Ooma
کاربر گرامی خوش آمدید.  ورود|عضویت
سکته مغزی | علائم سکته مغزی و درمان آن

امروزه مرگ و میر با سکته های مغزی مخصوصا در میان جوانان زیاد شده است. در قدیم سکته مغزی مختص افراد سالمند بود و بندرت افراد جوان درگیر این حمله میشدند اما اخیرا افراد در سن 50 سالگی یا جوانتر هستند. در این مقاله مروری سعی شده نگاهی جامع و مختصر به علت، علائم و تشخیص و درمان سکته مغزی بیاندازیم:


نگاهی اجمالی

سکته مغزی زمانی رخ می دهد که خونرسانی به بخشی از مغز شما قطع و یا کاهش یابد، بنابراین بافت مغز محروم از اکسیژن و مواد مغذی می شود و در عرض چند دقیقه، سلول های مغزی شروع به مردن می کنند. سکته مغزی یک مشکل اورژانسی پزشکی است. درمان سریع ضروری است. اقدام اولیه ممکن است آسیب مغزی و عوارض احتمالی را به حداقل برساند. خبر خوب این است که سکته مغزی را می توان درمان کرد و مانع از آن شد.

علائم سکته مغزی چیست؟

اگر فکر می کنید شما یا شخص دیگری ممکن است دچار سکته مغزی شود، این علائم و نشانه ها را بررسی کنید. توجه داشته باشید چه زمانی علائم و نشانه ها شروع می شود. مدت زمان حضور علائم می تواند گزینه های درمان شما را تحت تاثیر قرار دهد:

1- مشکل با صحبت کردن و درک

ممکن است سردرگمی داشته باشید. ممکن است کلمات را به صورت نامفهوم بیان کنید و یا در گفتار دچار مشکل شوید.

2- فلج یا بی حسی صورت، دست یا پا

ممکن است بی حسی، ضعف یا فلج ناگهانی در صورت، دست یا پای خود داشته باشید. این حالت اغلب در یک طرف بدن شما اتفاق می افتد. سعی کنید هر دو دست را به صورت همزمان بالای سر خود ببرید. اگر یک دست شروع به افتادن کند، احتمالا در حال سکته کردن هستید. همچنین، هنگامی که سعی می کنید لبخند بزنید، یک طرف دهان شما کج می شود.

3-  مشکل با دیدن با یک چشم یا هر دو چشم

ممکن است به صورت ناگهانی دچار تاری دید در یک چشم یا هر دو چشم شوید یا ممکن است دچار دو بینی شوید.

4-  سردرد

سردرد ناگهانی و شدید، که ممکن است با استفراغ، سرگیجه یا تغییر هوشیاری همراه باشد، نشان دهنده سکته مغزی است.

5-  مشکل با پیاده روی

ممکن است به صورت ناگهانی دچار سرگیجه، از دست دادن تعادل یا از دست دادن هماهنگی بدن شوید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

علائم سکته مغزی

اگر متوجه علائم یا نشانه های سکته مغزی شدید، حتی اگر علائم نوسان دارد یا ناپدید می شود، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید. به "FAST" فکر کنید و کارهای زیر را انجام دهید:

1-صورت

از بیمار بخواهید لبخند بزند. آیا یک طرف صورت او در می افتد؟

2- بازوها

از بیمار بخواهید هر دو دست خود را بالا ببرد. آیا یک دست به سمت پایین حرکت می کند؟ یا یک بازو قادر به بالا رفتن نیست؟

3-  گفتار

از بیمار بخواهید یک عبارت ساده را تکرار کند. آیا گفتار او نامفهوم یا عجیب است؟

4- زمان

اگر هر یک از این علائم را مشاهده کردید، بلافاصله با 115 تماس بگیرید.

با شماره 115 یا شماره اورژانس محلی تماس بگیرید. منتظر نمانید تا علائم متوقف شوند. هر دقیقه مهم است. هر چقدر سکته دیرتر درمان شود، بیشتر احتمال آسیب مغزی و ناتوانی در مغز میباشد. اگر با کسی هستید که مشکوک به سکته مغزی است، در هنگام انتظار برای رسیدن اورژانس با دقت از بیمار مراقبت کنید.

خانم دکتر سلطانپور، درباره علائم سکته مغزی بیشتر توضیح میدهند:" سکته اغلب بدون علائم هشدار دهنده هست، اما علائم اصلی آن شامل: گیجی و آشفتگی، سردرد که گاهی همراه با استفراغ هست، بی حسی صورت، مشکلات بینایی در هر دو چشم، عدم تعادل در راه رفتن است و در صورت عدم درمان یه موقع ممکنه سایر علائم مثل مشکلات مثانه و کنترل ادرار، افسردگی، درد دست و پا و ضعف بدن نیز مشاهده شود.


علت سکته مغزی چیست؟

سکته مغزی ممکن است توسط عروق مسدود شده (سکته مغزی ایسکمیک) یا نشت یا انفجار یک رگ خونی (سکته مغزی هموراژیک) ایجاد شود. برخی افراد تنها اختلال موقت جریان خون به مغز (حمله ایسکمیک گذرا یا TIA) را تجربه می کنند که آسیب دائمی ایجاد نمی کند.

1- سکته مغزی ایسکمیک

حدود 80 درصد از سکته های مغزی، سکته ایسکمیک است. سکته های مغزی ایسکمیک هنگامی رخ می دهد که شریان های وارد شده به مغز تنگ می شوند و یا مسدود می شوند و موجب کاهش شدت جریان خون (ایسکمی) می شود. شایع ترین سکته های مغزی ایسکمیک عبارتند از:

- سکته مغزی ترومبوتیک

سکته مغزی ترومبوتیک زمانی اتفاق می افتد که یک لخته خون (ترومبوز) در یکی از شریان هایی که خون شما را به مغز می رساند تشکیل می شود. لخته شدن ممکن است از طریق رسوبات چربی (پلاک) ایجاد شود که در شریان ها ایجاد می شود و موجب کاهش جریان خون (آترواسکلروز) یا سایر بیماری های شریانی می شود.

 - سکته مغزی آمبولی

سکته مغزی آمبولی زمانی رخ می دهد که یک لخته خون یا سایر باقی مانده ها دور از مغز شما - معمولا در قلب شما - شکل می گیرد و از طریق جریان خون شما تا شریان های باریکتر مغز جریان می یابد. این نوع لخته خون، آمبولی است.

2- سکته هموراژیک

سکته مغزی هموراژیک زمانی رخ می دهد که یک رگ خونی در مغز شما نشت می کند یا پاره می شود. خونریزی مغزی می تواند ناشی از بسیاری از بیماری هایی که بر رگ های خونی شما تأثیر می گذارد باشد. این بیماری ها شامل موارد زیر می باشد:

  •  فشار خون بالا کنترل نشده (فشار خون بالا)
  •  درمان با ضد انعقاد (رقیق کننده خون)
  •  نقاط ضعف در دیواره رگ های خونی (آنوریسم)

یکی از علل رایجتر خونریزی، پارگی ناخوشایند غیرطبیعی دیواره رگ های خونی (ناهنجاری های وریدی) است. انواع سکته مغزی هموراژیک عبارتند از:

- خونریزی داخل مغزی

در این خونریزی، یک رگ خونی در مغز انفجار می یابد و به بافت اطراف مغز منتقل می شود و باعث آسیب رساندن به سلول های مغزی می شود. سلول های مغزی که دچار نشت شده اند از خون محروم می شوند و آسیب می بینند. فشار خون بالا، تروما، ناهنجاری های عروقی، استفاده از داروهای رقیق کننده خون و سایر بیماری ها ممکن است باعث خونریزی داخل مغزی شود.

-  خونریزی ساب آراکنوئید 

در خونریزی ساب آراکنوئید، یک شریان روی یا نزدیک سطح مغز شما انفجار می یابد و در فضای بین سطح مغز و جمجمه شما گسترش می یابد. این خونریزی اغلب با سردرد ناگهانی و شدید همراه است. خونریزی ساب آراکنوئید معمولا ناشی از انفجار یک آنوریسم کوچک به شکل توت می باشد. پس از خونریزی، رگ های خونی مغز شما بطور ناگهانی گسترش پیدا می کنند و باعث ایجاد آسیب سلول های مغزی با محدودیت بیشتر جریان خون می شوند.

- حمله ایسکمیک گذرا (TIA)

یک حمله ایسکمیک گذرا (TIA) - گاهی اوقات به عنوان مینی سکته شناخته می شود - یک دوره موقت از نشانه های مشابه سکته مغزی دارد. کاهش موقت خون به بخشی از مغز شما موجب TIA ها می شود که ممکن است تا پنج دقیقه طول بکشد.

مانند سکته مغزی ایسکمیک، TIA زمانی اتفاق می افتد که یک لخته یا باقی مانده جریان خون را به بخشی از سیستم عصبی متوقف کند - اما آسیب بافت دائمی نیست و علائم پایدار نمی باشند. حتی اگر علائم برطرف شد، به اورژانس مراجعه کنید. داشتن TIA خطر سکته کامل را افزایش می دهد و باعث آسیب دائمی می شود. اگر TIA داشته اید، به این معنی است که احتمالا یک شریان مسدود شده یا تنگ شده به مغز یا یک منبع لخته در قلب وجود دارد.

فقط براساس علائم نمی توان تشخیص داد دچار سکته مغزی شده اید یا TIA. حتی زمانی که نشانه ها کمتر از یک ساعت طول می کشد، هنوز خطر آسیب بافت دائمی وجود دارد.


چه عواملی خطر سکته مغزی را زیاد می کند؟

بسیاری از عوامل می توانند خطر سکته مغزی را افزایش دهند. برخی از عوامل همچنین می توانند شانس ابتلا به حمله قلبی را افزایش دهند. عوامل خطر سکته مغزی قابل درمان عبارتند از:

عوامل خطرساز سبک زندگی

عوامل خطرساز پزشکی

  • فشار خون بالاتر از 80/120 میلیمتر جیوه (mm Hg)
  •  سیگار کشیدن یا قرار گرفتن در معرض دود سیگار
  • کلسترول بالا
  • دیابت
  •  آپنه انسدادی خواب
  •  بیماریهای قلبی عروقی، از جمله نارسایی قلبی، نقص قلب، عفونت قلب یا ریتم غیرطبیعی قلب 
  •  سابقه شخصی یا خانوادگی سکته مغزی، حمله قلبی یا حمله ایسکمیک گذرا.

عوامل دیگر مرتبط با خطر بالای سکته مغزی عبارتند از:

-  سن

افراد بالای 55 سال یا بالاتر بیشتر از افراد جوانتر در معرض خطر ابتلا به سکته مغزی قرار دارند.

-  نژاد

 آمریکایی – آفریقایی ها نسبت به سایر نژادها بیشتر در معرض خطر ابتلا به سکته مغزی قرار دارند.

-  جنسیت

 مردان بیشتر از زنان در معرض خطر ابتلا به سکته مغزی قرار دارند. زنان معمولا در سن های بالاتر دچار سکته مغزی می شوند و احتمال مرگ در اثر سکته مغزی در زنان بیشتر از مردان است.

-  هورمون ها

استفاده از قرص های ضد بارداری یا درمان های هورمونی که شامل استروژن و همچنین افزایش سطح استروژن از حاملگی و زایمان است.


عوارض بعد از سکته مغزی

عوارض بعد از سکته مغزی

سکته می تواند گاهی اوقات باعث معلولیت های موقت یا دائمی شود. این مسئله به اینکه مغز چقدر فاقد جریان خون است و کدام قسمت تحت تاثیر کمبود خون قرار می گیرد، بستگی دارد. عوارض ممکن عبارتند از:

1-  فلج یا از دست دادن حرکت عضلانی

ممکن است در یک طرف بدن خود فلج شوید یا کنترل عضلات خاصی مانند آنهایی که در یک طرف صورت یا یک دست شما قرار دارند را از دست بدهید. فیزیوتراپی ممکن است به شما کمک کند تا فعالیت های تحت تاثیر فلج را دوباره از سر بگیرید، مانند پیاده روی، خوردن و لباس پوشیدن.

2-  دشوار صحبت کردن یا دشوار بلعیدن

سکته مغزی ممکن است کنترل عضلات دهان و گلو را تحت تاثیر قرار دهد و باعث می شود نتوانید به راحتی به طور واضح صحبت کنید (دیزارتاسیون)، قورت بدهید (دیسفاژی) یا چیزی بخورید. همچنین ممکن است با زبان (افازی) مشکل داشته باشید، از جمله صحبت کردن یا درک گفتار، خواندن یا نوشتن. درمان با یک پاتولوژیست زبان گفتاری ممکن است کمک کند.

3- افت حافظه و یا مشکلات تفکر

بسیاری از افراد مبتلا به سکته مغزی دچار مشکل از دست دادن حافظه می شوند. دیگران ممکن است دشواری تفکر، قضاوت، تفکر و درک مفاهیم را داشته باشند.

4- مشکلات عاطفی

افرادی که سکته مغزی داشته اند ممکن است مشکل کنترل عواطف داشته باشند و یا دچار افسردگی شوند.

5-  درد

درد، بی حسی یا سایر احساسات عجیب و غریب ممکن است در قسمت هایی از بدن که تحت تاثیر سکته مغزی قرار دارند رخ دهد. به عنوان مثال، اگر سکته مغزی باعث از دست دادن احساس در بازوی چپ شود، ممکن است احساس سوزش ناراحت کننده در آن بازو داشته باشید.

همچنین ممکن است بعد از سکته مغزی، به تغییرات دما، به ویژه سرماخوردگی شدید حساس باشید. این عارضه به عنوان درد مرکزی سکته مغزی یا سندرم درد مرکزی شناخته می شود. این وضعیت معمولا چند هفته پس از سکته مغزی ایجاد می شود و ممکن است در طول زمان بهبود یابد. اما چون درد ناشی از یک مشکل در مغز است، نه یک آسیب جسمی، درمان های کمی برای آن وجود دارد.

6-  تغییر رفتار و توانایی خود مراقبتی

افرادی که دچار سکته مغزی شده اند کمتر اجتماعی هستند و تحریک پذیرتر می شوند. آنها ممکن است نیاز به مراقبت روزانه داشته باشند. همانند هر آسیب مغزی، موفقیت درمان این عوارض از فردی به فرد دیگر متفاوت است.


چگونه از سکته مغزی جلوگیری کنیم؟

دانستن عوامل خطر سکته مغزی، پیروی از توصیه های دکتر و اتخاذ یک شیوه زندگی سالم بهترین اقداماتی است که می توانید برای جلوگیری از سکته مغزی انجام دهید. اگر سکته مغزی یا حمله ایسکمیک گذرا (TIA) داشته باشید، این اقدامات ممکن است به جلوگیری از سکته مغزی دیگر کمک کند. 

بسیاری از استراتژی های پیشگیری از سکته مغزی همانند راهبردهای پیشگیری از بیماری قلبی هستند. به طور کلی، توصیه های شیوه زندگی سالم عبارتند از:

1- کنترل فشار خون بالا

این یکی از مهمترین چیزهایی است که می توانید برای کاهش خطر سکته مغزی انجام دهید. اگر سکته مغزی داشته باشید، باید فشار خونتان را پایین بیاورید تا از بروز TIA بعدی یا سکته مغزی جلوگیری شود. ورزش، کنترل استرس، حفظ وزن سالم و محدود کردن مقدار سدیم و الکلی که می خورید و نوشیدنی می تواند کمک کند فشار خون بالا را تحت کنترل نگه دارید. علاوه بر توصيه تغييرات شيوه زندگي، پزشک ممکن است داروهايي براي درمان فشار خون بالا تجويز کند.

2- کاهش میزان کلسترول و چربی اشباع در رژیم غذایی

خوردن کلسترول و چربی کمتر، به ویژه چربی های اشباع شده و ترانس، می تواند پلاک را در شریان ها کاهش دهد. اگر نمیتوانید کلسترول را از طریق تغییرات رژیم کنترل کنید، پزشک ممکن است یک دارو کاهش دهنده کلسترول را تجویز کند.

3- ترک مصرف دخانیات

سیگار کشیدن خطر ابتلا به سکته مغزی را برای افراد سیگاری و غیر سیگاری در معرض دود سیگار افزایش می دهد. ترک مصرف دخانیات خطر سکته مغزی را کاهش می دهد.

4-  کنترل دیابت

شما می توانید دیابت را با رژیم غذایی، ورزش، کنترل وزن و دارو کنترل کنید.

5-  حفظ وزن سالم

داشتن اضافه وزن به سایر عوامل خطر سکته مغزی، نظیر فشار خون بالا، بیماری قلبی عروقی و دیابت منجر می شود. کاهش وزن به اندازه 4.5 کیلوگرم ممکن است فشار خون شما را کاهش دهد و سطح کلسترول را بهبود بخشد.

6- رژیم غذایی غنی از میوه ها و سبزیجات

رژیم غذایی حاوی پنج وعده غذایی و میوه یا سبزیجات ممکن است خطر سکته مغزی را کاهش دهد. رژیم غذایی مدیترانه ای که حاوی روغن زیتون، میوه، آجیل، سبزیجات و غلات کامل می باشد، ممکن است مفید باشد.

7-  ورزش منظم

ورزش ایروبیک و یا "قلبی عروقی" موجب کاهش خطر سکته مغزی می شود. ورزش می تواند فشار خون شما را کاهش دهد، سطح کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا را افزایش دهد و سلامت کلی رگ های خونی و قلب شما را بهبود بخشد. همچنین به کاهش وزن کمک می کند، دیابت را کنترل می کند و استرس را کاهش می دهد. به تدریج تا 30 دقیقه در روز فعالیت کنید- فعالیت هایی مثل پیاده روی، دویدن، شنا کردن یا دوچرخه سواری مفید می باشد.

8-  الکل را به مقدار کم مصرف کنید

الکل می تواند عامل خطر و اقدام محافظ برای سکته مغزی باشد. مصرف الکل به مقدار زیاد خطر ابتلا به فشار خون بالا، سکته مغزی ایسکمیک و سکته های هموراژیک را افزایش می دهد. با این حال، نوشیدن مقدار کمی الکل، مانند یک نوشیدنی در روز، ممکن است به جلوگیری از سکته مغزی ایسکمیک کمک کند و احتمال لخته شدن خون را کاهش دهد. الکل همچنین ممکن است با داروهای دیگر که شما مصرف می کنید، تداخل داشته باشد. با پزشک خود در مورد آنچه برای شما مناسب است صحبت کنید.

9-  درمان آپنه انسدادی خواب (OSA)

پزشک شما ممکن است یک ارزیابی اکسیژن یک شبه را برای بررسی OSA توصیه کند - اختلال خواب که در آن میزان اکسیژن در طول شب به طور متناوب افت می کند. درمان برای OSA شامل اکسیژن در شب و یا قرار دادن یک دستگاه کوچک در دهان برای کمک به تنفس می باشد.

10-  اجتناب از مواد مخدر غیر قانونی

بعضی از داروهای خیابانی مانند کوکائین و متامفتامین، فاکتورهای خطر برای TIA یا سکته مغزی می باشند. کوکائین جریان خون را کاهش می دهد و می تواند رگ ها را باریک کند.

داروهای پیشگیرانه سکته مغزی

اگر سکته مغزی ایسکمیک یا TIA داشته باشید، پزشک ممکن است داروهایی برای کاهش خطر ابتلا به سکته مغزی توصیه کند. این شامل:

-  داروهای ضد پلاکت

پلاکت ها سلول هایی هستند که خون شما را تشکیل می دهند. داروهای ضد پلاکت باعث می شوند که این سلول ها چسبندگی کمتری داشته باشند و کمتر لخته شوند. رایج ترین داروهای ضد پلاکت آسپرین می باشد. دکتر شما می تواند به تعیین دوز مناسب آسپیرین برای شما بپردازد.

پزشک شما همچنین ممکن است Aggrenox، ترکیبی از دوز کم آسپیرین و داروی ضد پلاکت dipyridamole را برای کاهش خطر لخته شدن خون تجویز کند. اگر آسپیرین از TIA یا سکته مغزی جلوگیری نکند یا اگر نمی توانید آسپرین را مصرف کنید، ممکن است دکتر شما داروهای ضد پلاکت مانند پلاویکس را تجویز کند.

-  ضد انعقاد

این داروها شامل هپارین و وارفارین (کومادین، یانوتون) باعث کاهش لخته شدن خون می شوند. هپارین سریع عمل می کند و می تواند در مدت کوتاهی در بیمارستان استفاده شود. وارفارین موثرتر در طولانی مدت می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

- وارفارین

یک داروی قدرتمند رقیق کننده خون است، بنابراین باید آن را همان طور که تجویز شده است مصرف کنید و مراقب عوارض جانبی آن باشید. اگر اختلالات لخته شدن خون، برخی اختلالات شریانی، ریتم غیرطبیعی قلب یا سایر مشکلات قلب را داشته باشید پزشک شما ممکن است این داروها را تجویز کند. در صورت وجود TIA یا سکته مغزی توسط ریتم غیرطبیعی قلب، ممکن است از سایر تونرهای جدیدتر استفاده شود.


تشخیص سکته مغزی چگونه است؟

سکته مغزی به سرعت شروع می شود و اغلب قبل از اینکه یک فرد برای تشخیص به پزشک مراجعه کند رخ می دهد. برای دریافت بهترین تشخیص و درمان برای سکته مغزی فرد باید به مدت 3 ساعت پس از ظهور علائم اولیه در بیمارستان بماند.

انواع مختلفی از آزمایشات تشخیصی وجود دارد که پزشکان می توانند برای تعیین نوع سکته از آن استفاده کنند:

 

تشخیص سکته مغزی

1- معاینه فیزیکی:

پزشک درباره علائم و سابقه پزشکی سوال خواهد کرد. آنها ممکن است فشار خون را کنترل کنند، به شریان های کاروتید در گردن گوش بدهند، و رگ های خونی در پشت چشم ها را برای بررسی نشانه های لخته شدن بررسی می کنند.

2- آزمایش خون:

پزشک ممکن است آزمایش خون انجام دهد تا سرعت لخته شدن را تشخیص دهد، میزان مواد خاص در خون، از جمله عوامل لخته شدن را تعیین کند و ببیند آیا عفونت وجود دارد یا خیر.

3- سی تی اسکن:

مجموعه ای از اشعه ایکس می تواند خونریزی، سکته مغزی، تومور و سایر بیماری های درون مغز را نشان دهد.

4- اسکن MRI:

امواج رادیویی و مغناطیسی یک تصویر از مغز برای تشخیص بافت آسیب دیده مغز ایجاد می کنند.

5-  سونوگرافی کاروتید:

اسکن اولتراسوند برای بررسی جریان خون در شریان های کاروتید و بررسی اینکه آیا پلاک وجود دارد انجام می شود.

6- آنژیوگرافی مغزی:

رنگ ها به رگ های خونی مغزی تزریق می شوند تا آنها را تحت اشعه ایکس قابل مشاهده کند. این رنگ ها باعث می شود مغز و رگ های خونی در گردن دقیق تر دیده شوند.

7-  اکوکاردیوگرام:

این آزمایش یک تصویر دقیق از قلب برای بررسی هر نوع لخته ای که می تواند به مغز منتهی شود و باعث سکته مغزی شود ایجاد می کند.


درمان سکته مغزی چیست؟

درمان اورژانسی برای سکته مغزی بستگی به این دارد که شما سکته مغزی ایسکمیک را تجربه کرده اید یا سکته مغزی هموراژیک.

 

درمان سکته مغزی ایسکمیک

درمان سکته مغزی ایسکمیک

برای درمان یک سکته مغزی ایسکمیک، پزشکان باید سریعا خون را به مغز بازگردانند.

1-درمان اورژانسی با داروها

درمان با داروهای ضد انعقاد باید در عرض 4.5 ساعت شروع شود (در صورتی که به ورید تزریق شود) و هر چه زودتر درمان انجام شود بهتر است. درمان سریع نه تنها شانس زنده ماندن شما را بهبود می بخشد، بلکه می تواند عوارض را کاهش دهد. ممکن است داروهای زیر به شما داده شود:

2- تزریق داخل وریدی پلاسمینوژن بافتی (tPA)

این تزریق بافت پلاسمینوژن فعال (tPA)، که همچنین آلتپلاز نامیده می شود، درمان طلایی استاندارد برای سکته ایسکمیک است. تزریق tPA معمولا از طریق ورید در بازو انجام می شود. این داروی بسیار قوی در عرض سه ساعت به شما داده می شود. در برخی موارد، tPA می تواند تا 4.5 ساعت پس از شروع علائم سکته مغزی تزریق شود.

این دارو با حل کردن لخته خون ایجاد کننده سکته مغزی جریان خون را احیا می کند و به افرادی که سکته مغزی کرده اند، کمک می کند به طور کامل بهبود یابند. پزشک شما خطرات خاصی از قبیل خونریزی احتمالی در مغز را بررسی خواهد کرد تا تعیین کند که آیا tPA برای شما مناسب است یا نه.

3- روش های اورژانسی آندوسکوپیک

پزشکان گاهی سکته های ایسکمیک را با روش هایی که مستقیما در داخل رگ های مسدود شده انجام می شود، درمان می کنند. این روش ها باید در اسرع وقت انجام شود و به ویژگی های لخته خون بستگی دارد:  داروها به طور مستقیم به مغز تحویل داده می شود. پزشکان یک لوله طولانی و نازک (کاتتر) را از طریق یک شریان در کشاله ران وارد کرده و آنرا به مغز منتقل می کنند تا tPA را به طور مستقیم در ناحیه ای که سکته مغزی رخ می دهد وارد کند. این ترومبولیز داخل شریانی نامیده می شود. مدت زمان برای این درمان تا حدودی طولانی تر از tPA است، اما هنوز هم محدود است.

4-  از بین بردن لخته با یک استنت ریترو

پزشکان ممکن است از یک کاتتر برای مانور یک دستگاه در رگ های خونی مسدود در مغز استفاده کنند و لخته را بردارند. این روش مخصوصا برای افراد مبتلا به لخته های بزرگ مفید است که نمی توانند به طور کامل با tPA حل شوند، هرچند این روش اغلب در ترکیب با tPA وریدی انجام می شود.

چندین مطالعات بزرگ و اخیر نشان می دهد که بسته به محل لخته و عوامل دیگر، درمان آندوسكوپی ممكن است موثرترین درمان باشد. درمان آندوسکوپی به طور قابل توجهی باعث بهبود می شود و ناتوانی درازمدت پس از سکته مغزی ایسکمیک را کاهش میدهد.

5-روشهای دیگر

برای کاهش خطر ابتلا به سکته مغزی یا حمله ایسکمیک گذرا، پزشک ممکن است یک روش برای باز کردن یک شریان که توسط پلاک باریک شده است توصیه کند. پزشکان گاهی توصیه های زیر را برای جلوگیری از سکته مغزی توصیه می کنند. گزینه های مختلف بسته به موقعیت شما متفاوت خواهد بود:

 انتروترکتومی کاروتید. در انتروکتکتومی کاروتید، یک جراح پلاک را در شریانهایی که در هر طرف گردن به مغز شما منتقل می شود (شريان های کاروتید) از بین می برد. در این عمل، جراح در قسمت جلویی گردن برشی ایجاد می کند، شریان کاروتید را باز می کند و پلاکی که باعث انسداد شریان کاروتید شده است را خارج می کند.

جراح سپس سرخرگ را با بخیه یا پچ ساخته شده از ورید یا مواد مصنوعی (پیوند) ترمیم می کند. این عمل ممکن است خطر سکته مغزی ایسکمیک را کاهش دهد. با این حال، یک انتروکتکتومی کاروتید همچنین شامل خطرات خاصی برای افراد مبتلا به بیماری قلبی یا سایر بیماری های پزشکی است.

 آنژیوپلاستی و استنت. در آنژیوپلاستی، جراح معمولا از طریق یک شریان در کشاله ران به آرتریت کاروتید شما دسترسی پیدا می کند. در اینجا، جراح می تواند به آسانی و با خیال راحت به آرتریت های کاروتید در گردن برسد. سپس یک بالون به منظور گسترش سرخرگ باریک باد می کند. سپس یک استنت می تواند برای حمایت از شریان باز شده وارد شود.

درمان سکته هموراژیک

درمان اورژانسی سکته مغزی به کنترل خونریزی و کاهش فشار در مغز شما کمک می کند. برای کمک به کاهش خطر در آینده نیز ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشید.

1- اقدامات اورژانسی

اگر داروهای وارفارین (کومادین، ژنتوون) یا داروهای ضد پلاکت مانند پلاویکس را برای جلوگیری از لخته شدن خون مصرف کنید، ممکن است داروها یا فرآورده های خون را برای مقابله با تأثیرات رقیق شدن خون به شما تزریق کنند. همچنین ممکن است داروهایی برای کاهش فشار داخل مغز (فشار داخل جمجمه)، کاهش فشار خون، جلوگیری از اسپاسم و یا جلوگیری از تشنج استفاده شود.

هنگامی که خونریزی در مغز شما متوقف می شود، درمان معمولا شامل مراقبت های پزشکی حمایتی می شود در حالی که بدن شما خون را جذب می کند. شفا شبیه آنچه اتفاق می افتد است در حالی که کبودی بد برطرف می شود. اگر سطح خونریزی بزرگ باشد، پزشک ممکن است عمل جراحی انجام دهد تا خون را از بین ببرد و فشار روی مغز را کاهش دهد.

جراحی ترمیم رگهای خونی. جراحی می تواند برای ترمیم ناهنجاری های رگ های خونی مرتبط با سکته های هموراژیک مورد استفاده قرار گیرد. پزشک شما ممکن است یکی از این روش ها را پس از یک سکته یا آنژیو و یا آسیب شناسی وریدی (AVM) یا سایر موارد ناهنجاری های عروقی که باعث سکته مغزی می شود، توصیه کند:

2-  جراحی برش

جراح یک گیره کوچک را در پایه ی آنوریسم قرار می دهد تا جریان خون را به آن متوقف کند. این گیره می تواند آنوریسم را از انفجار حفظ کند یا می تواند از خونریزی دوباره آنوریسم که اخیرا خونریزی کرده است جلوگیری کند.

3-  کویلینگ (آمبولیسسیون آندواسکولاری)

جراح یک کاتتر را به یک شریان در کشاله ران وارد می کند و آن را با استفاده از تصویر اشعه ایکس هدایت می کند. کویل های کوچک قابل جدا شدن به آنوریسم (انجماد آنوریسم) هدایت می شوند. کویل آنوریسم را پر می کند که جریان خون را به آنوریسم متصل می کند و باعث خونریزی می شود.

4-  جراحی حذف 

اگر AVM کوچکتر در ناحیه قابل دسترسی در مغز قرار داشته باشد جراجان آن را حذف می کنند تا ریسک شکستگی و خطر سکته مغزی را کاهش دهند. با این حال، اگر حذف AVM موجب کاهش کارکرد مغز شود یا اگر بزرگ باشد یا در مغز به صورت عمیق قرار گرفته باشد، همیشه نمی توان آن را حذف کرد.

5-  رادیوجراحی Stereotactic

با استفاده از چند پرتو بسیار متمرکز، رادیوجراحی Stereotactic درمان پیشرفته با حداقل تهاجم است که برای اصلاح ناهنجاری های عروقی استفاده می شود.

1-Nancy Choi. Everything you need to know about stroke. www.medicalnewstoday.com. Last updated Thu 23 November 2017

2-Mayo Clinic Staff. Stroke. www.mayoclinic.org. April 02, 2019.05

3-Moreau, F., Yang, R., Nambiar, V., Demchuk, A. M., & Dunn, J. F.Near-infrared measurements of brain oxygenation in stroke. Neurophotonics, 3(3), 031403-031403. 

4-Caplan LR. Overview of the evaluation of stroke. www.uptodate.com. Accessed Oct. 3, 2017

5-Furie KL, et al. Definition, etiology and clinical manifestations of transient ischemic attack. www.uptodate.com. Accessed Oct. 3, 2017

دکتر فاطمه سلطانپور
این مطلب به ویرایش و تأیید رسیده است، فعالیت ایشان بیشتر در زمینه درمان اختلالات درونی مثل فشار خون، دیابت و چربی خون است، اما سایر فعالیت ها در زمینه کم خونی، تیروئید، معده و روده ، سردرد های معمول، آلرژی و سینوزیت می باشد . تفسیر نتیجه آزمایش ها و ارزیابی وضعیت بیمار و تشخیص بیماری و مدیریت و درمان مشکلات رایج سلامتی از قبیل عفونت، آنفولانزا ، پنومونی و ... است.

امتیاز مطلب: 100%
100