کنه ، کنارش مینشستم خطری نباشه
ی مدت روزی صد بار جمع میکردم باز میریخت
حتی با نخود لوبیا و ... سفره پهن میکردم ظرف به ظرف میکرد اخر سفره رو جمع میکردم برمیگردوندم تو ظرف اصلی دستاشم میشستم فقط اجازه نمیدادم دهن بزنه
یا میومد مواد غذاعا رو هم میزد برام و ...
الان بزرگتر شده سمت اشپزخونه هم نمیاد همش با اسباب بازیاش سرگرمه

غذاها*

فقط سعی کن ب گریه نیفته ک لجبازی بمونه براش
اگر نمیخوای با وسایل اشپزخونه بازی کنه سرشو با چیزای دیگه گرم کن ک لج نکنه برا چیزی ک میخواد

عادیه. اقتضای سنش هست باهاش مدارا کن چند ماه دیگه خوب میشه

نه متاسفانه شرایط من جوری هست که باید مدتی خونه بابام بمونم همسرم می‌ره شهر دیگه سر کار و اونجا از همه انتظار داره من ندم می‌ره به کسی دیگه میگه و هی می‌چرخه بعد اعصابش خورد میشه خونه خودمون باز بهتر میتونم کنترلش کنم و احساس میکنم از همین اینجور شده مثلا بابام خیلی رو دلش هرچی ام میگم میبریش به همه چی دست می‌زنه بعد همونو از ما میخواد گوش نمیکنه آره کلا خودمم باهاش هستم خونه خودمون تا جای ممکن می‌زارم راحت باشه ولی بهضیغوقتا بیش از حد توجه می‌کنه به این وسایل موقع عذاغ خوردن چشمش دنبال وسیله های دیگه اس

و کلا بچه ای نیس که مثلا بگی آره این درش باز نمیشه این فلان می‌دونه که باز میشن اصرار می‌کنه

هرجایی میریم همینجور هست می‌ره سراغ قابلمه و آب و اینجور صحبتا فک کنم زیاد حساسم بچه اس دیگه

هی همه میگن خونه خودتون هم اینجوریه اصلا یه ثانیه نمیشینه فقط فکر بازی و اینکار و اونکاره

بعد هیچ توجه ای هم نمیکنه مثلا اگه الان میخواد بپره دیگه هر چی بهش بگی این کارو بکن کار خودش رو می‌کنه

عزیزم توجه نکن
مردم بچه ت تپل باشه میگن چقد تپله ساکت باشه میگن همیشه انقد آروم
پس بیخیال مردم شو
همه بچه ها عاشق بازی کردنن دختر من ۵ سالشه هر ثانیه میگه بیا بازی اگه یکی دو دقیقه فقط بشینه میگه مامان حوصله م سررفته بیا بازی

ما کلا خانواده ای خیلی به بچه توجه می‌کنیم و مثلا پسرم اینو فهمیده که چقدر همیشه توجه می‌کنیم بهش جایی که میریم یا با پسر خواهر شوهرم بازی می‌کنه اون شیش سالشه همینجور صداش می‌کنه و منتظره جوابع یا می‌ره می‌خوابه کنارش نگاش می‌کنه ولی زیاد توجه نمی‌کنه بهش تازه میگه چرا منو اینقدر صدا می‌کنه من ناراحت میشم میگم شاید اشتباه میکنم خیلی توجه میکنم بهش نمیدونم