برای درمان استرس کودک ۷ ساله چ دکتری ببرم

مشاوره ببر . تا علت پیدا کنه و راهکار بده

سلام عزیزم
اگر برای شروع مهر مجددا علایم شروع شدن و میزان اضطراب بالاس در قدم اول باید روانپزشک کودک ببینه با کمک دارو کنترل کنید
چون تا بخواد بچه با مشاوره و روش های دیگه درمان بشه ممکنه اقلا دو ماه طول بکشه
وقتی میزان اضطراب تا این حد مانع عملکرد کودک شده پس بهتره از درمان های اورژانسی مثل دارو کمک بگیرید و 100 درصد کنارش درمان های فعال مثل بازی درمانی و کاردرمانی ببرین تا به صورت اساسی ریشه مشکل هم حل بشه

خیلی از خانواده ها تا اسم دارو و روانپزشک میاد وسط بهم میریزن ولی همونقدر که جسم بچه اهمیت داره روحش حتی بیشتر..

کاش همون گارسال اقدام جدی انجام میدادن

یعنی الان ببرن روانپزشک

اظطاب جدایی داره عزیزم

اظطراب

فک میکنه مادرش میخواد بره استرس میگیره

بله عزیزم،. کدوم شهر ساکن هستین!؟

روانشناس

نه روانپزشک ! اول برید روانشناس تورو خدا بچه رو اول کار روانپزشک نبرید

اگر لازم بود روانشناس کودک خودش ارجاع میده به روانپزشک و میگه دارو لازمه یا نه .

بعنوان ی روانشناس دارم میگم !

باید ریشه یابی شه ممکن با ریلکس فعال ، ترا پلی و....یسری تمرین های مهارت محور حل شه و دارو لازم نباشه

چرا اینجوری اخطار میدین، بچه اگه دوباره دچار دل درد و اخطار های سمپاتیک بشه و نتونه با اضطرابش کنار میاد میدونید چه آسیبی میبینه
یجوری میگید نه انگار گفتم ببرین رمال و لولو ببینه
اصلا درست نیست این نوع بیان
روانشناس مال موقعیه که بچه میره و عملکرد داره اما ضعیفه و نیاز به حمایت داره و کم کم بهش تزریق میشه و شرایط بهتر میشه
اما اگر شرایط کودک اورژانسی باشه و کودک نخوااد بره مدرسه و هر روز مشکلات سمپاتیک تجربه کنه بدترین ٱسیب رو میبینه

شما چند ساله روانشناسی کار کردین، چقدر کار تیمی انجام دادین اولویت یک کودک در شرایط حاد چیه به نظرتون، لطفا اینقدر خانواده ها رو از پزشکی که به خاطر کودکان درس خونده و جایگاه تخصصی داره نترسونید به عنوان روانشناسی که بقول خودتون هستین نوع بیانتون اصلا مناسب نیست

روانپزشک کودک و نوجوان میدونید چند برابر یک روانشناس درس خونده و دوره گذرونده، مثل دانشگاه در برابر کلاس اول ابتدایی میمونه
از شما که قشر تحصیلکرده هستین واقعا بعیده

همزمان پیش ببرند
خیلی از مسایل ما بخاطر اینکه بعضا خانواده ها فقط دارو درمانی را پیش میبرند
و اصلا بفکر حل ریشه ای مسأله نیستند.
و این طوری مسأله حل نمیشه و دارو هم بعد ی مدت یا قطع میکنند یا دز افزایش پیدا می‌کنه
من منظورم این نیست این خوبه اون بده
نه گاهی هر دو لازمه و بال پرواز هم اند .
گاهی با یکی حل میشه

این صحبت شما توهین به این قشر هست .
یک روانشناس کودک و نوجوان کمتر از یک پزشک تو حیطه خودش تحصیل نکرده .
این نوع صحبت شما هم بعیده .

روانپزشکان محترم همکاران ما هستند ما از اینکه ازشون کمک دریافت کنند مسأله نداریم
مسأله اونجاست که تک بعدی بریم جلو فرقی هم نداره چه تعصب رو صرفا دارو
چه تعصب رو بحث مشاوره ای .

هیچ توهینی هم به علم و اطلاعات و ...کسی نکردم ایشون خودشون هر طور صلاح می‌دونن عمل کنند .

میتونستید همین جوری مطرح کنید نه که بگین تروخدا نبرین، انگار مسیر اشتباهیه شاید خانواده دیگه ای مشابه همین موضوع با شدت بالاتر رو تجربه کنن که با پیام شما فکر کنن اشتباه کردن دارو میدن

اصلا توهین نیست همون طور که پرستار جای پزشک رو نمیگیره، با احترام حوزه هایی که روانپزشک خونده اصلا قابل قیاس با روانشناسی نیست، داریم در مورد فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان حرف میزنیم کسی که پزشکی عمومی خونده، روانپزشکی عمومی خونده و بعد تخصصی روانپزشکی کودک، به نظرتون به پزشک توهین نیست که بگیم روانشناس بالاتر از اون تشخیص میده
من 18 ساله با بهترین پزشکای اصفهان در زمینه کودک کار میکنم که بهترین نتیجه رو از کار تیمی گرفتم شاید شما این تجربه رو نداشتین

روانپزشک شدت اضطراب را ارزیابی میکنه
مشخص میکنه آیا احتمال اضطراب جدایی، اضطراب مدرسه، اضطراب اجتماعی یا مسئله دیگه ای مطرح هست
میزان اختلال عملکرد بچه رو بررسی میکنه
مشخص میکنه آیا کودک در حال حاضر به دارو نیاز داره یا نه بهتره با روان‌درمانی پیش رفت
اگر دارو لازم بود، یک برنامه مشخص برای شروع و راهنمایی و پیگیری خانواده میده تا عملکرد کودک حفظ بشه
راهنمای AACAP هم می‌گه که در اضطراب خفیف، روان‌درمانی معمولاً خط اول باشه بهتره اما وقتی اضطراب شدید باشه یا عملکرد طبیعی کودک را مختل کنه یا باعث ایجاد درد های جسمانی واضح و غیرقابل کنترل بشه، دارو میتونه کنار بازی درمانی و روان درمانی کمک کننده باشه

اولین پیام منو بخونید همینه،
موفق باشید

من اصلا این که برداشت کردید منظورم نبود . و هیچ موقع نمیام رشته های مختلف مقایسه کنم .
از نظر من هرکس در جایگاه خودش محترم و لازم جامعه و قطعا برای رسیدن به اون نقطه تلاش کرده است .
هیچ موقع هم نگفتم تشخیص پیگیری بر دیگری بالاتره ‌.
آن شا الله همه کودکان سرزمین مون حال خوب و سر زندگی و شادابی را تجربه کنند .
نیازی به ادامه صحبت نمی بینم .موفق باشید .

روز اول مدرسه حالش خوب بود و راحت رفت ولی تو مدرسه مثلا کسی چیزی بهش بگه زود ناراحت میشه گریه میکنه امروز هم ک کلا دل درد شده بود از استرس و میگف مدرسه نمیرم و گریه میکرد ولی با مامانش رف تو مدرسه هم گریه میکرد میگف دلم درد میکنه نمیخام تو مدرسه باشم مامانش تا ساعت ۹ موند ولی معلمش گف باید بری تا بچه استرسش کم بشه خواهرم ک اومد خونه اون دوباره گریه کرده بود ولی معلم تا زنگ آخر آروم نگهش داشته بودع

ب مدرسه و درس علاقه داره صبحا بااشتیاق بیدار میشه آماده میشه همینکه باید از خونه بره سوار ماشین بشه استرسی میشه و شرو ع میکنه گریه کردن و میگه دلم درد میکنه
سال گذشته دوماه هر روز همینطوری بود ی روز با گریه میرف ی روز نمی رفت آخرم ک دیگه کلا نرف

باید اصولی حلش کنید بچه اضطراب داره و تحمل استرس های ساده هم براش سخته، عامل امنیتش که مادرش هست هم کنارش نیست و اضطراب جدایی هم بهش اضافه میشه
اگر مدرسه شون مشاورداره که کمک بگیرید اگر شهرتون پزشک حاذق داره مراجعه کنید اگر دسترسی به پزشک حاذق ندارین به روانشناسی که کارش کودک باشه یا گروه های توانبخشی مثل کاردرمانگر های ذهنی مراجعه کنید
ولی پیگیر باشید حتما بچه داره اذیت میشه

ممنون عزیزم . ب خواهرم گفتم ببرش دکتر
ان شاالله ک خوب بشه