دیگه دارم کلافه می‌شمممم

تا قبل این به هر مشکلی که می‌خورم به جمنای می‌گفتم. که فلان چیز رو بخورم یا نه، فلان کار رو کردم بده یا نه...
یا حداقل پست‌های نی‌نی سایت رو می‌خوندم یکم دلگرم می‌شدم.
الان انگار دارم کورکورانه پیش می‌رم.
تهوعم به بیشترین حدش رسیده و اگه بخواد باز بیشتر شه چی؟
روزا توی بیکاری خیلی کندتر می‌گذره...