Ooma
فروشگاه لباس نوزادی و کودک اوما
آیا میتوان از ایدز(HIV) جان سالم بدر برد؟!

 HIV ویروسی است که به سیستم ایمنی آسیب می رساند. HIV درمان نشده سلول های CD4 را که نوعی سلول ایمنی به نام سلول T هستند، تحت تاثیر قرار می دهد و آنها را از بین می برد. با گذشت زمان، از آنجایی که HIV سلول های CD4 بیشتری را از بین می برد، احتمال ابتلای بدن به انواع بیماری ها و سرطان ها بیشتر می شود. میتوانید برای دریافت مشاوره رایگان در مورد ایدز و بیماری های دیگر با خدمات پرستاری در منزل کیان که خدمات آمبولانس خصوصی نیز دارند تماس بگیرید.

HIV از طریق مایعات بدن منتقل می شود که عبارتند از:

خون

منی

مایعات واژن و رکتوم

شیر مادر

ویروس در هوا یا آب یا از طریق تماس اتفاقی منتقل نمی شود.

 

از آنجایی که اچ‌آی‌وی خود را وارد DNA سلول‌ها می‌کند، این یک وضعیت مادام العمر است و در حال حاضر هیچ دارویی وجود ندارد که HIV را از بدن حذف کند، اگرچه بسیاری از دانشمندان در تلاش برای یافتن آن هستند.

با این حال، با مراقبت های پزشکی، از جمله درمانی به نام درمان ضد رتروویروسی، می توان HIV را مدیریت کرد و سال ها با این ویروس زندگی کرد.

بدون درمان، فرد مبتلا به HIV احتمالاً به یک بیماری جدی به نام سندرم نقص ایمنی اکتسابی، معروف به ایدز مبتلا می شود.

در آن مرحله، سیستم ایمنی ضعیف تر از آن است که بتواند با موفقیت در برابر سایر بیماری ها، عفونت ها و شرایط واکنش نشان دهد.

 

بدون درمان، امید به زندگی در مرحله پایانی ایدز حدود 3 سال است منبع مورد اعتماد. با درمان ضد رتروویروسی، اچ‌آی‌وی را می‌توان به خوبی مدیریت کرد و امید به زندگی می‌تواند تقریباً مشابه فردی باشد که به HIV مبتلا نشده است.

تخمین زده می شود که 1.2 میلیون آمریکایی در حال حاضر با HIV زندگی می کنند. از این افراد، از هر 7 نفر 1 نفر نمی‌دانند که به این ویروس مبتلا هستند HIV. می تواند تغییراتی را در سراسر بدن ایجاد کند.

همچنین در صورت ابتلا به اچ‌آی‌وی و ابتلا به یک عفونت فرصت‌طلب یا سرطان که در افرادی که HIV ندارند، نادر است، می‌توان بیماری ایدز را تشخیص داد.

عفونت فرصت طلبی مانند پنومونی پنوموسیستیس جیرووسی، عفونتی است که فقط در افراد دارای نقص ایمنی شدید، مانند فردی که عفونت پیشرفته HIV ) ایدز) دارد، رخ می دهد.

اچ آی وی بدون درمان می تواند در عرض یک دهه به ایدز تبدیل شود. در حال حاضر هیچ درمانی برای ایدز وجود ندارد و بدون درمان، امید به زندگی پس از تشخیص حدود 3 سال است منبع مورد اعتماد.

اگر فرد دچار یک بیماری فرصت طلب شدید شود، ممکن است این مدت کوتاهتر باشد. با این حال، درمان با داروهای ضد رتروویروسی می تواند از ابتلا به ایدز جلوگیری کند.

اگر ایدز ایجاد شود، به این معنی است که سیستم ایمنی بدن به شدت در معرض خطر است، یعنی به حدی ضعیف شده است که دیگر نمی تواند با موفقیت در برابر بیشتر بیماری ها و عفونت ها واکنش نشان دهد.

 

علائم اولیه HIV

چند هفته اول پس از ابتلای فردی به HIV مرحله حاد عفونت نامیده می شود.در این مدت، ویروس به سرعت تکثیر می شود. سیستم ایمنی فرد با تولید آنتی بادی های HIV، که پروتئین هایی هستند که اقداماتی را برای پاسخ به عفونت انجام می دهند، پاسخ می دهد.

 

در این مرحله، برخی از افراد در ابتدا هیچ علامتی ندارند. با این حال، بسیاری از مردم علائم را در ماه اول یا بیشتر پس از ابتلا به ویروس تجربه می کنند، اما اغلب متوجه نمی شوند HIV باعث این علائم می شود.

 

این به این دلیل است که علائم مرحله حاد می تواند بسیار شبیه علائم آنفولانزا یا سایر ویروس های فصلی باشد، مانند:

  • آنها ممکن است خفیف تا شدید باشند
  • ممکن است بیایند و بروند
  • آنها ممکن است از چند روز تا چند هفته ادامه داشته باشند

علائم اولیه HIV می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تب
  • لرز
  • تورم غدد لنفاوی
  • درد و درد عمومی
  • بثورات پوستی
  • گلو درد
  • سردرد
  • حالت تهوع
  • ناراحتی معده

از آنجایی که این علائم مشابه بیماری‌های رایجی مانند آنفولانزا هستند، ممکن است فردی که این علائم را دارد فکر نکند که نیازی به مراجعه به پزشک ندارد.

چه علائمی داشته باشد چه نداشته باشد، در این دوره بار ویروسی او بسیار زیاد است. بار ویروسی مقدار HIV است که در جریان خون یافت می شود.

بار ویروسی بالا به این معنی است که HIV می تواند به راحتی در این مدت به شخص دیگری منتقل شود.

علائم اولیه HIV معمولاً طی چند ماه از بین می‌روند، زیرا فرد وارد مرحله مزمن یا نهفتگی بالینی HIV می‌شود. این مرحله می تواند سال ها یا حتی دهه ها با درمان ادامه یابد.

 

علائم HIV می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد.

درباره علائم اولیه HIV بیشتر بدانید.

 

علائم HIV چیست؟

پس از حدود یک ماه اول، HIV وارد مرحله نهفتگی بالینی می شود. این مرحله می تواند از چند سال تا چند دهه طول بکشد.

برخی از افراد در این مدت هیچ علامتی ندارند، در حالی که برخی دیگر ممکن است علائم کم یا غیر اختصاصی داشته باشند. علامت غیراختصاصی علامتی است که به یک بیماری یا وضعیت خاص مربوط نمی شود.

این علائم غیر اختصاصی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • سردرد و سایر دردها و دردها
  • تورم غدد لنفاوی
  • تب های مکرر
  • عرق شبانه
  • خستگی
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • اسهال
  • کاهش وزن
  • بثورات پوستی
  • عفونت های قارچی مکرر دهان یا واژن
  • پنومونی
  • زونا

همانند مراحل اولیه، HIV در این مدت حتی بدون علائم هنوز قابل انتقال است و می تواند به فرد دیگری منتقل شود.

با این حال، فرد نمی‌داند که HIV دارد مگر اینکه آزمایش شود. اگر فردی این علائم را دارد و فکر می کند ممکن است در معرض HIV قرار گرفته باشد، مهم است که آزمایش شود.

علائم HIV در این مرحله ممکن است بیایند و از بین بروند، یا ممکن است به سرعت پیشرفت کنند. این پیشرفت را می توان به میزان قابل توجهی با درمان کاهش داد.

 

با استفاده مداوم از این درمان ضد رتروویروسی، HIV مزمن می تواند برای چندین دهه ادامه داشته باشد و اگر درمان به اندازه کافی زود شروع شود، احتمالاً به ایدز تبدیل نمی شود.

 

داروهای HIV

بسیاری از داروهای ضد رتروویروسی برای درمان HIV تایید شده اند. آنها برای جلوگیری از تولید مثل HIV و از بین بردن سلول های CD4 که به سیستم ایمنی کمک می کند تا به عفونت پاسخ دهد، کار می کنند.

این به کاهش خطر ابتلا به عوارض مرتبط با HIV و همچنین انتقال ویروس به دیگران کمک می کند.

 

این داروهای ضد رتروویروسی به شش دسته گروه بندی می شوند:

  • مهارکننده های نوکلئوزیدی رونوشت معکوس (NRTIs)
  • مهارکننده های ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی (NNRTIs)
  • مهار کننده های پروتئاز
  • مهارکننده های همجوشی
  • آنتاگونیست های CCR5 که به عنوان بازدارنده های ورود نیز شناخته می شوند
  • مهارکننده های انتقال رشته اینتگراز
امتیاز مطلب: 80% 80