ایمان من به تو چون رشته طنابی است که خودم سالها و روزها و ماه ها با رگهای تنم بافته ام...
علاقه ی من به تو چون عشقی است دیرین. چنان که گویی تو را در خوابهایم، در کودکی ام، در محله قدیمی مان دیده ام...
وقتی به تو فکر میکنم تمام وجودم به تلاطم می افتد و ناگاه شانه هایم شل میشود و دستهایم رها میشوند و سرم را آرام بر شانه ات میگذارم...
عشقت را فریاد نمیزنم. تو عشقی هستی که می بایست در قالب کلمات ظریف و با ایما و اشاره ابرازت کرد...
تو برای من همه کسی... تو برایم فراتر از یک خدایی...
ای خداوندی که شاهکارت در خلقت زیبایت نهفته است. تو برایم فراتر از یک خدایی؛ تو برای من قلبی هستی که در سینه ام میتپد...
تو برایِ من، خودِ منی🤍
خداوندا من غره به خویش نیستم اما میدانم که اگر «حق» باشد، دنیا را بخاطر من باطل میکنی❤️
خدای من زیباترین و لطیف ترین... من بدون تو سرگردانم... سرپناهم باش💚
واقعا زیبا بود قلبم آرام شد
اگر بازم همینجا متن میزاری اعلان روشن باشه
خوشحالم که آروم شدی عزیزم
خودمم وقتی نوشتم آروم شدم🥺
حرف زدن با خدا خیلی قشنگه
بهش فک نکرده بودم اگه بهتون آرامش داده نوشته هامو اینجا میذارم من بعد
بلد بودنم نمیخواد ولی یوقتا نمیدونی چه جمله ای بکار ببری حرف دل بود واقعا
شما قبلا هم چندباری دلنوشته گذاشتی اوما؟
خیلی خیلی
گاهی میری دلتو به غیر خودش به کس دیگه نشون میدی باز مجبوری برگردی سر خونه اول پیش خودش
تو این روزهایی که همه باهم نامهربونن ممنون که مهربونین❤️❤️
ناگاه که لابه لای هیاهوی زندگی
به خاطرم قدم میگذاری
زمان می ایستد.
و تو به تنهایی
غم من!
دنیای من!
تک ستاره ی قلب من!
میدرخشی...
و به من چه میگذرد؟
در آن لحظه ی ناشناخته...
که با خود نیز بیگانه میشوم.
میدانی مادر؟
در آن لحظه
من نیست و نابود میشوم.
نیستی را طلب میکنم
که از خاطرم برود،
هر آن چه بر ما گذشت.
جان مادر!
نبودنت،
به قدر تمامی دنیا
بر قلبم سنگینی میکند.
جان مادر!
تک تک لحظاتم،
چه قدر خالی اند
بی تو!
جان مادر!
تا قیامت
با قامتی خمیده
بر این خاک
سینه خواهم زد
حسین حسین یاحسین!
مظلوم حسین یا حسین!
دوباره و سه باره خودم متنهارو
...داشتم فکر میکردم چی تو قلبت میگذره که رو کاغذ میاری ؟
چی بگم عزیزم
ایشالا که دلتون هیچ وقت غم نبینه
اگرم غم دید اندازه ی تحملتون باشه🤍
ممنون عزیزم
ایشالا که آرامش تو زندگیتون جاری باشه🤍💚
خدای عزیز و مهربانم
از زیباترین لحظات عمرم لحظاتی ست که از همه بریده ام و ناگاه وجودت در تمام تنم حس میشود... و من با فراغ بال و ایمانی استوار و عشقی عمیق به تو پناه می آورم و به درگاه پاکت اطمینانی دیرینه دارم.
از آن روز که دستم را رها کردی تا حس کنم جای خالی ات را...
و برای داشتنت خودم میدانم و خودت که چه ها نکردم...
خدای من تنهایم نگذار... تنهایش نگذار... او را به تو سپرده ام. او دل کوچک تنهای من است. او پایان تمامی دعاهایم است. او عزیز کوچک من است. تمام دلگرمی ام آغوش امن توست که او را در بر گرفته.خدایا نگذار جای خالی ام را حس کند. 💗🤍
مادر...
کاش بودی وقتی که به هجوم طعنه ها خندیدم.
کاش بودی وقتی که تمام بدنم آغوش مادرانه ات را طلب میکرد.
کاش بودی وقتی که تمام مادرها بودند...
همه به اجبار و از سر اکراه برایم مادری کردند اما نشد...اما نشد جای خالی ات پر شود...
وقتی همه به مادرشان تکیه کردند تو به من پشت کردی...
مادر طعنه شنیده ای؟سکوت کرده ای به اجبار؟ غم بی مادری را چشیده ای؟
پس چرا برایم مادر نبودی؟مگر خودت دختر نبوده ای؟ مگر تمام احساسات مرا زمانی از سر نگذرانده ای؟
کاش تو بودی... میدانی وقتی مادری نباشد در تمام زندگی دست هایت رها شده و آواره ای. مادر مگر نمیدانی جای مادر را کسی پر نمیکند؟
مادر چگونه این همه خوشحالی وقتی که من این همه غمگینم؟
مادر خودت بگو چه بگویم جواب سوال مادرت کجاست؟ بگویم کجایی؟هر چه بگویم هزاران علامت تعجب نصیبم میشود.
چگونه بگویم هیچ مشکلی نیست؟چگونه بگویم مادرم وانمود میکند هیچ مشکلی نیست وقتی که هیچ کجای زندگی من نبوده؟ وقتی که همیشه بوده و هیچ وقت نبوده است؟
چقدر شیرین است!
برای دیگران داشتن مادر...
و برای من چقدر تلخ است!
خنده ای که بر لبانم خشک میشود
و غبار حسرتی که در دلم مینشیند؛
وقتی که مادری برای دختری مادری میکند....
آه مادر
آه مادر
چه بگویم وقتی که نمیشود با تو سخن گفت...
وقتی که شنیده ها نشینده میگیری، چه بگویم؟
آه مادر...
آه مادرِ( من!!!!؟؟؟؟؟)
مادر...
کاش بودی وقتی که به هجوم طعنه ها خندیدم.
کاش بودی وقتی که تمام بدنم آغوش مادرانه ات را طلب میکرد.
کاش بودی وقتی که تمام مادرها بودند...
همه به اجبار و از سر اکراه برایم مادری کردند اما نشد...اما نشد جای خالی ات پر شود...
وقتی همه به مادرشان تکیه کردند تو به من پشت کردی...
مادر طعنه شنیده ای؟سکوت کرده ای به اجبار؟ غم بی مادری را چشیده ای؟
پس چرا برایم مادر نبودی؟مگر خودت دختر نبوده ای؟ مگر تمام احساسات مرا زمانی از سر نگذرانده ای؟
کاش تو بودی... میدانی وقتی مادری نباشد در تمام زندگی دست هایت رها شده و آواره ای. مادر مگر نمیدانی جای مادر را کسی پر نمیکند؟
مادر چگونه این همه خوشحالی وقتی که من این همه غمگینم؟
مادر خودت بگو چه بگویم جواب سوال مادرت کجاست؟ بگویم کجایی؟هر چه بگویم هزاران علامت تعجب نصیبم میشود.
چگونه بگویم هیچ مشکلی نیست؟چگونه بگویم مادرم وانمود میکند هیچ مشکلی نیست وقتی که هیچ کجای زندگی من نبوده؟ وقتی که همیشه بوده و هیچ وقت نبوده است؟
چقدر شیرین است!
برای دیگران داشتن مادر...
و برای من چقدر تلخ است!
خنده ای که بر لبانم خشک میشود
و غبار حسرتی که در دلم مینشیند؛
وقتی که مادری برای دختری مادری میکند....
آه مادر
آه مادر
چه بگویم وقتی که نمیشود با تو سخن گفت...
وقتی که شنیده ها نشینده میگیری، چه بگویم؟
آه مادر...
آه مادرِ( من!!!!؟؟؟؟؟)
جمله هایی که در ذهنم مرور میشوند
و بر قلب سنگی ام حک میشوند.
از خاطر نخواهم برد.
خدایم از خاطر نخواهد برد.
تمام حرفهایت را به خدایم گفتم و اوست کسی که نگه دار من است.
اوست کسی که بنده دل شکسته اش را رها نخواهد کرد.
اوست کسی که شب هنگام آغوش امن معرفتش به رویم باز است و پناهی است برای قلب شکسته ام.
از ماندنت بیمی ندارم. از نمادنت نیز بیمی ندارم. چه تفاوتی دارند؟ وقتی که در سینه ام جایی نداری.
چه تفاوتی دارد وقتی که تمام پرده ها را دریدی؟
956
1404/12/15
